Wedstrijdverslagen

Hoevelaken verslaat koploper Unicum

De kroonjuwelen van sc Hoevelaken moesten het zaterdag 21 april 2018 opnemen tegen koploper en aanstaand kampioen Unicum. De lijstaanvoerder uit Lelystad staat al weken een straatlengte voor op de figurerende verenigingen en zal over niet al te lange tijd op de platte kar door de polder rijden. Echter, vooraf stond voor de Hoevelakense hoofdtrainer Harry Oussoren al één ding vast: we zijn zeker van plan om het kampioensfeest van Unicum voor minimaal een week uit te stellen. En zo geschiedde.

Eigenlijk is het verhaal over de wedstrijd Hoevelaken – Unicum snel verteld. De eerste helft liet een beeld zien met twee gelijkwaardige ploegen, met mogelijkheden voor beide doelen. Unicum had echter de pech, dat de Hoevelakense sluitpost Sjoerd Kloppenburg een behoorlijk uitgeslapen indruk maakte, op twee belangrijke momenten een sta-in-de-weg was voor de aanvallers van Unicum en zodoende een uitstekende aanvulling vormde op zijn hardwerkende ploeggenoten.

Na een aardige eerste helft, mede mogelijk gemaakt door een heerlijke voorjaarszon, konden beide ploegen doelpuntloos aan de thee.

In de tweede doorgang waren de gasten uit Lelystad voornamelijk de aanvallende ploeg. Unicum verzamelde een aantal hoekschoppen, waarop men bij een verzamelaarsbeurs jaloers zou zijn. De ‘halve goals’ leverden echter niets op, zodat de wedstrijd op 0-0 leek af te stevenen. Totdat de staart in zicht kwam, en daarin zit vaak het venijn. Zo ook in deze wedstrijd. Vlak voor het eindigen van de reguliere speeltijd moest de Hoevelakense sluitpost, die eerder met een fantastische reflex en verder met een aantal goede intercepties ver buiten zijn ‘hok’ Hoevelaken in de wedstrijd hield, toch buigen voor een goed ingekopte bal van de bonkige Cees Toet. Hoevelaken leek geslagen, maar de arbiter van dienst zag een duwfout en hield Hoevelaken in de race. En niet zo maar een race. Ver in de extra tijd, die bijna een kwartier bedroeg vanwege een drinkpauze en een lange blessurebehandeling voor de Hoevelakense aanvoerder Pascal de Jong (foto), vertrok ineens Patrick Kloppenburg vanaf de linkerkant. Met zijn snelheid was hij eerder bij de bal dan de doelman van Unicum en met een fantastische boogbal wist hij deze te verschalken.


Patrick Kloppenburg (ergens in het midden) wordt bedolven door zijn ploeggenoten na zijn late, maar fraaie openingstreffer.

De Hoevelakense ontlading was enorm, maar vanwege de lange extra speeltijd was de wedstrijd nog niet gespeeld. Het was daarom voor de Hoevelakers heerlijk, dat ook invaller Randy Gerritsen zich nog even liet gelden. Vanuit een hoekschop zette hij zijn hoofd doeltreffend tegen de bal om Unicum, dat inmiddels nog maar met tien man stond vanwege toenemende frustraties, de definitieve nekslag te geven.


Randy Gerritsen (17) kopt doeltreffend in.


Beide doelpuntenmakers in beeld na de openingstreffer van Patrick Kloppenburg, al weten zij dat op dat moment nog niet.

In de resterende extra minuten deed de koploper nog wel manmoedige pogingen om de score minder onaangenaam te maken, maar dat liet Hoevelaken niet toe. Voor de tweede maal op rij hield Hoevelaken de ‘nul’ en voegde het twee belangrijke competitiepunten aan het totaal toe. Dat voelde tevens als een vorm van gerechtigheid, want op 2 december 2017 waren de rollen in Lelystad omgedraaid. Daar leek Hoevelaken na een mooie treffer van Rudy Baalman op voorsprong te komen, maar werd een te betwisten vlagsignaal van de grensrechter van Unicum overgenomen en bleef de stand ook 0-0. Uiteindelijk won Unicum met 1-0 na een discutabele strafschop, benut door de reeds genoemde Cees Toet. Voor Unicum was toen alles koek en ei. Nu zat het voor de aanstaande kampioen in Hoevelaken tegen en volgde de ene frustratie de andere op. Voor Edwin van Ankeren is het te hopen, dat zijn manschappen zich komende maand wel als waardige kampioenen kunnen gedragen.

Opstelling: Sjoerd Kloppenburg; Jeffrey Duijst, Ewoud van de Brug, Pascal de Jong, Jeffrey Huisman; Robin Elverding (85. Randy Gerritsen), Jordy Zieltjes, Michel van de Bunt; Ruud Kassenaar (70. Rudy Baalman), Joeri van den Hoeven, Patrick Kloppenburg.

De Haen Man(nen) van de Wedstrijd: Sjoerd en Patrick Kloppenburg


Het kiezen van de Man van de Wedstrijd is niet altijd een eenvoudige klus. Vooral niet, wanneer het een draak van een wedstrijd betreft. In de wedstrijd tegen Unicum was de keus voor de keuzeheren en de technische staf heel duidelijk: doelman Sjoerd Kloppenburg. Echter, de stand was op dat moment nog 0-0 en niemand kon bevroeden, dat er nog een kwartier extra speeltijd bij kwam. Juist in dat gedeelte van de wedstrijd maakte Patrick Kloppenburg, broer van, de zo belangrijke openingstreffer voor Hoevelaken. De ludieke gedachte om dan beide broers de eer te gunnen was snel geboren, al blijft de (lichte) voorkeur voor de sluitpost. De mannen waren er echter snel uit: we gaan lekker met z’n viertjes uit eten. Een unicum, deze tweeslag.


Voor het familiealbum.

JO10-1 laat twee gezichten zien tegen Blauw-Geel

Een prachtige zaterdagochtend, het zo geliefde wedstrijdveld 2A, horden toeschouwers in zomerse kledij én een aantal spelertjes van het team met de disco-moves nog in hun benen (vrijdagavond was er een kinderdisco-feestje van Groep 6 Blokhuus in buurthuis De Blitz, dit even ter info).

Ingestuurd door: Jeffrey Forée

Waterzak met extra bidons waren nodig na de prikkeldisco van vrijdag.

Blauw-Geel uit Ede werd door het team verwelkomd, maar een traktatie zat er voor hen vandaag overduidelijk niet in. Al rap bleek aan het begin van de wedstrijd dat het team van SCH verre van uitgedanst was. Uw Reporter mocht vandaag deze wedstrijd begeleiden en ik kan u zeggen beste lezers, hij had moeite om niet mee te juichen bij de werkelijke prachtige acties en dito doelpunten waar ook de neutrale toeschouwer mee werd verwend.

Een prachtige voorzet op rechts van Stijn Simon (al vaak geroemd om zijn fenomenale traptechniek) werd werkelijk waar schitterend ingekopt door Elijah Marais. De stopwatch gaf nog geen twee minuten aan en het leek erop dat hier een klein feestje aanstaande was (of dat het discofeestje van gisteren werd voortgezet).

Dat uit een corner van Stijn Simon hetzelfde kapsel van Elijah wederom het eindstation was; het moest niet gekker worden. 2-0 binnen vijf minuten en met doelpunten waar het Technische Duo (Jan Simon en Raymond Buis) elkaar wellicht even in de armen knepen. Nee, dit was geen droom, maar pure werkelijkheid!

Wat een droomstart van een team dat keer op keer zichzelf (en hun zo meelevende grootse aanhang) positief doet verrassen. Fris, frivool en aanvallend voetbal, negen uitblinkers die zoveel plezier uitstralen; onderdeel uitmaken van dit team is met recht een FEEST.

Even rust voor Sem en Tygo.

De ruststand van 6-0 was een logisch gevolg van het uitstekende, maar zeker ook energie vretende schouwspel wat de eerste 25 minuten door het team werd voorgeschoteld. Blauw-Geel werd dan weliswaar ”getrakteerd” op een waar doelpuntenfestijn, maar ook voor hen is genoeg soms ook ECHT genoeg!

Herboren kwam het team uit Ede de denkbeeldige kleedkamer uit, om te trachten deze wedstrijd nog enigszins een blauw-gele kleur te geven.

Dat de 2e helft in 3-3 eindigde zegt eigenlijk ook veel over het spel van onze Helden in de 2e helft. Het hoge tempo, de constante druk naar voren, het direct vastzetten bij de opbouw van de tegenstander; dit kun je uiteraard geen 50 minuten volhouden. De slag was (gelukkig) al in de eerste helft beslist door een team wat nog 3 ECHTE finales te wachten staat.

Vooralsnog wacht de JO10-1, het Technische Koppel én hun fervente aanhang, de welverdiende meivakantie. De koppies weer leegmaken en daarna weer opladen voor de Final Count Down. Bennekom en, de nummers 2 en 3 (DTS, beiden in de slipstream van de Rood-Witte Caravaan op twee punten achterstand), zijn  de allerlaatste te nemen hordes. Spanning ten top in deze mooie poule, waar het venijn wellicht in de staart zal zitten.

Een sportieve groet en mooie dagen voor u allen gewenst, namens Uw Razende reporter, Video-editor & voetbaltovenaar Merlijn.

Wedstrijdverloop: 1-0 en 2-0 Elijah Marais, 3-0 Jan Jelle Faber, 4-0 Xavi Buis, 5-0 Elijah Marais, 6-0 Stijn Simon; 6-1 Blauw Geel, 7-1 Jan Jelle Faber, 8-2 en 8-3 Blauw Geel, 9-3 Xavi Buis.

Filmpje:
https://quik.gopro.com/v/Zpd5ZV6eck/

JO10-1: Onnodig billenknijpen in Nijkerk!!

In de wetenschap dat de JO10-1 het te kloppen team is in deze interessante poule, toog het team deze 14e april met hun trouwe aanhang naar de buren in Nijkerk. Dat de plaatselijke Oranje-Zwart combinatie allang geen onbekende meer is voor onze Helden, moge een ieder die dit team trouw volgt duidelijk zijn. Dat behaalde resultaten uit het verleden ook geen garantie zijn voor… blablala. Tja daar was een ieder wel van doordrongen.

Door: Jeffrey Forée

In een eerder verslag gaf uw reporter reeds aan dat het team van SCH ‘’gewoon’’ zelf moet blijven winnen, om in mei/juni een extra festiviteit te kunnen toevoegen aan het dorp. Zou toch mooi zijn als er alsnog een rood-witte combinatie wél kampioen zou worden?!?!?

Dat elke wedstrijd een 110% inzet van de spelertjes vraagt, is op deze jonge leeftijd wellicht iets teveel gevraagd. Echter, met nog vier finales voor de boeg, een soort van “must”.

Oh ja, en dan nu met enige vertraging dan eindelijk het verslag. Uw verslaggever was namelijk een weekendje in mooi Brabant. En nee, dat was niet omdat hij het kampioenschap met (én van) PSV wilde vieren (uw verslaggever is tenslotte in 020 geboren).

Blije gezichten al vroeg in de zaterdagochtend; was de wedstrijd al gespeeld dan? Nee, het team kreeg  kunstgrasveld 5B als podium toebedeeld en laat dat nu net de favoriete ondergrond zijn van onze toch wel, ietwat verwende, Helden.

Het fluitsignaal, van de uitstekend fluitend referee, was nog geen twee minuten oud, of de 0-1 was een feit. Een prachtig genomen corner van Stijn Simon (wat een traptechniek) werd fenomenaal ingekopt door Elijah Marais. De toon was gezet door een team dat zoveel (voetbal)plezier uitstraalt. Iedereen werd er gelijk er vrolijk van! Het vervolg was echter een aaneenschakeling van doelrijpe kansen die geen van allen werden omgezet. Waar de 0-2 een logisch gevolg zou zijn van het surplus aan kwaliteit en uitgespeelde kansen, daar viel de 1-1 geheel volgens “scenario” (maar OZO onterecht). Het is een gegeven dat wanneer je zelf alle kansen niet verzilvert, hij geheid aan de andere kant valt.

Dat dit tevens de ruststand was, moge eigenlijk een wonder heten. Een 1-3 of 1-4 had gezien het vertoonde spelbeeld normaal geweest. Van de coaches werd weer het nodige plak-, knip-, en puzzelwerk gevraagd. Dat zij deze cursus met verve hebben volbracht bleek wel bij aanvang van de 2e helft. Met 50 seconden op de stopwatch was daar het fluwelen linkervoetje van Tygo Morren, dat zijn werk deed; de 1-2 was een feit. Nog maar net bijgekomen van dit doelpunt viel bijna gelijk daarna de wederom OZO onterechte gelijkmaker.

Beste lezers, ik zal u een langer verslag besparen en de spanning niet onnodig opbouwen. Wat volgde was een ware voetbalshow waar je als voetballiefhebber warm van wordt. Onze spelertjes hadden het licht én de noodzaak gezien, om deze wedstrijd toch ECHT winnend af te sluiten.  VIJF doelpunten vielen er vervolgens te noteren, aan de voor ons gunstige kant. Bij 2-7 stopte de teller!  Wat een (tot de 35e minuut billenknijpende) wedstrijd kregen de ouders weer als traktatie van hun kroost.

Als het doel van dit team is, om de spanning langzaam op te bouwen, dan zijn ze wat mij betreft Cum Laude geslaagd! Feit is wel dat onze helden nog steeds op “koers liggen” voor mijn eerder geopperde extra festiviteit.

Zaterdag 21 april zal de JO10-1 gastheer zijn van Blauw-Geel uit Ede. Om 8.45 uur zal het team in hun eigen thuishaven weer een finalewedstrijd mogen spelen.

Net als het team en hun begeleiding kijken ook wij als ouders er weer enorm naar uit. Laat u dit buitenkansje niet ontnemen en volg onze voetbalhelden Live!

Tot zaterdag op mooi Kleinhoven!!

Een sportieve groet van Uw Razende Reporter en Co (tevens Video Editor).

https://quik.gopro.com/v/YaZ8SyeQRd/

Scoreverloop: 0-1 Elijah Marais, 1-1 Sparta Nijkerk; 1-2 Tygo Morren, 2-2 Sparta Nijkerk, 2-3 Merlijn Forée, 2-4 Elijah Marais, 2-5 Merlijn Forée, 2-6 Sem van der Linden, 2-7 Xavi Bui

Hoevelaken verslaat Stroe tijdens kansenfestival, maar drukt slechts één keer af

“Zou die oude voetbalwet opgeld doen”, vroeg ik mijn oude schaats-en fietsmaatje Martien van de Pol? Er waren nog zo’n tien minuten te spelen en Hoevelaken leidde met 1-0 tegen Stroe. Die stand reflecteerde geenszins de kansenverhouding op het veld. Ik heb de zogenaamde “honderd procent kansen” maar niet geteld. Hoevelaken had Stroe kunnen verpletteren. In de 93e minuut, scheidsrechter Wendel de Wit liet er uiteindelijk bijna 100 spelen, maakte Stroe dan ook de gelijkmaker. Als je zelf niet scoort, dan doet de tegenstander het wél. Grensrechter Jeroen Venema vlagde, onverstoorbaar, voor buitenspel. De scheidsrechter honoreerde zijn oordeel en heel Hoevelaken haalde opgelucht adem.
Al vroeg in de eerste helft kreeg Hoevelaken kansen, met name ook door wat nerveus keepen van de doelman van Stroe. Rudy Baalman en Michel van de Bunt konden net niet profiteren. In de 30e minuut maakt Ruud Kassenaar van een ingooi een halve hoekschop en maakte de eerder genoemde Michel van de Bunt op schitterende wijze de 1-0. Misschien niet zo mooi als de omhaal van Ronaldo uit tegen Juventus, maar ook deze omhaal mocht er zijn. Boven in de touwen. Michel redde Hoevelaken vijf minuten later door een bal van de lijn te halen na een directe vrije trap voor Stroe, genomen door Roy Kruse. In de 40e minuut redde doelman Sjoerd Kloppenburg fraai op een inzet van Jasper Groeneveld. 1-0 met de rust.
In het tweede bedrijf kreeg Hoevelaken kans op kans. Er was een enorme scrimmage in drie fasen, waarbij zowel de ingevallen Coen Bos, alsmede Ruud Kassenaar en Rudy Baalman de bal niet achter keeper Tom de Groot van Stroe konden deponeren. Rudy Baalman baalde na afloop ook heel eerlijk over al zijn gemiste kansen, waaronder die in de 92e minuut (alleen voor de keeper).
Al met al was Hoevelaken de meer dan terechte winnaar van deze streekderby en loopt het twee punten in op VIOS Vaassen, dat met 2-2 gelijkspeelde tegen Teuge, en drie punten op Batavia ’90, dat met 4-3 verloor van Unicum. Volgende week wacht de thuiswedstrijd tegen titelkandidaat Unicum. Daar heeft Hoevelaken nog een appeltje mee te schillen. Uit in Lelystad werd door Hoevelaken, met name in het tweede bedrijf, uitstekend gespeeld en werd een goal van Rudy Baalman in veler ogen onterecht afgekeurd. Dit gevoegd bij een discutabel gegeven strafschop (benut door Cees Toet) geeft Hoevelaken voldoende energie om Unicum tegemoet te treden.

Opstelling: Sjoerd Kloppenburg, Jeffrey Duijst, Ewoud van de Brug, Jordy Zieltjes, Pascal de Jong, Robin Elverding, Rudy Baalman, Michel van de Bunt, Joeri van den Hoeven (70. Coen Bos/ 96. Patrick Kloppenburg), Ruud Kassenaar (78. Jeffrey Huisman), Randy Gerritsen.

Score: 30. Michel van de Bunt 1-0

Man of the Match: Robin Elverding (hij heeft met zijn constante vorm een mooie basisplaats afgedwongen). Foto (samen met pupil van de week Cas Roozenboom) van Léon Breuers.

JO10-1 maakt uitsmijters van Barneveldse eieren

AJETO!!!

Wat een pracht begin van deze mooie zaterdagochtend trouwe lezers! Eindelijk werden wij weer beloond met een prettig voorjaarszonnetje, overvolle voetbalvelden en de vele enthousiaste vrijwilligers die al vroeg op Kleinhoven waren te bewonderen. Kortom, het was weer een klein feestje.

Door: Jeffrey Forée

Als Reporter van de JO10-1 lag voor mij de focus uiteraard op veld 3B, alwaar het team van de coaches Jan Simon en Raymond Buis wederom een ‘’finale wedstrijd” mocht spelen. Dat het team van VVB (vorige week nog verslagen met 2-7) nu Hoevelaken mocht aandoen, was in meerdere opzichten prettig.

Allereerst was daar de terugkomst van de vermiste inspeelbal, welke een week eerder stiekem in Barneveld was verstopt.  Bedankt begeleiding van VVB JO10-1; dit wordt erg op prijs gesteld! Prettig was ook dat het team van SCH hun, rijkelijk gevulde, voetbalarsenaal weer eens in vertrouwde omgeving tentoon kon spreiden.

Natuurlijk was, voorafgaand, een licht optimisme te bespeuren. Logisch ook, wanneer je pur sec naar de uitslag van vorige week kijkt. Echter, enige vorm van arrogantie is dit team vreemd en het Technische Duo van SCH JO10-1 weet hier dan ook  uitstekend mee om te gaan. De koppies van de jongens stonden weer op ‘’fris’’ en de gretigheid viel tijdens de warming-up al waar te nemen.

Het beginsignaal van de uitstekend fluitende referee (D. Boekhout) galmde nog door het rustieke Hoevelaken na, of de eerste bal lag al in het Barneveldse netje. Capitano Luuk Buurman rondde een prachtige individuele actie af met een ziedend schot; de ban was gebroken. De 2-0 volgde in hetzelfde rappe tempo (Elijah Marais) en ja die 3-0 (Xavi Buis) ging welhaast in de slipstream mee.

Dat deze overweldigende start het team van VVB niet meer te boven kwam, tja daar hoef je niet echt een voetbalkenner voor te zijn. Na een ruststand van 6-0 werd de wedstrijd afgesloten met een klinkende 14-1 overwinning.

Drie kostbare punten kunnen weer worden bijgeschreven op de jacht naar…..?? De vele supporters werden weer getrakteerd op een heerlijk begin van deze mooie zaterdagochtend, waar de JO10-1 liet zien dat  spelplezier en goed voetbal toch echt samen kunnen gaan en er doelpunten bij zaten met een goud omlijst randje (lees: Tygo Morren en Merlijn Forée).

Het was voor ons als trouwe toeschouwer weer genieten in Optima Forma! Zaterdag wacht in (Sparta) Nijkerk echter weer een nieuwe, spannende, uitdaging. Wederom een finale wedstrijd die “gewoon” gewonnen moet worden. Een stukje gezonde druk bij spelers en coaches zal zeker aanwezig zijn. Hoe leuk kan voetbal toch zijn! (Zie filmpje).

https://quik.gopro.com/v/u11K1SGJju/

Wat een geweldig team is de JO10-1 toch met Bram Ledegang, Luuk Buurman, Stijn Simon, Tygo Morren, Sem van der Linden, Jan-Jelle Faber, Xavi Buis, Elijah Marais en Merlijn Forée.

Een sportieve én bovenal trotse groet van uw Razende Reporter & Co.

De rest van het scoreverloop kunt u zelf nalezen op onze  ‘groepsapp’!

 

Hoevelaken aan de verkeerde kant van de score

Er is bijna een kwartier gespeeld in de wedstrijd tussen Batavia ’90 en sc Hoevelaken, wanneer één van de gastheren voor het eerst een serieus schot op het Hoevelakense doel waagt. Vanaf een meter of 25 vuurt hij de bal hard over de grond, een poging waarop de Hoevelakense doelman Sjoerd Kloppenburg geen antwoord heeft. Er is voor beide ploegen dan nog 75 minuten over om er een echte wedstrijd van te maken en voor Hoevelaken om de zaken recht te trekken. Achteraf blijkt echter, dat met de genoemde treffer ook direct de eindstand al op het bord staat.

Voor Hoevelaken had de schade nog erger kunnen zijn, omdat de ploeg van Harry Oussoren tien minuten na de openingstreffer goed wegkwam met een bal op de binnenkant van de paal. In de tweede doorgang gooide doelman Sjoerd Kloppenburg zijn lichaam nog een keer voor de bal om verder onheil te voorkomen.

Daarmee zijn de ‘hoogtepunten’ van de wedstrijd wel verteld. Het technisch begaafdere Batavia en het hardwerkende Hoevelaken speelden beiden dermate slordig, dat er weinig goed ging en veel voetbalhandelingen het ‘net niet’ waren. Beide sluitposten werden op het moeilijk bespeelbare veld nauwelijks echt beproefd, en gezien de verschillende glijpartijen waande je je somtijds in Thialf.

De hoogtepunten moesten in Lelystad tussen 15.00 en 16.50 uur voornamelijk in de lucht worden gezocht.

Hoe dan ook, Hoevelaken moest met een nederlaag genoegen nemen en ziet de mogelijkheid om de nacompetitie te halen een steeds grotere uitdaging worden. Om bij te blijven zal komende week op Kleinhoven wel van Stroe moeten worden gewonnen, een ploeg die strijdt tegen degradatie en de punten hard nodig heeft voor lijfsbehoud.


Hard gewerkt werd er wel, maar tot gevaar voor het doel van Batavia ’90 leidde dat niet.

Opstelling: Sjoerd Kloppenburg; Jeffrey Duijst, Ewoud van de Brug, Jordy Zieltjes, Pascal de Jong; Randy Gerritsen, Robin Elverding, Jeffrey Huisman; Ruud Kassenaar (63. Coen Bos), Joeri van den Hoeven, Patrick Kloppenburg (63. Rudy Baalman).

Score: 14. Batavia ’90 1-0.

Rudy Baalman (10), terug van een familieweekend en Coen Bos (18), terug van  een blessure, konden als invaller tegen Batavia zaterdag ook het verschil niet maken.

 

Bezoek aan Barneveld legt JO10-1 geen wind(PAAS)eieren!

Op een heerlijk (uitslaap) tijdstip mocht het team van JO10-1 de zaterdag voor Pasen, hoe toepasselijk, Barneveld aandoen. De plaatselijke VVB zou de te nemen horde moeten zijn, om de eerste plaats in het voorlopige klassement weer in te nemen.

Door: Jeffrey Forée

Een goede buur is beter dan een verre vriend.

Na een toch wel ietwat ‘’tumultueuze’’ week, waarbij zelfs de Zeister Burelen werden ingeschakeld, moest vandaag gewoon die spreekwoordelijke ‘knop’ weer om. Zelf gewoon je wedstrijden blijven winnen, dan sta je aan het eind van de rit op ‘De Platte Kar’. Wellicht bespeurt u enige druk in deze zinsnede, maar dit is geenszins het geval. Het is meer een objectieve voetbalkijk op de voetballende mogelijkheden welke dit team herbergt. En wanneer het voetbal en de resultaten hand in hand gaan, dan vindt uw reporter dat men dat ook mag uitspreken.

Dat uiteindelijk alles valt en staat met inzet, beleving én de wil om dit duel naar je toe te trekken; tja daar had VVB de eerste 15 minuten  meer kaas van gegeten. Het team van SCH begon slap en met veel onnodig balverlies aan deze wedstrijd, zelfs de grote supportersschare viel welhaast van de ene verbazing in de andere. De 1-0 en 2-0 volgden elkaar in rap tempo op, maar dan in het voor ons verkeerde doel. Ongeloof ook bij beide coaches (Jan Simon en Raymond Buis). Ging hun team vervroegd voor Paashaas spelen?

Het antwoord op deze vraag kan gelukkig met NEE beantwoord worden. Welhaast direct na de 2-0 vielen daar, in datzelfde rappe tempo, de 1-2 en 2-2 in het juiste (Paas)mandje gevolgd door de (o zo) belangrijke 2-3 vlak voor rust. Deelde SCH hier wellicht al een vroege ‘’mokerslag’’ uit? Het antwoord kan ik u melden: JA!.

Het team van de enthousiaste coaches kwam onherkenbaar terug in de tweede helft. Nog nagenietend van de sterke ‘revival’,  werd de lijn omhoog direct na rust voortgezet. De 2-4 volgde na een prachtige aanval; het  Barnevelds verzet leek gebroken. Het geloof in kunnen was overduidelijk terug; laten zien dat hier maar één team recht had op de overwinning! De SCH diesel kwam dan wellicht iets later op gang als gewenst, maar eenmaal op gang bleek het team niet meer te stoppen.

Dat de eindstand bleef steken op 2-7 geeft de enorme veerkracht van het team weer, maar ook het besef dat met ‘alleen’ goed voetbal je geen wedstrijd zult winnen. Achteraf kakelen uiteraard de kippen, maar deze wedstrijd werd uiteindelijk toch een ‘’eitje’’.


En bedankt ………

Aankomend zaterdag (7 april) mag het team van SCH JO10-1 gastheer zijn van, jawel, hetzelfde VV Barneveld. Afgaande op de eerste wedstrijd zal men wellicht gauw geneigd zijn om te spreken van een ‘’makkie’’. En laat dat laatste nu ook weleens een valkuil kunnen zijn? Licht optimistisch is uw reporter zeker, maar nogmaals; alleen met goed voetbal…..

Ik hoop dat velen van u weer de weg naar veld 2B weten te vinden.

AJETO (een speciale groet voor onze ‘buren’ uit Barneveld…)

Uw Razende Reporter & Co!

Wedstrijdverloop: 1-0 en 2-0 vv Barneveld, 2-1 en 2-2 Elijah Marais, 2-3 Jan Jelle Faber; 2-4 Xavi Buis, 2-5, 2-6 en 2-7 Elijah Marais (foto).


Elijah Marais is vijf keer het eindstation van een succesvolle Hoevelakense aanval

Hoevelaken werkt zichzelf in en uit de nesten

Je komt halverwege de tweede helft bij een royale, veilig lijkende 3-0 voorsprong het veld in, dan kun je niet bevroeden dat je twintig minuten later belangrijk bent met de uiteindelijke winnende treffer. Het overkwam zaterdag Daniël Bezembinder (rugnummer 12), normaal onder contract bij Hoevelaken JO19-1, die na een communicatiefout tussen de laatste man en de doelverdediger van Rood-Wit ’58 zijn schoen tegen de bal mocht zetten en Hoevelaken een gevoel van euforie kon bezorgen. Dat het zo ver had kunnen komen was na afloop van de wedstrijd echter het gesprek van het moment. Tot een kwartier voor tijd was er niets aan de hand en koesterde Hoevelaken een veilige 3-0 voorsprong tegen een opponent, die na deze ruststand in de tweede helft niet echt meer aanzette. Vanuit het niets kwam de ploeg uit Krachtighuizen in de 75e minuut echter op 3-1 en twee minuten later stond er na een workshop ‘open huis’ ineens de 3-2 op het scorebord. Vervolgens riep weer twee minuten later doelman Sjoerd Kloppenburg loeihard ‘ikke’ om daarna niet de bal te raken, maar wel de opponent neer te sabelen. Geel voor de sluitpost (Scheidsrechter Marsman na afloop: “Weliswaar kwam de doelman onbesuisd uit, maar het was een voetballende overtreding en dat is geen reden voor rood.”) en een strafschop voor Rood-Wit. De Hoevelakense doelman kon zijn fout in het onderlinge duel niet goedmaken en zo stond het in slechts vier minuten tijd van 3-0 ineens 3-3.


Sjoerd Kloppenburg krijgt geen kans om in een rechtstreeks duel zijn fout te herstellen: 3-3.

Gelukkig had Hoevelaken een GoudDaantje in Daniël Bezembinder, die ineens belangrijker werd in deze wedstrijd, dan bij zijn entree zo’n twintig minuten daarvoor gedacht.


Joeri van den Hoeven probeert de eerste Hoevelakense kans te verzilveren met een hakbal, maar hij blijkt geen Madjer of Svensson.

Net als in de uitwedstrijd tegen Barneveld vorige week (4-5) scoorde Hoevelaken in de veertiende minuut. Het verschil met de week daarvoor was, dat dit voor Hoevelaken de voorsprong betekende en in Barneveld de eerste gelijkmaker. Aanvoerder Pascal de Jong greep uitstekend in op het middenveld, ging vervolgens met enkele zevenmijlspassen de nodige meters voorwaarts, om daarna Ruud Kassenaar in stelling te brengen. De rechter flankaanvaller bracht de bal in één keer voor het doel, waar Joeri van den Hoeven hoog boven de verdedigers uittorende en de bal onhoudbaar inkopte.


Joeri van den Hoeven (midden) wordt gefeliciteerd met zijn openingsgoal voor Hoevelaken.

Rood-Wit, dat tot dan toe aardig meevoetbalde, leek daarmee aangeslagen. Hoevelaken kwam meer en meer in de wedstrijden en zag doelpuntenmaker Joeri van den Hoeven knielend op de paal koppen. In de 34e minuut mocht Michel van de Bunt doorbreken, maar hij werd in kansrijke positie binnen de beruchte lijnen gevloerd. Ruud Kassenaar was er als de kippen bij om na lange tijd zijn specialiteit weer eens te tonen. De voormalige ‘koning van de dode spelmomenten’ schoot onverbiddelijk raak: 2-0.







Een extra treffer voor de rust zou de manschappen wat meer rust geven voor het vervolg van de wedstrijd en die kwam er ook. Vrije verdediger Ewoud van de Brug, weer ijzersterk op dreef vandaag, schoot van afstand op de paal, waarna Joeri van den Hoeven de terugspringende bal alsnog in het net kon werken.


Joeri van den Hoeven wordt voor de tweede keer gefeliciteerd met zijn tweede – en Hoevelakens derde treffer.

Na rust leek de wedstrijd gespeeld. Het eerste half uur was Hoevelaken heer en meester, met een aantal fraaie aanvallen, die kansen en mogelijkheden opleverden. De mooiste was een aanval over rechts, waarbij Ruud Kassenaar de bal strak voorgaf en Patrick Kloppenburg de bal hard inkopte, maar wel net buiten de palen zag belanden.


Hoevelaken volop in de aanval, zowel bij 3-0 als bij 3-3.

De wedstrijd leek als een stille zaterdag naar het einde te kabbelen, totdat Hoevelaken ineens met zijwind te maken kreeg. Het verloop van het restant van het duel is hierboven beschreven en zo kon er toch met een brede grijns van het veld worden gestapt. Op naar een vrolijk Pasen.


Daniël Bezembinder (links midden) is de gevierde man na zijn winnende treffer in de laatste minuut.

Volgend week wacht Batavia ’90. Liefhebbers van doelpunten wordt aangeraden zeker de reis naar Lelystad te ondernemen, want met de chronologische uitslagen 3-2, 4-5 en 4-3 zijn er gemiddeld zeven treffers per duel te noteren bij de laatste drie wedstrijden, waarbij de hoofdmacht van sc Hoevelaken betrokken was.

Opstelling: Sjoerd Kloppenburg; Jeffrey Duijst, Ewoud van de Brug, Pascal de Jong, Jeffrey Huisman; Randy Gerritsen, Robin Elverding, Michel van de Bunt; Ruud Kassenaar (70. Daniël Bezembinder), Joeri van den Hoeven, Patrick Kloppenburg.

Scoreverloop: 14. Joeri van den Hoeven 1-0, 34. Ruud Kassenaar 2-0 (str.sch.), 40. Joeri van den Hoeven 3-0; 75., 77. en 79. Rood-Wit ‘58 3-1, 3-2 en 3-3 (str.sch.), 90. Daniël Bezembinder.

De Haen Man van de Wedstrijd: Joeri van den Hoeven


Joeri van den Hoeven (met rechts pupil van de week Thijs Nagel) wordt voor het eerst dit seizoen uitgeroepen tot Man van de Wedstrijd.

De wedstrijd door de lens van Aalt Guliker

 

Hoevelaken schiet zichzelf in de voet

Na een aantal negatieve resultaten in de onderlinge confrontaties tegen Zwart-Wit ’63 won Hoevelaken vorige week eindelijk weer een keer van de ploeg uit Harderwijk. Binnen sc Hoevelaken was men daar kennelijk zo van onder de indruk, dat het resultaat een week lang op het scorebord bleef staan. Bij het vertrek richting Barneveld had een blik op dit bord de ploeg kunnen inspireren tot een volgende overwinning, maar negen doelpunten later stond de Hoevelakense hoofdmacht met lege handen bij het aanzienlijk lager geklasseerde Barneveld: 5-4. De gastheren vierden dit resultaat als een kampioenschap, voor Hoevelaken is het een stap achterwaarts, na de stap vooruit van vorige week.

Wat er aan de wedstrijd vooraf ging
Debutant Roan van de Pol (JO17-1) en hoofdtrainer Harry Oussoren gaan het avontuur tegemoet.

 

 

 

 


Lachende Hoevelakense gezichten voorafgaande aan de wedstrijd, maar dat lachen is snel vergaan.

Slappe start
Hoevelaken begon slap aan de wedstrijd. Al binnen een minuut keken de gasten tegen een 1-0 achterstand aan, nadat doelman Sjoerd Kloppenburg in de fout ging bij het uittrappen van de bal. Op het kunstgrasveld, waarop geen polletje viel te ontdekken, had de Hoevelakense goalie alle tijd om, na een terugspeelbal, de bal in voorwaartse richting te verplaatsen. Dat deed hij ook wel, maar dat ging dermate schlemielig, alsof hij verkrampt aan de wedstrijd begon, dat de bal bij een dichtbij zijnde Barnevelder in de voeten kwam, die de knikker over Sjoerd Kloppenburg in het doel schoot. Hoevelaken liep direct achter de feiten aan en deed dat, zeker in de eerste helft, een groot deel van de wedstrijd. Barneveld kreeg van Hoevelaken alle gelegenheid om te voetballen, lekker te combineren en alle vrije mensen te vinden. Hoofdtrainer Harry Oussoren had in het eerste kwartier dan ook al zijn levenslucht nodig, om de Hoevelakense manschappen op scherp te krijgen en hen aan te sporen feller in de duels te zijn (lees: de duels aan te gaan).

Het optreden van de Hoevelakense trainer sorteerde effect, want na een kwartier spelen kwam Hoevelaken op gelijke hoogte, toen Rudy Baalman zichzelf nestelde in de top tien van personen, die uitstekend anticiperen op een bal met effect. In een duel schoot de bal recht omhoog, maar die had zoveel effect, dat die na het contact met de grond ruim een meter naar rechts stuiterde. De Hoevelakense spits had dit blijkbaar al zien aankomen en deed op voorhand een ferme stap opzij. De bal belandde precies voor de voeten van de schutter, die Hoevelaken koelbloedig op gelijke hoogte schoot.


Hoevelaken viert feest na de eerste gelijkmaker van Rudy Baalman (tweede van links).

Gelukkig voor Hoevelaken en gelukkig voor de Hoevelakense sluitpost kon de wedstrijd weer opnieuw beginnen. Barneveld bleef echter veel ruimte krijgen van Hoevelaken, waardoor het na een goed opgezette aanval van achteruit op 2-1 kwam. Via Patrick Kloppenburg kwam Hoevelaken weer op 2-2, ook een doelpunt met een verhaal. Simon de Boer gaf de bal hard diagonaal van achteruit op de linkerflank, waar de broer van de doelman de bal met zijn hoofd meenam en vervolgens profiteerde van het feit, dat de Barneveldse doelman en een van zijn verdedigers elkaar omver liepen. Voor Patrick Kloppenburg was het een eenvoudig kunstje, om Hoevelaken opnieuw op gelijke hoogte te brengen.


Opnieuw een Hoevelakens feestje, nu na de tweede gelijkmaker, ditmaal van Patrick Kloppenburg.

Wie had gedacht dat Hoevelaken nu toch eindelijk het heft in handen zou nemen kwam bedrogen uit. Tien minuten na de gelijkmaker speelde Barneveld zich via goed combinatievoetbal eenvoudig onder de lichte Hoevelakense druk vandaan, gevolgd door een mooie pass op links. Met een verraderlijk schot werd doelman Sjoerd Kloppenburg in de korte hoek verrast en stond Barneveld opnieuw op voorsprong. Dat leek van korte duur, want nog in dezelfde minuut kwam Ruud Kassenaar oog in oog te staan met de doelman van Barneveld, maar bij zijn inzet kwam de bal niet verder dan tegen het lichaam van de goalie. Geen 3-3, maar twee minuten later wel de 4-2, toen een Barneveldse voorwaartse vanaf de linkerflank werd aangespeeld, de bal in alle vrijheid op de borst kon controleren en vanaf de rand van het strafschopgebied de kruising wist te vinden.


Rudy Baalman (10) is opnieuw dreigend, maar nu zonder succes.

Een andere wedstrijd
Voor de tweede doorgang kwam Hoevelaken met Robin Elverding in het veld voor Ruud Kassenaar.


Het oogt wat onbeholpen, maar Robin Elverding kan terugzien op een goede invalbeurt. Mede door zijn inbreng kwam er ook meer voetbal in de ploeg.

Hoevelaken begon de tweede helft aanzienlijk feller dan de eerste, zette meer druk op de tegenstander, combineerde zelf ook een stuk beter en trof een tegenstander, die commentaar leveren op zichzelf en de scheidsrechter meer tot kunst verheven had, dan het combinatiespel van voor de rust.


Hoevelaken creëert veel druk op het Barneveldse doel in de eerste 25 minuten van de tweede helft.

Simon de Boer wordt gefeliciteerd met zijn benutte vrije trap, die de aansluitingstreffer oplevert.

Een beter Hoevelaken en een tegenstander die tegen zichzelf begon te vechten leverden na een kwartier een directe vrije trap op, op de rand van het strafschopgebied. Voor dergelijke klusjes komt altijd vrije verdediger Simon de Boer naar voren en hij maakte die reis niet voor niets. Met een gave trap en met behulp van de onderkant van de lat bracht hij Hoevelaken opnieuw in de wedstrijd. En niet alleen met die rake trap op doel, met enige regelmaat wist hij met zijn splijtende passes ook linker vleugelaanvaller Patrick Kloppenburg te bereiken. Die wist met zijn snelheid voor het nodige gevaar te zorgen en ook voor de nodige gevaarlijke voorzetten. Uit één van die voorzetten tekende Rudy Baalman al na vijf minuten na de aansluitingstreffer voor de gelijkmaker.


4-4. De tweede gelijkmaker voor Rudy Baalman, de derde voor Hoevelaken, na een afgemeten voorzet van Patrick Kloppenburg.

Met nog een half uur op de klok (inclusief de extra tijd) was de wedstrijd weer in evenwicht en spoorde aanvoerder Pascal de Jong zijn teamkameraden aan, om door te zetten. Hij zag Barneveld wankelen, maar op de één of andere manier leken de krachten toch wat weggevloeid bij beide teams, hoewel het gevaarlijk bleef voor beide doelen.

Roan van de Pol maakt zich op voor zijn eerste optreden in Hoevelaken 1

Met Jeffrey Huisman voor Simon de Boer en Roan van de Pol voor Joeri van den Hoeven probeerde Harry Oussoren nog wat aanvallend vermogen in de ploeg te brengen. Debutant Roan van de Pol, normaal spelend in Hoevelaken JO17-1, wist in zijn tien minuten durende optreden toch driemaal de achterlijn te bereiken, maar kon vervolgens geen speler met hetzelfde shirt bereiken.

Kort voor tijd kreeg Hoevelaken toch het deksel op de neus. Na een voorzet van de rechterflank kon één van de Barneveldse voorwaartsen de bal vrij inkoppen en was het pleit voor Hoevelaken beslecht: 5-4.

Opstelling: Sjoerd Kloppenburg; Jeffrey Duijst, Ewoud van de Brug, Simon de Boer (64. Jeffrey Huisman), Pascal de Jong; Randy Gerritsen, Michel van de Bunt, Joeri van den Hoeven (84. Roan van de Pol), Ruud Kassenaar (46. Robin Elverding), Rudy Baalman, Patrick Kloppenburg.

Scoreverloop: 1. Barneveld 1-0, 15. Rudy Baalman 1-1, 22. Barneveld 2-1, 28. Patrick Kloppenburg 2-2, 38. en 42. Barneveld 3-2 en 4-2; 59. Simon de Boer 4-3, 64. Rudy Baalman 4-4, 87. Barneveld 5-4.


Tot ver in de extra tijd gaat Hoevelaken eerst voor een gelijkspel (wat lijkt te lukken van 2-4 naar 4-4), dan voor de winst en na de 5-4 weer voor een gelijkspel. Helaas blijft het bij een kleine, maar doelpuntrijke nederlaag.

Verslag Barneveldse Krant

VV Barneveld schijnt een abonnement te hebben op doelpunten in blessuretijd. Ook tegen Hoevelaken gebeurde dat bij de winnende 5-4. Een nuttige driepunter voor de ploeg van trainer Marcel Nijhuis, die zich langzaam verwijdert van de degradatieplaatsen.

Al na 40 seconden profiteerde Adem Sanli van een door keeper Sjoerd Kloppenburg slecht weggewerkte bal en lobde de 1-0 binnen. In de 14e minuut stuiterde een klutsbal precies in de voeten van Rudi Baalman, die de stand in evenwicht bracht; 1-1. Halverwege de eerste helft leidde een een-tweetje tussen Adem Sanli en Elmeris Avdic tot de 2-1 van Julien Lahulima. Van een fout in de omschakeling bij Barneveld profiteerde Rudi Baalman en bracht in de 28e minuut zijn ploeg weer langszij; 2-2. De slotfase van de eerste helft domineerde Barneveld. Op aangeven van Elmeris Avdic zette Mark Ecker zijn ploeg weer op voorsprong; 3-2. Drie minuten later volleyde Adem Sanli op een voorzet van Mark Ecker de 4-2 in de kruising.

Hoevelaken zette na de hervatting met vier spitsen spelend Barneveld onder druk. Het leverde in de 60e en 65e minuut twee doelpunten op, zodat met 4-4 de slotfase inging. De ploegen hielden elkaar tot de blessuretijd in evenwicht zonder nog veel kansen te creëren. In de blessuretijd ging Barneveld er alsnog met de winst vandoor. Op een vrije trap van Elmeris Avdic kopte Adem Sanli de winnende treffer binnen; 5-4.

Bennekom JO10+2 vs. SCH JO10-1

Deze keer dan een bijdrage van ‘Co’ aangezien de Razende Reporter dit keer andere (werk)verplichtingen had.

Door: Wilma Schreuders – Forée

U zult wellicht denken dat deze ‘CO’ bij het schrijven van de kop een typefout heeft gemaakt (+ i.p.v. -), maar NEE dit is helaas niet zo en verderop in dit resumé zult u begrijpen waarom.

Rond kwart voor tien vertrok de rood-witte scH karavaan richting Bennekom voor een revanche én om de koppositie in de poule te behouden. Zowel vorig seizoen als voor de winterstop was het onze jongens niet gelukt om te winnen op Sportpark  ‘De Eikelhof’. Helaas niet omdat de Bennekomse voetbalkwaliteiten nu zo uitzonderlijk zijn…… Nee! Simpelweg om een aantal andere redenen.

Doordat het tijdstip  van deze wedstrijd al een paar keer gewijzigd was, bespeurden staf en ouders al ‘onraad’. Het O10-1 team van Bennekom speelde al om 08.30 uur, dus het zou toch niet weer zo zijn????

Vol positieve sportieve hoop én volop energie toog het team naar veld 7-B, alwaar de tegenstander ‘gewoon’ met 9 spelers aan het inspelen was. Gelukkig dat viel mee! Tenminste, dat leek zo, tot het 1e fluitsignaal……… Want POEF; als konijnen uit een toverhoed (zou Hans Klok uit Bennekom komen?) stonden er ineens 5 wissels i.p.v. 2 langs de lijn. De verbazing was groot bij iedereen met een rood-wit hart.

Ondanks dat onze jongens na vier minuten de score openden middels een mooie goal van Elijah Marais na een voorzet van Merlijn Forée, lukte het onze helden niet om deze voorsprong vast te houden. Het overwicht in de eerste tien minuten verdween als sneeuw voor de zon, doordat Bennekom binnen twee minuten de achterstand goed maakte door twee doelpunten te maken.

Onze jongens lieten de kopjes vervolgens hangen én de tegenstander maakte flink gebruik van de vele wissels die naast de zijlijn stonden.  Vol energie konden zij de strijd voortzetten  en de score  uitbreiden naar 2-4. Uiteindelijk klonk het rustsignaal écht als een soort verlossing.

Na vijf minuten ‘Peptalk’ door trainers Jan & Raymond (die gisteren helaas zijn titel tijdens de Clubquiz niet prolongeerde) stonden de koppies weer fier omhoog en ging het team (gewoon met zeven veldspelers en twee wissels) vol energie het strijd-gras-toneel op. Maar dat het tegen een Bennekom JO10+2 (=12 spelers waarvan 3 uit de JO10-1) lastig winnen zou worden, bleek alweer kort naar rust want, de 2-5 viel bijna meteen. Dat triggerde de scH spelers en het leeuwengevecht werd aangegaan. De mooiste combinaties werden uit de sportieve Hoevelakense hoed getoverd (i.p.v. Bennekomse konijnen) en binnen acht minuten stond de 5-6 op het scorebord!

Daarna volgde een tien minuten lange rood-witte aanval van scH op het doel van de tegenpartij, waarbij uiteindelijk de strijd door Bennekom werd gewonnen door de  -helaas- zeer gekleurde, gestreepte bril van de arbiter. Met ongeloof hoorden de supporters/spelers/staf van Hoevelaken tot twee keer toe een duidelijke cornerbal overruled worden  door de scheids. Luid schalde volledig onterecht ‘keepersbal’ over het veld.  Helaas is er op dit niveau nog geen video-scheids aanwezig en werden onze helden overduidelijk ook op dit vlak in Bennekom benadeeld. En dan hebben we het ‘knollenveld’ waarop gespeeld werd nog niet ter sprake gebracht.

Uiteindelijk werd de eindscore 5-7, daar waar scH zeker op basis van de getoonde vechtlust én strijdkracht in de tweede helft een punt had verdiend!

Nu denkt u naar aanleiding van bovenstaande betoog waarschijnlijk dat ‘Co’ té gedreven is en niet tegen haar verlies kan? Het tegendeel is echter waar. Plezier en positiviteit staat bij mij altijd bovenaan, maar onrechtvaardigheid bezorgt mij (en vele anderen) een ontzettende nare bijsmaak. Deze bijsmaak heb ik  al drie keer mogen ervaren bij een bezoek aan Bennekom.

Helaas worden onze spelers benadeeld door een vervelende mentaliteit bij de tegenpartij en dat is volgens mij niet de bedoeling van het beoefenen van een sport op dit niveau én bij deze leeftijdscategorie.

Dat de tegenpartij zich wel terdege bewust was van dit onsportieve gedrag was duidelijk zichtbaar, want zoals de konijnen ineens uit de hoed waren getoverd zo zaten ze er POEF voor het eindsignaal ook weer in.  Bijzonder toch?

Gelukkig gaan we volgende week gezellig naar het sportieve Barneveld waar we ‘gewoon’ weer lekker gaan genieten van het voetbalplezier van onze kanjers!

Op 19 mei staat de revanche met Bennekom op het programma op ons mooie sportpark Kleinhoven. Nu nog even regelen dat de burgemeester maar 9  entreebewijzen uitgeeft aan Bennekom.

Tot volgende week en dan is Uw vertrouwde Razende Reporter weer van de partij.

Sportieve groet van Co!

Scoreverloop: 0-1 Elijah Marais, 1-1, 2-1 en 3-1 Bennekom, 3-2 Elijah Marais, 4-2 en 5-2 Bennekom, 5-3 Jan Jelle Faber, 6-3 Bennekom, 6-4 en 6-5 Xavi Buis, 7-5 Bennekom.

 

Top