Wedstrijdverslagen

Hoevelaken blijft derdeklasser

De hoofdmacht van sc Hoevelaken komt ook volgend seizoen uit in de derde klasse. In Oldebroek werd na een 4-1 nederlaag de weg naar de finale van de nacompetitie afgesneden door OWIOS. De gehoopte droomfinale Hoevelaken – Terschuurse Boys op zaterdag 16 juni is daarmee van de baan. Ook de Boys gingen met drie doelpunten verschil onderuit. Het Apeldoornse AGOVV was hen te machtig: 3-0.

Hoevelaken, dat streed voor promotie naar de tweede klasse, voetbalde de eerste tien minuten aardig mee met tweedeklasser OWIOS, dat vocht tegen degradatie. Daarna viel al (te) vroeg en onverwacht de eerste treffer te noteren, toen de bal ver achter de Hoevelakense verdediging werd gespeeld en Hoevelaken daar te lichtzinnig mee omging.


Doelman Sjoerd Kloppenburg heerst in de lucht. Samen met de Hoevelakense defensie had hij veel werk in met name de eerste helft. 

Het mooie weer, het prachtige biljartlaken en de enorme publieke belangstelling waren geen reden, om bij de pakken te gaan neerzitten. Echter, het spelletje van OWIOS, met veel lange ballen achter de Hoevelakense defensie, bleek Hoevelaken uiteindelijk te machtig. Na een sprintduel liet Ewoud van de Brug, bijna altijd een stabiele factor in het Hoevelakense verdedigingshart, zich iets te gemakkelijk aan de kant zetten en waar hij wachtte op het fluitsignaal van de scheidsrechter ging het spel gewoon door. De assist die uit deze situatie ontstond leverde halverwege de eerste helft een tweede treffer op.


Doelman Sjoerd Kloppenburg is op zijn post bij een vrije trap van OWIOS. De stand is dan echter al 2-0.

Aanvallend had Hoevelaken in de eerste doorgang weinig in te brengen. Een paar zachte schoten vormden wat wanhopige pogingen, maar gevaar leverde dat niet op. OWIOS was in dat opzicht effectiever. Toen doelman Sjoerd Kloppenburg, die een aantal goede reddingen verrichtte, de bal uit een hoekschop weg stompte, kwam die bij een Oldebroekse aanvaller, die in één handeling de bal over de doelman en de rest van de defensie in de verre bovenhoek lobde.

Met Robin Elverding voor Jeffrey Huisman ging Hoevelaken in de tweede doorgang voortvarend van start. Hoevelaken kreeg al binnen een minuut een hoekschop te nemen. Randy Gerritsen draaide de bal hoog bij de tweede paal, waar Patrick Kloppenburg ter plekke was om de bal hard in te koppen. Dit gaf de Hoevelakense burger moed en de gasten ging dan ook hoopvol ten strijde. Er ontspon zich een leuke tweede helft, waarin Hoevelaken veel de aanval zocht, bij vlagen goed voetbal liet zien en vlotte combinaties op het biljartlaken legde. Door de enorme oppervlakte van het veld kregen de spelers veel ruimte en Hoevelaken ging daar goed mee om. De aanvalsdriften leidden tot diverse hoekschoppen, waarbij Randy Gerritsen de bal niet altijd zo mooi voor het doel kon geven als bij de openingstreffer na rust. Toen dat eenmaal via Michel van de Bunt vanaf de nadere kant wel gebeurde, kopte Pascal de Jong de bal hard tegen de lat en bleef de aansluitingstreffer, die een kantelpunt in de wedstrijd had kunnen zijn, uit.


Aanvoerder Pascal de Jong (midden) kopt de bal tegen de lat. De aansluitingstreffer blijft uit.

In de 82e minuut was de wedstrijd gespeeld. Vanuit het niets gaf Hoevelaken onnodig een treffer weg en was definitief duidelijk, dat Hoevelaken ook komend seizoen weer de tegenstanders treft, die eveneens in de derde klasse hun hobby uitoefenen.

Opstelling: Sjoerd Kloppenburg; Jordy Zieltjes, Ewoud van de Brug, Simon de Boer (68. Ruud Kassenaar), Pascal de Jong; Randy Gerritsen, Jeffrey Huisman (46. Robin Elverding), Michel van de Bunt; Lex van Middelaar, Joeri van den Hoeven, Patrick Kloppenburg (70. Coen Bos).

Doelpunt Hoevelaken: 46. Patrick Kloppenburg (3-1)

Doelpunten OWIOS: 10.,21 en 41. 1-0, 2-0 en 3-0; 82. 4-1

JO11-3 sluit wisselend seizoen af

Op woensdag 6 juni 2018 was het dan zover, de laatste wedstrijd van het seizoen van de JO11-3. We sloten een wisselend seizoen af met een uitwedstrijd in eigen huis. In Garderen moesten de velden gespaard worden voor de profclubs die de komende maand te gast zijn bij het nabijgelegen Hotel.

Door Sander te Hoonte

De wedstrijd bleek een afspiegeling van het seizoen te worden. De mannen kwamen strak geconcentreerd uit de startblokken en na een paar mooie combinaties keek Veluwse Boys al snel tegen een achterstand van 2-0 aan. Twee was het Lars die aan het einde van de combinaties stond.

Dit staat in vergelijking tot het begin van het seizoen, waarin de eerste 8 wedstrijden een overwinning opleverden en een veelfout aan doelpunten, zowel Mees als Lars wisten in deze periode 5x te scoren in één wedstrijd! Het kon niet op.

Ondertussen begint de warmte en de zeer snelle start ons op te breken, de mannen snakken naar een rustpauze, maar de mannen en dame uit Garderen maken de Anschluss-treffer en ze weten uiteindelijk ook gelijk te komen. Spannend.

Spanning zat er ook op de wedstrijd tegen NSC JO11-1. Voor de winterstop moesten we nog tegen hen en Sparta Nijkerk en tussen deze ploegen zou de titelstrijd gaan. Na 8 wedstrijden op rij te winnen, vonden we hier in de strijd om de titel ons Waterloo. 25 minuten konden we tegenhouden, maar toen bleek hun scorende speler op goal te staan, met 7-1 was de titel uit zicht. De overwinningsroes was een beetje weg, toch verloren we alleen van Sparta en NSC.

Ook in de wedstrijd van vandaag bleek dat een cruciale rol te spelen, want het tegendoelpunt brak toch een beetje het ritme.

Terug naar de eerste helft van de competitie, want uiteindelijk bleek bij het opnemen van de stand eind december dat de goede reeks toch voldoende was voor promotie van de 4de naar de 3de klasse. Een feestje waard!!

In de eerste wedstrijden in de 3de klasse bleek al snel dat dit idd toch wel een niveautje hoger was en dat we veel meer het lichaam moesten gaan gebruiken, want rondspelen werd een stuk lastiger.

Toch pakten we al gauw onze eerste overwinning en konden de kopjes weer omhoog, het vertrouwen groeide weer.

In de wedstrijd tegen VB gebeurde dat ook, na de 2-1 wisten we nog de 3-1 te maken. Wederom Lars was trefzeker.

Maar het genieten duurde niet lang want het kaarsje was op, de batterij was leeg en het vertrouwen op een overwinning verdween zienderogen. 3-3 wisten we nog lang vol te houden, maar uiteindelijk was de keuze om de 2de helft tegen de zon in te spelen niet de juiste. Liano had nog vele reddingen, Chris nog veel intercepties, maar de 3-4 en 3-5 konden niet meer voorkomen worden.

Helaas het seizoen eindigt met een nederlaag, maar ook met een trots trainersduo. De doelpunten die we maakten waren uitgespeeld, de tegenstander was gelijkwaardig, dus we hebben ons in de 3de klasse gespeeld!!! Dit seizoen weer een stapje gemaakt!!

Inclusief de beker hadden we dit seizoen: 15 overwinningen en 85 doelpunten voor!!!

SterSpelers: Liano, Levi, Tim, Dave, Olivier, Mees, Daan, Lars, Quinten en Chris!!!

Speler van het jaar: De vele supporters verdienen dit, de jongens hebben het immers allemaal even goed gedaan.

Eerste nacompetitiewedstrijd van de hoofdmacht gemist?

Geen ramp! Via deze link krijg je een samenvatting.

http://bdu.bbvms.com/view/playout_finaleweken_2018/2949914.html

JO17-3 wint bekerfinale

Na de verloren kampioenswedstrijd op 26 mei 2018 kan Hoevelaken JO17-3 toch nog feest vieren. In Zeewolde werd op 2 juni 2018 de bekerfinale gespeeld tegen ST: SC Balkbrug/Avereest JO17-1 en dat leverde een overwinning op met ruime cijfers: 5-1.  Hoe dat tot stand kwam is te zien via de volgende link:

Was nou maar naar specsavers gegaan!!

De strafschop van Ruud Kassenaar in de strafschoppenserie tegen Veenendaal in de eerste ronde van de nacompetitie was na afloop het gesprek(je) van de dag. Was de bal, die van de onderkant van de lat kwam, nu wel of niet over de lijn? Bijgaande foto lijkt het bewijs te leveren. Je kunt je dus afvragen, wat die man op de achterlijn staat te doen.

Het niet toekennen van de treffer had uiteindelijk geen invloed op het eindresultaat. Hoevelaken gaat door naar de tweede ronde van de nacompetitie. Bovendien heeft Sjoerd Kloppenburg nu zijn feestje kunnen vieren, door in de gelijkmakende beurt de bal te keren, waardoor Hoevelaken alsnog won. Alleen, bij goede scherprechters was die laatste strafschop niet nodig geweest.

Het gehele wedstrijdverslag is te vinden op: http://www.schoevelaken.nl/wedstrijdverslagen/

Veenendaal het spel, Hoevelaken de knikkers

Rijd je het hele eind naar Veenendaal om de uitwedstrijd van je favoriete amateurclub te bezoeken, is dit het eerste (fonetische) bord dat je tegenkomt. “Gelukkig” handelt het in dit geval om een touwtrekvereniging, maar je vraagt je wel af, of je wellicht ergens een verkeerde afslag hebt genomen.

Het begrip touwtrekken paste ook wel een beetje bij de wedstrijd tussen Veenendaal en Hoevelaken, een wedstrijd in de eerste ronde van de nacompetitie. Beide ploegen trokken met volle overtuiging aan het touw, waarbij het vlaggetje in het midden opvallend vaak richting de streep van Veenendaal ging, en af en toe ook verdacht dicht bij de Hoevelakense streep kwam. Na ruim twee uur krachtmeting, inclusief de extra tijd, de verlenging en de elftmetertrappen, verdween het vlaggetje aan het touw uiteindelijk definitief over de Hoevelakense streep. Daarmee mag Hoevelaken op zaterdag 9 juni in Oldebroek het touw delen met OWIOS.

Eigenlijk is de wedstrijd in voetbaltermen snel beschreven. Veenendaal had gedurende de wedstrijd het optische overwicht. De gastheren wisten elkaar beter te vinden dan Hoevelaken, hadden duidelijkere patronen in hun spel, wonnen bijna alle persoonlijke duels op het middenveld en hadden vrijwel iedere tweede bal. Hoevelaken had aanvallend niet veel in te brengen, maar werd uiteindelijk ook niet volledig weggespeeld. Dat kwam met name, omdat de inzet prijzenswaardig was, de verdediging goed in vorm stak en doelman Sjoerd Kloppenburg in een uitstekende vorm verkeerde. Waarschijnlijk heeft ook hij de beelden meegekregen van de ongelukkige doelman van Liverpool en besloten, om niet het aan het Karius-syndroom te lijden. Zo hield hij al na tien minuten Hoevelaken op de been, toen hij goed naar de bal bleef kijken en dat speeltuig uit de bovenhoek tikte na een goede kopbal. Tien minuten later had hij geluk, dat bij een schot van links de bal net voorlangs ging.


Deze bal verdwijnt naar de rechter bovenhoek, maar de linkerhand van Sjoerd Kloppenburg voorkomt het bollen van het net.

Hoevelaken zette er tegen de aanvalsdriften van Veenendaal een aantal counters en sporadische aanvallen tegenover en één van die uitbraken, in de 37e minuut, resulteerde in een hoekschop. Na een soort van klutssituatie kwam de bal voor de voeten van Patrick Kloppenburg, die stevig en gericht uithaalde. Hoevelaken kwam daarmee verrassend op voorsprong, maar kon die niet vasthouden tot aan de rust. Vijf minuten na de openingstreffer kreeg Veenendaal weer alle gelegenheid om op te bouwen, rond het strafschopgebied de bal rond te laten gaan en uiteindelijk een opening in de Hoevelakense defensie te vinden. Met een gelijke stand gingen beide ploegen naar de thee.


Feestje rond Patrick Kloppenburg, die in de 37e minuut voor de openingstreffer tekent.

In de tweede doorgang speelde het spel zich voornamelijk op de Hoevelakense speelhelft af. De Veenendaalse spelers wisten elkaar steeds goed te vinden, maakten gebruik van de ruimte die ze kregen, wonnen nog steeds de meeste duels en de meeste tweede ballen en waren op driekwart van de wedstrijd ineens driemaal gevaarlijk. In de eerste situatie schoot Ewoud van de Brug, die ijzersterk speelde, zijn doelman te hulp door de bal voor de doellijn weg te jensen. Kort daarna was doelman Sjoerd Kloppenburg op zijn post, door met een goede reflex een tegendraadse bal onschadelijk te maken. Echter de beste redding maakte hij door een hard ingekopte bal miraculeus te verwerken, maar uiteindelijk stond de kopper buitenspel en kon deze actie niet als redding worden bijgeschreven.

Het beste Hoevelakense aanvallende spel viel te noteren in de vijf minuten van de extra tijd. Patrick Kloppenburg schoot de bal met rechts over de kruising, waar het afleggen op Randy Gerritsen een optie was geweest; Michel van de Bunt vond de doelman als eindstation, nadat hij de bal in de loop had meegekregen van Patrick Kloppenburg; na goed doorzetten van Randy Gerritsen leek Rudy Baalman de wedstrijd te beslissen, maar verdween de bal via het hoofd van een verdediger tegen de lat; in de slotseconden schoot Rudy Baalman de bal snoeihard tegen het zijnet, waar afleggen op Patrick Kloppenburg een optie zou zijn geweest. Kortom, na bijna een wedstrijd achter de tegenstander aanlopen veerde Hoevelaken plotseling op.


Hoevelaken kan in de nacompetitie beschikken over een goedgevulde bank.

Erop of eronder, dat is dit seizoen het thema bij de wedstrijden uit de nacompetitie. De gelijke stand verplichtte beide ploegen tot een extra half uur voetbal, waarin niet werd gescoord. De beslissing moest derhalve komen van de elfmeterstip en vanaf die afstand toonde Hoevelaken zich het meest succesvol. Na drie benutte elftmetertrappen van Simon de Boer, Patrick Kloppenburg en  Pascal de Jong schoot een Veenendaler hun derde bal over. Toen Jordy Zieltjes de vierde Hoevelakense strafschop benutte, had Hoevelaken drie kansen op de volgende ronde: één misser van Veenendaal (uit twee pogingen), of één rake trap van Hoevelaken. Veenendaal scoorde, waarna Ruud Kassenaar iets deed, wat hij nooit vanaf elf meter doet: de bal hoog inschieten. Via de onderkant van de lat stuiterde de bal van op – of achter de lijn het veld weer in, maar tot een treffer werd de trap niet gerekend. De gelijkmakende beurt was voor Veenendaal, maar voor de schutter was Sjoerd Kloppenburg een sta-in-de-weg. Hoevelaken door.


Simon de Boer: 0-1


1-1


Patrick Kloppenburg 1-2.


Pascal de Jong 2-3.


Veenendaal mist de derde elfmetertrap, de strafschop die in strafschoppenseries statistisch vaak wordt gemist.


Jordy Zieltjes 2-4


3-4


De door Ruud Kassenaar ingeschoten bal eindigt via de lat op – of achter de lijn.


Hoevelaken viert feest, nadat Sjoerd Kloppenburg de 4-4 voorkomt.

Hoevelaken kan nu een week toeleven naar de wedstrijd in de tweede ronde, waar in Oldebroek OWIOS wacht. De gasten spelen om degradatie uit de tweede klasse te voorkomen, Hoevelaken om de stap naar de tweede klasse te maken.

Opstelling: Sjoerd Kloppenburg; Jeffrey Duijst (106. Simon de Boer), Ewoud van de Brug, Jordy Zieltjes, Pascal de Jong; Randy Gerritsen, Robin Elverding (90. Jeffrey Huisman), Michel van de Bunt; Lex van Middelaar (91. Ruud Kassenaar), Rudy Baalman, Patrick Kloppenburg.

Scoreverloop: 37. Patrick Kloppenburg 0-1, 42. Veenendaal 1-1.

Meer informatie over deze wedstrijd is te zien op:
http://voetbaleentwee.nl/veenendaal-blijft-in-de-derde-klasse-na-verlies-strafschoppenserie/


Barend Bos, de nog ongekroonde supporter van het jaar, ook tijdens de nacompetitie met zijn voetbalvrienden aanwezig in Veenendaal.

Hoevelaken naar nacompetitie

Zelf je wedstrijd winnen en dan hopen op gunstige resultaten op de velden elders. Dat was voor sc Hoevelaken de laatste twee wedstrijddagen het scenario. Op de laatste twee wedstrijddagen pakte Hoevelaken tweemaal de hoofdprijs. Vorige week werd VIOS Vaassen gepasseerd op de ranglijst en afgelopen zaterdag deed Terschuurse Boys haar sportieve plicht, door de derde periodetitel te pakken. Als nummer drie op de ranglijst neemt sc Hoevelaken nu de titel over van kampioen Unicum, na zelf het tegen degradatie strijdende Otterlo aan de zegekar te hebben gebonden: 2-0. Hoevelaken gaat daarmee de nacompetitie in, te beginnen met een uitwedstrijd in en tegen Veenendaal, de derde periodewinnaar uit de derde klasse A. Het is op 2 juni direct ‘erop of eronder’. De winnaar van het duel gaat door naar de tweede ronde. Aanvang: 17.00 uur.


Hoevelaken bereikt de nacompetitie. Staand vlnr: Jeroen Venema (assistent scheidsrechter), Joeri van den Hoeven, Simon de Boer, Rudy Baalman, Herko Wilgenburg (elftalleider), Robin Elverding, Gijs Leebeek, Randy Gerritsen, Ewoud van de Brug, Ruud Kassenaar, Patrick Kloppenburg, Kjeld van den Heuvel (elftalleider), Henk van de Vuurst (technisch elftalleider), Harry Oussoren (hoofdtrainer). Voor vlnr: Jordy Zieltjes, Coen Bos, Sjoerd Kloppenburg, Jeffrey Huisman, Pascal de Jong, Jeffrey Duijst, Lex van Middelaar, Jeffrey van der Horst (verzorger). Op de voorgrond Christiaan Beudeker (pupil van de week).

Een vreugdedans kon er nauwelijks vanaf bij de spelers van Hoevelaken. Daarvoor waren de temperaturen te hoog en de geleverde inspanning te groot. Desalniettemin was er grote blijdschap binnen het Hoevelakens kamp, want in een wisselvallig seizoen viel men per week van de ene emotie in de andere. Op onverwachte overwinningen volgden dit seizoen nog onverwachtere nederlagen. Het was heen en weer schommelen op de ranglijst, maar uiteindelijk heeft Hoevelaken in de wacht gesleept, waar vooraf op was ingezet: het halen van de nacompetitie.

Foto boven en onder: Patrick Kloppenburg (9) zorgt voor gevaar in het strafschopgebied van Otterlo.

Otterlo, de te nemen hindernis in de laatste competitieronde, was een taaie prooi. De ploeg was naar Hoevelaken gekomen om zelf het vege lijf te redden (wat ondanks de nederlaag ook lukte) en verkocht daardoor de huid duur. Otterlo had een groot deel van de wedstrijd het initiatief, maar tot grote kansen leidde dat optische overwicht niet. Doelman Sjoerd Kloppenburg moest in het begin van de wedstrijd eenmaal gestrekt naar de hoek, maar kreeg verder voornamelijk eenvoudige ballen te verwerken. Omdat Hoevelaken ook niet echt van de tegenstander los kwam, ontstond er geen sprankelend duel. Toch waren het de gastheren die de score openden. In de 38e minuut was topscorer Rudy Baalman ter plekke, om de bal vanuit een door Randy Gerritsen genomen hoekschop in te koppen. De 1-0 voorsprong werd ook de ruststand.


Rudy Baalman, ergens onzichtbaar in het midden, zorgt met een kopbal voor de 1-0.

Via de app werd in de rust duidelijk, dat Terschuurse Boys een geruststellende 3-0 voorsprong had opgebouwd. Hoevelaken hoefde alleen zelf de voorsprong nog maar vast te houden. Gedurende de wedstrijd liep Barneveld in Terschuur echter steeds meer in op de thuisploeg en toen het aldaar inmiddels 3-3 was geworden, was de dreiging voor uitschakeling voor de nacompetitie voor Hoevelaken daar. Hoevelaken liet er zelf geen gras over groeien en kwam via Patrick Kloppenburg in de 62e minuut op 2-0. Een deel van de credits mocht daarvoor naar Lex van Middelaar, die opnieuw goed inviel en vanaf de rechterflank een puike pass afleverde.

Patrick Kloppenburg (9) en Lex van Middelaar (12) zorgen voor opluchting bij de 2-0.
Inmiddels waren in Terschuur ook de Boys weer wakker geworden en liepen ze na de 3-3 uit naar 6-3. Voor Hoevelaken kon het niet meer mis gaan, vooral ook, omdat het strijdlustige Otterlo in de hitte ook geen gat kon vinden in de Hoevelakense defensie.

Na afloop van de wedstrijd vonden weer de nodige plichtplegingen plaats. Rudy Baalman werd na afloop gekroond als topschutter met vijftien competitietreffers. De aanvaller, die na één seizoen weer terugkeert naar Achterveld, ontving daarvoor de Jan Weyn bokaal. Aanvoerder Pascal de Jong werd uitgeroepen tot speler van het jaar, gevolgd door Ewoud van de Brug en Rudy Baalman. Barend Bos mag zich een seizoen lang de supporter van het jaar noemen.

Opstelling: Sjoerd Kloppenburg; Jeffrey Duijst, Ewoud van de Brug, Pascal de Jong; Randy Gerritsen, Robin Elverding, Jordy Zieltjes, Jeffrey Huisman (76. Simon de Boer); Coen Bos (46. Lex van Middelaar), Rudy Baalman (51. Joeri van den Hoeven), Patrick Kloppenburg.

Scoreverloop: 38. Rudy Baalman; 62. Patrick Kloppenburg.

De Haen Man van de Wedstrijd: Pascal de Jong.

Aanvoerder Pascal de Jong werd uitgeroepen tot laatste Man van de Wedstrijd van het seizoen. Links pupil van de week Christian Beudeker.


Paul Kassenaar, die zichzelf in het rijtje speler, speelster en supporter van het jaar uitriep tot DJ van het jaar, zorgde voor de muziek tijdens de afterparty.


Bas van Vulpen, trouw aanhanger van de hoofdmacht, doet manmoedige pogingen om Rudy Baalman over te halen bij Hoevelaken te blijven. Een kansloze missie. “Volgend seizoen De Posthoorn uit. Daar doe je het voor!”


De hoog verdiende afterparty.


Pim van Duijn van DIVERZE, krijgt bloemen als dank voor een seizoen lang het programmaboekje drukken. Bloemen met een verhaal. Als leider van Hoevelaken JO17-3 had hij deze bos in de vroege middag al kunnen ontvangen, wanneer hij met zijn jongens kampioen was geworden. Hoevelaken JO17-3 speelde een rechtstreekse kampioenswedstrijd tegen Veensche Boys JO17-1G. Een gelijkspel volstond voor een kampioenschap, maar na een 2-1 voorsprong bij rust ging het kampioenschap uiteindelijk toch naar de buren: 2-4.


Daar sta je dan als ceremoniemanager, met de prijs in je hand voor de supporter van het jaar. Barend Bos werd geprezen voor het feit, dat hij wekelijks vanuit Zaandam alle wedstrijd van sc Hoevelaken bezoekt. Echter: Barend was al vertrokken. “We zullen zorgen, dat deze prijs persoonlijk aan hem wordt overhandigd”. Dat wordt dus een retourtje Zaandam.


Foto boven en onder: Rudy Baalman speelt slechts één seizoen bij sc Hoevelaken, maar valt wel dubbel in de prijzen. Met 15 competitietreffers vindt hij het vaakst het net van de tegenstander. Daarnaast eindigt hij als derde in de speler van het jaar verkiezing.


Ewoud van de Brug staat vaak op de lijstjes van de kiesgerechtigden. Ondanks het gemis van een aantal wedstrijden, vanwege twee opgelopen rode kaarten, eindigt hij op de tweede plaats.


Foto boven en onder: Aanvoerder Pascal de Jong wordt uitgeroepen tot speler van het jaar. Naast een trofee levert hem dat ook een weekend cabrio rijden op, aangeboden door Autobedrijf Schueler uit Nijkerk. 

Foto boven en onder: Hoofdsponsor Eigenhuis Keukens sponsort de Hoevelakense hoofdmacht met vijftig euro per wedstrijd punt, te besteden aan een trainingskamp. Namens Eigenhuis mag Victor Klukkert aan Pascal de Jong een cheque uitreiken van € 2350,=, met dank aan 47 wedstrijdpunten.

Ook bij de vrouwen, die zich middels een overwinning op De Meer rechtstreeks wisten te handhaven in de tweede klasse, werden de speelsters van het jaar in het zonnetje gezet. Shannon Giele-Esveldt (foto boven) won de “zilveren plak”, Lisa Bröckl (foto onder) werd uitgeroepen tot speelster van het jaar. Het leverde hen een mooi aandenken op van BySon, de sponsor van deze verkiezing.

 

 

SCH J010-1: ALLES OF………….

Beste Lezers,

Het einde van een prachtseizoen, wat betreft de competitie, zit er voor onze jongens op. Het slotstuk, de ultieme apotheose, hebben velen van U live mogen aanschouwen op deze mooie (nu al gedenkwaardige) 19e mei 2018.

Door: Jeffrey Forée

Wie had ooit kunnen bedenken dat op deze slotdag het kampioenschap voor de SCH JO10-1 bekend zou worden in een rechtstreeks duel tegen het team van Bennekom. Alleen winst telde voor onze jongens, bij elk ander resultaat….naja, u begrijpt het wel.

Het team (lees: spelers/coaches) was zich terdege bewust van de noodzaak om de drie punten op Kleinhoven te houden. De voorbereiding op de GRAND FINALE kon beginnen. Dat de, OZO, super meelevende en enthousiaste ouders graag een duit in het zakje wilden doen voor dit bijzonder moment; het geeft de enorme betrokkenheid aan, welke het team als geheel kenmerkt!

Ook voor hen was daar de – gezonde – spanning die bij zo’n finale hoort. Allerlei leuke  ideeën werden de dagen voorafgaand aan de wedstrijd over en weer besproken. De voorpret in dezen was op zich al een feest! Last Minute werden dan toch nog “spijkers met koppen geslagen’. Alles voor de kinderen toch??

Voor dag en dauw betraden de ouders Jeroen Morren, Erwin Buurman en Wilma Forée veld 2A om daar een juiste plek te vinden voor het mooie grote spandoek; één met een kleine knipoog.

Hoe mooi om te zien dat het veld al spoedig werd bevolkt door vele supporters, bestuursleden, scouts en zelfs de hoofdtrainer werd ontwaard in de menigte. Puur op eigen kracht had het team van JO10-1 deze volksoploop teweeggebracht.

Nadat de gastoeters voor een laatste maal waren gecheckt mocht Uw verslaggever/scheidsrechter om 8.45 uur het fluitsignaal geven voor het “Moment Suprême”. Het team van SCH begon zeer voortvarend en men zocht gelijk het vijandelijke doel. Zowel de keeper als de lat werden beproefd, maar de (op dat moment) verdiende 1-0 voorsprong kreeg alsnog zijn beslag. Elijah Marais liet het net trillen en het veld “ontploffen”; de zo gewenste én gehoopte voorsprong was een feit.

Was Bennekom dan nog wel in beeld? Onze tegenstander kende dan wellicht wat “opstart problemen” door het overrompelende aanvalsspel van onze jongens en alle euforie langs het veld. Dat ze kunnen voetballen heeft het team van SCH aan den lijve ondervonden. De voorsprong van Onze Helden kon slechts kort gekoesterd worden. Door een zeer ongelukkige actie kwam de 1-1 vanuit het niets op het scorebord. Weliswaar geheel tegen de verhouding in op dat moment, maar het zorgde tevens voor een kanteling in het spel van de JO10-1. Natuurlijk proefde men de teleurstelling bij het team, de koppies mogen even “hangen”, maar daarna weer vol gas in de achtervolging.


Bennekom werd vanaf dat moment, ongewenst, in het zadel geholpen. Met goed positioneel voetbal en alle posities goed bezet werd de druk op SCH opgevoerd. Het team van SCH kreeg zeker kansen op nog een doelpunt, maar het kwam ook een paar keer goed weg voor het eigen doel. Met een ware ‘Epke Zonderland actie’ op de doellijn voorkwam Capitano Luuk Buurman al een zeker lijkend doelpunt. De zeer boeiende eerste helft werd afgesloten met een 1-1 ruststand.

Peptalk in de rust

Een ieder met een rood-wit hart was benieuwd hoe de spelertjes uit de denkbeeldige “kleedkamer” zouden komen. Het was Alles of …..????

Uw reporter heeft uiteraard ook zijn voorkeur, maar eerlijk is eerlijk, Bennekom liet zaterdag zien dat er slechts één team in aanmerking kwam voor de winst. Buiten het feit dat ze gewoon goed voetbal lieten zien was ook hun veldbezetting steeds optimaal. Men speelde goed georganiseerd voetbal met heel veel dreiging. SCH moest, naarmate de tijd vorderde, meer risico nemen en tja, dat brengt met zich mee dat er dan – logischerwijs – ruimte achterin wordt weggegeven.

Bennekom profiteerde hier optimaal van en dat de 1-2 viel was, gezien het spelbeeld, eigenlijk geen verrassing. Het verdriet was bij sommige spelertjes te zien en voelbaar.  Toen ook de 1-3 nog eens viel hielden ook de oogjes het niet meer droog. Een mengeling van verdriet, maar toch ook TROTS,  overviel mij als ouder, ondanks dat er nog een paar speelminuten te gaan waren. Dat de 1-4 tot slot in de dying seconds viel…… Ja Boeiend!!

Trots ben ik, omdat onze Jonge Helden maar mooi om het kampioenschap mochten spelen. En niet in zo maar een klasse maar in de HOOFDKLASSE!

Trots, omdat deze groep spelers met zoveel vreugde en energie hard heeft getraind om deze weg richting de top te kunnen behalen.

Supertrots, omdat elke speler als individu stappen heeft gemaakt in zijn ontwikkeling als speler, maar ook als persoon!!

Een groot woord van dank aan die te Gekke, Super-enthousiaste en OZO gemotiveerde coaches die een ‘Almost Fulltime Job’ aan hun grote hobby besteedden. Dank namens alle ouders aan Jan Simon en Raymond Buis!!

Uiteraard kan Robert Kreuning hierin niet vergeten worden;  de ‘’steun en toeverlaat”  van deze Razende Reporter & Co. Elke zondagochtend stond hij stand-by als eindredacteur en plaatste hij wekelijks met veel clubliefde ons verslag incluis foto’s.

Dankjewel Robert! Voor al je ondersteuning en input. Ik kijk nu al uit naar volgend seizoen!

Als allerlaatste wil ik natuurlijk deze Geweldige Talentvolle Jonge Spelers bedanken, voor al het (voetbal)plezier (incluis de billenknijpmomenten en hartritmestoornissen) die zij ons wekelijks hebben bezorgd:

Luuk Buurman, Xavi Buis, Tygo Morren, Elijah Marais, Stijn Simon, Sem van der Linde, Jan-Jelle Faber, Bram Ledegang, Merlijn Forée

Tot volgend seizoen!

Een sportieve groet van uw Razende Reporter & Co

Nazorg

Hoevelaken op gewilde derde positie

Hoe lang is het geleden, dat de hoofdmacht van sc Hoevelaken was betrokken bij een wedstrijd, waarin tien treffers vielen? Hoe lang is het geleden, dat Hoevelaken zelf tot een zevenklapper kwam? En hoe lang is het geleden, dat één speler van Hoevelaken zelf vier keer de trekker overhaalde in één duel? Om antwoorden te vinden op deze vragen zullen de geschiedenisboeken open moeten. Hoe dan ook, in de met 7-3 gewonnen wedstrijd in Wekerom tegen SDS ’55 haalde de historie zichzelf op alle drie genoemde vlakken in, met de vertrekkende Rudy Baalman als topschutter van de dag.

Na deze vermakelijke wedstrijd kwam er bij Hoevelaken een klein feestje bij. Door het gelijke spel van VIOS bij Stroe (de tweede 2-2 op rij na 2-2 tegen Hoevelaken vorige week) is Hoevelaken na een lange inhaalrace eindelijk op de zo gewilde derde plaats van de ranglijst terecht gekomen. Die plaats zou recht geven op een plaats in de nacompetitie, omdat de periodetitel van kampioen Unicum naar de ploeg gaat, die na 26 wedstrijden die positie bekleedt. Echter, dan is het wel voorwaarde dat Terschuurse Boys de derde periodetitel pakt en dat is zaterdag niet gebeurd. De runner-up verloor met 2-0 bij Hulshorst en dat resultaat werpt een geheel ander licht op de situatie. Wanneer Terschuurse Boys komende zaterdag op eigen veld opnieuw verliest, ditmaal van Barneveld, en Hulshorst bij Elspeet opnieuw weet te winnen, dan gaat de derde periodetitel naar Hulshorst en gaat de periodetitel van kampioen Unicum naar Terschuurse Boys. Hoevelaken piest na een succesvolle inhaalrace dan naast de pot, ook al wint het zelf thuis van Otterlo.

Kortom, de rekenmeesters kunnen zaterdag vanaf 14.30 uur aan het werk, want gaat de periodetitel toch naar de nummer drie, bij voor Hoevelaken gunstige resultaten van Hulshorst en Terschuurse Boys, en wint Hoevelaken zelf niet van Otterlo, dan zitten VIOS en Zwart Wit ’63 nog op het vinkentouw.

De wedstrijd tussen Hoevelaken en SDS ’55 startte eigenlijk past echt, nadat de arbiter van dienst, de heer Marschalk uit Enschede, zich al na twee minuten aan een blessure had laten verzorgen. Gelukkig voor iedereen die was meegereisd naar Wekerom hoefde men niet direct rechtsomkeert te maken en kon er worden genoten van een duel, waar werkelijk alles in zat.

Hoevelaken startte voortvarend. Na een minuut of negen mocht Patrick Kloppenburg namens Hoevelaken voor het eerst een aanval opzetten. In plaats van zelf te schieten, wat zeker had gekund, gaf hij de bal knap voor. Michel van de Bunt was de ontvanger van het projectiel en schoot de bal vanuit de draai binnen.


Het eerste Hoevelakense feestje na de snelle 0-1 van Michel van de Bunt (11).

Na deze onverwachte openingstreffer was het vooral SDS, dat de wedstrijd bepaalde. Het duel speelde zich voornamelijk af op de Hoevelakense helft, wat overigens niet tot kansen voor de gastheren leidde. Via snelle tegenstoten zocht Hoevelaken wel een paar keer de counter en dat leidde in de dertigste minuut tot een tweede succes. Hoevelaken hield aan een aanval een hoekschop over, een klusje waarmee Randy Gerritsen zich bij Hoevelaken voornamelijk belast. Hij plaatste de bal ver voorbij de tweede paal, waar Rudy Baalman klaar stond om in één keer zijn schoen er tegen te plaatsen. De bal werd onderweg nog enigszins aangeraakt, waardoor de treffer tot stand kwam.


Feestje 2, na de 0-2 van Rudy Baalman (midden).

Tot aan de rust achterover leunen was er na deze treffer niet bij. Al na een minuut kwam SDS terug tot 1-2, toen de bal met een mooie boogbal over de Hoevelakense sluitpost verdween.

Door de twee treffers binnen een minuut bleef de marge voor Hoevelaken op slechts één, waarmee het spelbeeld gelijk bleef. SDS met meer balbezit, voornamelijk via lange halen van achter uit. Hoevelaken via de tegenaanval, waar de snelle vleugelspitsen Patrick Kloppenburg en Coen Bos voor het gevaar moesten zorgen. De genoemde ‘hazen’ konden echter pas in de slotminuut van de eerste doorgang echt loskomen van hun tegenstander. Na een goede pass van achteruit kon Coen Bos in zijn eentje op de doelman af, maar kort voor het strafschopgebied werd hij van achteren neergesabeld. Vrije trap en rood, zou je denken, maar de man uit Enschede deed het tafereel, ook tot verbijstering van de supporters van SDS, af met geel. “Er stond nog iemand links van de laatste verdediger”, was zijn mistige uitleg. De ruststand werd 1-2, omdat de vrije trap niets opleverde.

Met Lex van Middelaar voor Coen Bos begon Hoevelaken aan de tweede doorgang. Al na acht minuten maakte de invaller deel uit van het mooiste combinatiedoelpunt van het seizoen. Met een lange trap vanaf de linkerkant opende Patrick Kloppenburg het spel naar rechts. Lex van Middelaar speelde de bal met het hoofd terug op Robin Elverding, die op zijn beurt de bal weer diep kopte richting Lex van Middelaar. Laatstgenoemde was eerder bij de bal dan de doelman en schoof die in de voeten van Rudy Baalman. In één beweging tekende de topscorer van Hoevelaken voor zijn tweede treffer van de dag: 1-3.

De vier hoofdrolspelers van de mooiste combinatietreffer van het seizoen: Patrick Kloppenburg, Robin Elverding (7), Rudy Baalman en Lex van Middelaar.

Tien minuten had het publiek om over deze treffer na te praten, want daarna moest de concentratie volledig naar het volgende kwartier, waarin maar liefst vijf treffers vielen te noteren. De eerste was voor SDS, met dank aan de Hoevelakense doelman Sjoerd Kloppenburg. Een hoge bal leek de sluitpost op zijn gemak uit de lucht te plukken, maar op de doellijn liet hij de bal door zijn handen glippen en werd de wedstrijd weer spannend. Althans, zo leek het, want nog in dezelfde minuut kwam de reeds eerder genoemde Lex van Middelaar ineens oog in oog met de doelman van SDS. In plaats van door te lopen nam hij de bal met de buitenkant van de rechtervoet, waarmee hij de Wekeromse doelman kansloos liet: 2-4. Vervolgens was het weer bal in de Hoevelakense defensie, waar drie minuten later een aanvaller van SDS vrij kon inkoppen. Opnieuw leek de spanning terug, maar opnieuw werd daar door Hoevelaken goed op geanticipeerd. Vanuit een hoekschop van de, inmiddels, specialist Randy Gerritsen kopte Patrick Kloppenburg de bal snoeihard tegen de touwen: 3-5.


Opnieuw opluchting bij Hoevelaken, na de 3-5 van Patrick Kloppenburg.

Een kwartier voor tijd liet Lex van Middelaar zien, waarom Hoevelaken blij mag zijn dat hij weer terug is van een blessure. Via goed doorzetten kon hij doorkomen via de rechterkant, om vervolgens een puike voorzet te verzorgen. Uiteindelijk stond Rudy Baalman klaar, om de bal vallend in te koppen: 3-6.

Als je wat vaker in het echt liket, …..

Drie minuten later tekende laatstgenoemde voor doelpunt nummer vier voor hem en treffer zeven voor Hoevelaken door in twee instanties de bal met links hard binnen de schieten.


Kan het niet met rechts, …..


….. dan maar met links: 3-7.

Hoofdtrainer Harry Oussoren vond de bijdrage van Rudy Baalman voor deze dag voldoende en gunde hem een applauswissel. Zijn plaatsvervanger Ruud Kassenaar, die samen met Jeffrey Huisman (voor Michel van de Bunt) de laatste tien minuten mocht volmaken, viel goed in en schoot de bal onberispelijk in na een voorzet van Patrick Kloppenburg. Scheidsrechter Marschalk ging echter mee met het vlagsignaal van de Wekeromse vlaggenist, die blijkbaar de afstraffing voor zijn club groot genoeg vond en zijn vlag ten onrechte omhoog stak. Kort na dit incident leek Ruud Kassenaar toch zijn treffer te krijgen, maar nadat hij zich knap had vrijgespeeld knalde hij de bal op de vuisten van de doelman.

De aanvalslusten van Hoevelaken waren daarmee nog niet voorbij, de wedstrijd korte tijd later wel. Hoevelaken kan terug zien op vooral aanvallend een zeer goede wedstrijd, die hoop moet geven voor het laatste Pflichtspiel, dat bepaald niet om des keizers baard gaat. Otterlo moet als laatste vereniging aan de zegekar worden gebonden om de derde plaats op de ranglijst zeker te stellen en dan is het verder hard hopen, dat Terschuurse Boys niet verliest en/of Hulshorst niet wint.

Opstelling: Sjoerd Kloppenburg; Jeffrey Duijst, Ewoud van de Brug, Jordy Zieltjes, Pascal de Jong; Randy Gerritsen, Robin Elverding, Michel van de Bunt (83. Jeffrey Huisman); Coen Bos (46. Lex van Middelaar), Rudy Baalman (83. Ruud Kassenaar), Patrick Kloppenburg.

Scoreverloop: 9. Michel van de Bunt, 30. Rudy Baalman 0-2, 31. SDS 1-2; 54. Rudy Baalman 1-3, 64. SDS 2-3, 65. Lex van Middelaar 2-4, 68. SDS 3-4, 69. Patrick Kloppenburg 3-5, 78. en 81. Rudy Baalman 3-6 en 3-7.


Afterparty

Hoevelaken geen stap verder na 2-2 in Vaassen

Twee opmerkelijke doelpuntenmakers en twee opmerkelijke slippertjes, beiden aan Hoevelakense kant, zorgden zaterdag 12 mei 2018 voor een 2-2 eindstand in de wedstrijd VIOS Vaassen – sc Hoevelaken. De wedstrijd had als inzet de derde plaats op de ranglijst, maar met het gelijke spel schoot Hoevelaken geen stap op. De achterstand op VIOS, de huidige nummer drie, blijft één wedstrijdpunt. Wil Hoevelaken alsnog de derde plaats op de rangschikking bereiken, een positie die een plek in de nacompetitie oplevert, dan zal het de komende twee wedstrijden tot betere resultaten moeten komen dan de ploeg uit Vaassen. Kortom, Hoevelaken heeft de kans op promotie niet in eigen hand.

Zowel Hoevelaken als VIOS, die beiden de nacompetitie willen bereiken, waren zich voorafgaande aan het onderlinge duel sterk bewust van het belang van vandaag. Onder een warme voorjaarszon, niet de meest ideale omstandigheid om volop de strijd aan te gaan, ontspon zich in de eerste doorgang vooral een rommelige wedstrijd. VIOS probeerde wel wat te bouwen, Hoevelaken speelde met weinig succes vooral de lange bal.

In het weinig verheffende onderonsje kwamen de gasten op bijna een kwart wedstrijd onverwacht op voorsprong. Ewoud van de Brug, normaal een stevig slot op de Hoevelakense deur, had alle vrijheid om op te bouwen, maar schoof de bal op onverklaarbare wijze in de voeten van een tegenstander. De Hoevelakense vrije verdediger ging zelf nog volop in de achtervolging, leek dat succesvol te doen, maar moest toch toezien dat de geluksvogel van VIOS het buitenkansje met beide handen aangreep en de bal achter doelman Sjoerd Kloppenburg schoot.

In een vrijwel onveranderd spelbeeld bereikten beide ploegen met de 1-0 voorsprong van VIOS de rust.


Zorgelijke blikken bij de technische staf op de Hoevelakense bank.

De tweede doorgang van de wedstrijd in Vaassen was van een geheel ander kaliber. Hoevelaken leverde aanzienlijk meer strijd, het voetbalniveau ging omhoog en het duel steeg daarmee in amusementswaarde. Grote kansen leverden dat in eerste instantie niet op, maar gescoord werd er wel. Een goede Hoevelakense aanval resulteerde in een hoekschop van waaruit Jordy Zieltjes, die sinds kort een basisplaats in de Hoevelakense hoofdmacht heeft weten te bemachtigen, geheel vrijstaand de bal kon inkoppen. Onhoudbaar leek de bal niet, maar de eerste competitietreffer van de jonge middenvelder was wel een feit.


Hoevelaken viert feest na de gelijkmaker van Jordy Zieltjes (15).

Voor Hoevelaken was 1-1 onvoldoende, om VIOS te passeren op de ranglijst. Daarvoor was een overwinning noodzakelijk en daarom stuurde Harry Oussoren aanvaller Lex van Middelaar het veld in, om wat meer power voorin te krijgen. Een opmerkelijke wissel, omdat Lex van Middelaar sinds de uitwedstrijd tegen Terschuurse Boys op 10 maart geen wedstrijd meer speelde vanwege een hamstringblessure. Sneller dan verwacht mocht hij zijn opwachting maken en dat bleek een gouden wissel. Kort voor tijd zorgde hij met een van richting veranderd schot voor de tweede gelijkmaker van de wedstrijd.


De terugkeer van Lex van Middelaar in de hoofdmacht van sc Hoevelaken (68e minuut).

Kort daarvoor was Hoevelaken namelijk opnieuw op achterstand gekomen. Aanvoerder Pascal de Jong, tot dan de beste man bij Hoevelaken en al seizoenen lang de meest constante voetballer, wilde vanaf de middenlijn de bal terugspelen op zijn doelman, maar raakte de bal slechts half met de zool van zijn schoen. Opnieuw pakte VIOS dit cadeautje met plezier uit door één op één met Sjoerd Kloppenburg de Hoevelakense doelman kansloos te laten: 2-1. “Ik speelde best lekker, maar zo’n fout overheerst uiteindelijk je gevoel”, baalde de Hoevelakense aanvoerder na afloop. “Zo’n fout maak je eenmaal in een seizoen. Voor mij was die vandaag”.

Kort daarna leek de wedstrijd gespeeld. Na een rommelige aanval, waarin plotseling zowel doelman Sjoerd Kloppenburg als al zijn verdedigers waren uitgespeeld, hoefde de overgebleven VIOS aanvaller de bal slechts in het lege doel te schieten voor de genadeklap. Tot ieders verbazing verdween de bal naast het doel en bleef Hoevelaken in de race. Met genoemde gelijkmaker van Lex van Middelaar als gevolg.

Kort voor tijd viel ook Ruud Kassenaar nog goed in. Hij verving Ewoud van de Brug, zodat Hoevelaken achterin één op één ging spelen. Hoevelaken zette nog wel druk, maar Rudy Baalman kon in de slotfase net niet de bal goed meekrijgen voor een kans op de 2-3. Hoevelaken blijft daarmee in de wachtkamer. Komende week zal Hoevelaken in Wekerom zelf van SDS ’55 moeten winnen en verder hard hopen, dat VIOS in Stroe niet wint tegen een ploeg, die de punten nog hard nodig heeft om niet rechtstreeks te degraderen. Kortom, net als vrijwel iedere voetbaljaargang zit het venijn weer in de staart.

Op 26 mei besluit Hoevelaken de competitie op eigen veld tegen Otterlo en VIOS, eveneens thuis, tegen SDS ’55. Wie er vervolgens op 2, 9 en/of 16 juni in het toetje uitkomen, zal waarschijnlijk op deze slotdag pas bekend zijn.

Opstelling: Sjoerd Kloppenburg; Jeffrey Duijst, Ewoud van de Brug (88. Ruud Kassenaar), Pascal de Jong; Randy Gerritsen, Robin Elverding, Jordy Zieltjes, Michel van de Bunt; Coen Bos, Rudy Baalman, Joeri van den Hoeven (68. Lex van Middelaar).

Scoreverloop: 20. VIOS 1-0; 60. Jordy Zieltjes 1-1, 83. VIOS 2-1, 86. Lex van Middelaar 2-2.


Twee opmerkelijke doelpuntenmakers: Jordy Zieltjes met zijn eerste treffer in zijn korte periode in de hoofdmacht en Lex van Middelaar, sinds 10 maart 2018 eerder terug dan verwacht.

Top