Wedstrijdverslagen

Hoevelaken houdt punt over aan duel met Batavia ‘90

Hoevelaken kan met een redelijk voldaan gevoel de winterstop in. In een interessante wedstrijd met lage gevoelstemperaturen snoepte Hoevelaken een puntje af van runner-up Batavia ’90 uit Lelystad. Dat hadden er echter ook drie kunnen zijn, maar in de slotfase van de wedstrijd was doelman Sjoerd Kloppenburg voor het eerst in de wedstrijd echt kansloos, toen een ingeschoten bal van richting veranderde en de sluitpost in de verkeerde hoek lag te spartelen.

Rechtsboven of linksonder, doelman Sjoerd Kloppenburg had een goede dag, totdat hij kansloos was op een van richting veranderd schot.

Hoofdtrainer Harry Oussoren kwam tegen de ploeg uit Lelystad met een soort poldermodel op de proppen: een extra slotje op de deur om de aanvallen van de technisch begaafde Batavianen te kunnen opvangen. Met die strategie werd echter niet de bus in het strafschopgebied geparkeerd, maar probeerde Hoevelaken er via tegenaanvallen ook echt een wedstrijd van te maken. Dat lukte wonderwel en na elf minuten had Robin Elverding, de latere man van de wedstrijd, de mogelijke openingstreffer al op het hoofd. Echter, met een reflex wist de doelman van de gasten het gevaar te keren en was van een vroege goal geen sprake.

Na 25 minuten strijd viel de mooiste aanval aan Hoevelakense kant te noteren. Randy (rendier) Gerritsen (foto)benutte zijn snelheid via de linkerflank volledig en gaf een puike voorzet op Patrick Kloppenburg, tegen Batavia wat meer centraal spelend. De linkspoot nam de bal in één keer op de schoen, maar in de verre hoek stuitte de bal via de paal het veld weer in en had Hoevelaken voor de tweede maal de pech, die je vaker hebt wanneer je in de onderste regionen bivakkeert.

Niet veel later kwam Hoevelaken goed weg. Vanuit een hoekschop, waarvan Batavia er diverse mocht nemen, belandde de bal via een kopbal op de onderkant van de lat. Met kunst en vliegwerk kon de bal worden weggewerkt en bleef de brilstand nog even op het bord, al was dat van korte duur. In de voorlaatste minuut van de eerste helft gebeurde er namelijk iets, dat zeldzaam is op de velden waarbij Hoevelaken betrokken is: een doelpunt van aanvoerder en linker vleugelverdediger Pascal de Jong. Na een leuke aanval kon Joeri van den Hoeven de bal maar moeizaam verwerken, maar gelukkig voor Hoevelaken was de aanvoerder mee ten strijde getrokken om de bal alsnog onhoudbaar in de touwen te schieten.

Pascal de Jong, tweede vanaf rechts, in een voor hem onbekende rol: als middelpunt van de receptie.

Net als vorige week tegen Zwart-Wit ging Hoevelaken met een 1-0 voorsprong rusten, maar anders dan in de wedstrijd in Harderwijk kwam Hoevelaken beter uit de kleedkamer. Met opgestroopte mouwen en de borst vooruit werd de ene aanval na de andere van Batavia afgeslagen, al had Hoevelaken in de tweede helft aanvallend minder in te brengen dan voor de rust. Lang leek Hoevelaken overeind te blijven, maar middels een van richting veranderde bal in de 86e minuut kon Hoevelaken toch niet de overwinning naar zich toetrekken. Pogingen daartoe werden nog wel ondernomen, met het inbrengen van Daniël Bezembinder en Arslan Gümüs, maar tot een score kwam het niet. Wel was het nog lang billen knijpen, want vanwege enkele blessurebehandelingen werden er maar liefst tien extra minuten aan het duel toegevoegd.

De winterstop treedt in, maar de eerste competitiehelft is nog niet ten einde. Daarvoor moet Hoevelaken nog één wedstrijd spelen en dat is niet de minste. Op zaterdag 19 januari 2019 wordt de competitie hervat en ontvangt Hoevelaken op Kleinhoven de vrienden uit Terschuur. Competitief kan het nieuwe jaar dus eigenlijk niet leuker beginnen.

Opstelling: Sjoerd Kloppenburg; Quinten van Vliet, Ewoud van de Brug, Jordy Zieltjes, Pascal de Jong; Robin Elverding, John Kok, Randy Gerritsen, Edwin Duijst; Joeri van den Hoeven (90. Arslan Gümüs), Patrick Kloppenburg (81. Daniël Bezembinder).

Scoreverloop: 43. Pascal de Jong 1-0; 86. Batavia 1-1.

De Haen ‘Man van de Wedstrijd’: Robin Everding

Voor de tweede keer dit seizoen werd Robin Elverding uitgeroepen tot ‘Man van de Wedstrijd’. Eerst op de zaterdag van het interview voor De Zijlijn, zaterdag na het verschijnen van het artikel over hem en zijn voetballende familieleden. Wellicht moet Robin wat vaker aan een vraaggesprek worden onderworpen.
Rechts pupil van de week Stijn Simon.

JO11-1: JAMMER DE BAMMER!

In het laatste (wedstrijd) verslag van “onze jongens” gaf uw reporter kennis van de indrukwekkende opmars van het team richting de – beoogde – plaats 2. Het verschil tussen de nummers 2 tot en met 5 is klein en bij een misstap volgt automatisch een pas op de plaats (lees: ranglijst).

Door Jeffrey Forée

Afgelopen zaterdag stond er een nieuwe uitdaging voor het team gepland te Ede. De plaatselijke JO11-2 van DTS ’35, met NUL punten uit 11 wedstrijden (en de hekkensluiter in deze poule), zou op zich… En laat dit nu juist net ook die bewuste “valkuil” kunnen zijn.
Excuses zoeken is niet echt mijn hobby. Het spelen op (slecht) natuurgras, de harde wind, versterkingen voor DTS vanuit hun JO11-1. Het zal allemaal wel, echter wanneer de prima doelkansen voor SCH tijdens de wedstrijd verzilverd zouden zijn, ja dan??? Ja, zelfs dan had dit nog geen zekerheidje geweest voor die felbegeerde 3 punten. Wanneer het voetballend even niet gaat (wat uiteraard kan), dan zijn inzet en werklust onontbeerlijk om een wedstrijd te doen kantelen.


Het team van SCH, dat zult u als scherpe lezer (en volger van de uitslagen van dit team) niet ontgaan zijn, heeft de indrukwekkende opmars (van de laatste weken) in Ede helaas geen passend vervolg kunnen geven. Dat het zich daarmee veels te veel tekort heeft gedaan hebben wij als enthousiaste ouders lijfelijk mogen aanschouwen. Dat het team niet alleen kan vertrouwen op puur hun arsenaal aan voetbalkwaliteiten, daar was deze wedstrijd een goed voorbeeld van. Dat deze krachtmeting een 3-2 nederlaag opleverde is uiteraard jammer, maar ook weer een leermoment. Elk nadeel….. u kent de befaamde uitspraak wel.

Ze zitten er weleens tussen, duels als deze. Als aandachtig toeschouwer weet je dat er (veel) meer in had gezeten, maar zo zullen de spelertjes dat wellicht ook hebben ervaren. Dit als uitgangspunt nemend kan het niet anders, dat zaterdag koploper Veensche Boys een ander SCH JO11-1 zal treffen. Voetballen kan het team van Ruben en Edwin, dat hebben ze deze competitie meermaals laten zien.
15 december 9.45 uur op Sportpark Kleinhoven kan in uw agenda genoteerd worden.

Groeten van uw Razende Reporter en Co.

Hoevelaken geeft wedstrijd in twee minuten weg

Dat voetballen met de wind mee lang niet altijd een voordeel is, bewees zaterdag de wedstrijd tussen Zwart-Wit ’63 en sc Hoevelaken. In de gehele wedstrijd, waarin vier treffers vielen te noteren, stond een stevige wind in de lengteas van het veld. Alle vier de treffers werden tegen de wind in gemaakt. Hoevelaken was met de tegenwind eenmaal succesvol in de eerste helft, Zwart-Wit scoorde na de rust tegen de wind in drie keer.

De wind speelde in Harderwijk een grote rol tijdens de wedstrijd tussen de voormalige horecamedewerkers en de rood-witten van Hoevelaken. Hoevelaken begon tegen de wind in en kon nauwelijks een vuist maken. De Harderwijkers probeerden gebruik te maken van de rugwind, maar vrijwel alle ballen kregen te veel vaart mee, waardoor van het creëren van kansen geen sprake was. Desondanks werd er door Hoevelaken gescoord, al kwam de treffer uit de lucht vallen. In de 38e minuut kreeg Hoevelaken een vrije trap te nemen aan de linkerkant van het veld. Robin Elverding gaf de bal over de grond voor, maar omdat niemand de bal raakte werd de doelman verrast en zag hij de bal, die zeker niet hard werd ingeschoten, onverwacht in het net rollen. Een opsteker van jewelste, die door Hoevelaken luidt werd bejubeld.

Robin Elverding, tweede van rechts, wordt gefeliciteerd met zijn succesvolle vrije trap, waarmee Hoevelaken onverwacht op gelijke hoogte komt.

Kort na de openingstreffer leek Hoevelaken het verschil al te maken. Patrick Kloppenburg trok ten strijde over de linker flank, maar vanuit zijn puike voorzet kon Joeri van den Hoeven de bal niet promoveren tot een treffer.

Met een voordelig saldo van één treffer ging Hoevelaken de rust in. De supporters waren daar de beste stuurlui en zagen een overwinning voor Hoevelaken wel zitten, wanneer de flanken goed benut zouden worden en met het windvoordeel vooral de schoten op doel de kleine doelman op de proef zouden moeten stellen. Hoe anders ging het. Ondanks het windvoordeel liet Hoevelaken zich op eigen helft terugdrukken, met diep naar voren spelende vleugelverdedigers. De diepte werd daardoor wel erg diep en voor de Hoevelakense voorwaartsen nauwelijks te belopen. Hoevelaken profiteerde nauwelijks van het windvoordeel en schoot zichzelf uiteindelijk in eigen voet met de behoudend ogende instelling. Doelman Sjoerd Kloppenburg gaf bijvoorbeeld in de 66e minuut de bal aan een verdediger mee, waar hij ruimte had kunnen creëren door vanaf de grond een diepe bal te geven. Binnen de verdediging werd weinig overtuigend gecombineerd om uit te verdedigen, waardoor vanaf het dakterras kon worden gezien, dat het fout moest gaan. Simpel balverlies leidde tot de volledig onnodige gelijkmaker, maar dat was nog niet het ergste. Twee minuten later lag de bal voor de tweede keer achter de Hoevelakense doelman en zo gaven de gasten, die de punten hard nodig hebben, de wedstrijd volledig uit handen.

Een wedstrijdbeeld, dat zaterdag te weinig te zien was: Hoevelaken in het strafschopgebied van de tegenstander.

Met Daniël Bezembinder voor Patrick Kloppenburg ging Hoevelaken in de achtervolging, maar omdat zowel het combinatiespel van Zwart-Wit, als de instelling tijdens de meeste duels beter was dan dat van Hoevelaken, kon Hoevelaken ook in de tweede doorgang nauwelijks een aanvallende vuist maken. Twee schoten op doel vielen er te noteren, één ongevaarlijk uithaal van Randy Gerritsen en een enorme pegel van Simon de Boer, die net langs de verkeerde kant van de paal ging. Uiteindelijk werd de wedstrijd in de slotseconde beslist met een derde Harderwijks doelpunt en mocht Hoevelaken de wonden gaan likken, die het onnodig had opgelopen.

Opstelling: Sjoerd Kloppenburg; Quinten van Vliet, Simon de Boer, Ewoud van de Brug, Pascal de Jong; Randy Gerritsen, Robin Elverding, John Kok; Edwin Duijst, Joeri van den Hoeven, Patrick Kloppenburg (75. Daniël Bezembinder).

Scoreverloop: 38. Robin Elverding 0-1; 66., 68. en 90. Zwart-Wit 1-1, 2-1 en 3-1

Zaterdag 1 december; a day to remember !

Sportpark Kleinhoven stond deze 1e december bol van de activiteiten. De (te) veelbesproken Goedheiligman en zijn sportieve Pieten hadden de weg naar het pittoreske Hoevelaken gevonden, om onze plaatselijke voetbalhelden aangenaam te verrassen. Een balletje meetrappen, velden bezaaid met pepernoten, een fotosessie; een vrolijkere start kon deze dag niet krijgen, of toch ???

Door: Jeffrey Forée

Om in de clubkleuren te blijven; de Rood Witte draad die deze dag zo kenmerkte was toch wel het pracht initiatief van de MO 13-1 en hun begeleiding/aanhang.

SAMEN STERK VOOR WILLEM!

Daar kon echt niemand omheen op deze dag. De reden voor deze mooie actie stond  – terecht-  vermeld op de voorpagina van onze clubsite. Schrijnend en zo in en in triest. Het zet alles direct weer in perspectief!!

MO-13-1, Linda Pekel (coach) en trotse ouders van de meiden. Een groot woord van DANK voor al jullie voorbereidingen en het welslagen van dit mooie moment!

Het team van de JO11-1 mocht vandaag, op deze toch al goedgevulde dag,  proberen om hun indrukwekkende reeks voort te zetten en de druk op de  nummer 2 (Blauw-Geel ’55) verder op te voeren. Na een uiterst moeizame seizoenstart heeft het team, met goed en gepassioneerd  voetbal, de weg omhoog ingezet. Het constante herhalen van de trainingssessies, met name de veldbezetting, het (terug)verdedigende en aanvallende gedeelte, betaalt zich de laatste weken ruimschoots terug.

De titelkandidaat (Veensche Boys), alsmede de ploegen er net onder werden stuk voor stuk op een nederlaag getrakteerd. Dat de JO11-1 hierdoor momenteel de derde plaats inneemt is meer dan verdiend!

Advendo ’57 was vandaag te gast, een tegenstander met alleen maar positieve herinneringen (lees: uitslagen). Dat zij op plaats zeven bivakkeren zegt op zich niet zoveel. En onderschatting is dan vaak de grootste tegenstander.

Het team van de coaches Ruben Kruithof en Edwin Duyst behaalt de laatste weken juist een goed resultaat, omdat het voetbaltalent wordt gecombineerd met een grote dosis inzet.

Mooi en oogstrelend hoeft het niet altijd te zijn, dat bewees deze wedstrijd  tegen Advendo eens te meer. Maar ook een matige wedstrijd ruimschoots naar je hand zetten is ook een kwaliteit. De teller stokte bij 8-1 in het voordeel van SCH. Het credo luidt: ‘Gewoon’ zelf blijven winnen dan hoef je alleen maar omhoog te kijken.

Daar Blauw-Geel ’55 zijn wedstrijd verloor staat het team van onze JO11-1 nu op een keurige gedeelde 2e plaats. Chapeau voor het team en de coaches!

Zaterdag 8 december wacht de uitwedstrijd tegen hekkensluiter DTS ’35 te Ede, maar zoals eerder gememoreerd, ook dat zegt niks. Onderschatting kan dan …..

Wanneer dit team ook de trainingen wederom benadert als ware het een wedstrijd, dan kunnen we volgens mij omhoog blijven kijken.

Fijne Sinterklaasavond gewenst!

Groeten van Uw Razende Reporter & Co.

 

Hoevelaken 1 – CJVV 1 2-2

Fotoverslag van Léon Breuers


Vanuit een vrije trap komt Hoevelaken op een 0-1 achterstand.


Randy Gerritsen (links midden) haalt verwoestend uit voor de 2-1 voorsprong voor Hoevelaken.


Quinten van Vliet wordt, alweer voor de tweede keer dit seizoen, uitgeroepen tot Man van de Wedstrijd aan de kant van Hoevelaken. Rechts pupil van de week, Merlijn Forée.

Hoevelaken verkoopt huid duur in Vaassen

Aanhaken bij de subtop, of afzakken naar de degradatiezone, dat was zo’n beetje de inzet van de wedstrijd tussen VIOS Vaassen en sc Hoevelaken, die in Vaassen werd afgewerkt. Voor Hoevelaken werd het een zwarte zaterdag in het Black Friday Weekend, want na 50 minuten spelen stond de ploeg van Harry Oussoren nog met acht man. Vanwege drie directe rode kaarten leek de wedstrijd al snel beslist, maar uiteindelijk duurde het tot de 67e minuut, voordat VIOS eindelijk een bresje vond in de Hoevelakense defensie. Uiteindelijk werd het nog 4-1, maar dat was eigenlijk alleen nog maar voor de statistieken.

Drie directe rode kaarten en twee strafschoppen tegen, als afwezige kun je dan al snel denken aan een enorme schoppartij. Het tegendeel is echter waar, want de wedstrijd in Vaassen had een groot sportief karakter. Drie ongelukkige momenten werden Hoevelaken echter fataal en dan wordt een wedstrijd al snel die van de olifant tegen de mug.

Het eerste veldverwijs vindt plaats in de 25e minuut. Doelman Sjoerd Kloppenburg staat een halve meter buiten zijn strafschopgebied opgesteld, wanneer een speler van VIOS Vaassen allen op hem afstormt. Er volgt een passeerbeweging langs de stilstaande sluitpost, waarna de aanvaller zich over de knie van het uitgestoken been laat vallen. De Hoevelakense doelman kan vertrekken en wordt onder de lat opgevolgd door Kjeld van den Heuvel. Edwin Duijst wordt als veldspeler naar de kant gehaald. “Hij zocht me op, maar er was contact”, meldt Sjoerd Kloppenburg na te zijn omgekleed. “Terechte rode kaart, denk ik”.

De rode kaart gaat de lucht in voor doelman Sjoerd Kloppenburg, die al naar zijn doel is teruggelopen.


Kjeld van den Heuvel neemt de plaats van Sjoerd Kloppenburg in en maakt indruk met een aantal uitstekende reddingen.

De tussenstand is op dat moment 1-1. VIOS Vaassen komt al na elf minuten spelen op voorsprong, wanneer een diepe bal wordt gespeeld. De Hoevelakense doelman verkijkt zich op de bal, loopt uit en houdt in en is dan te laat bij het alsnog uitlopen. Op de doellijn wordt nog wel een poging ondernomen om de bal te keren, maar die poging is kansloos.

Elf minuten later komt Hoevelaken op gelijke hoogte. Joeri van den Hoeven speelt Patrick Kloppenburg in de vrije diepte aan, die goed doorzet, zich van zijn directe bewaker losrukt en de bal simpel in de korte hoek kan schuiven.

Feestje na een kwart wedstrijd na de gelijkmaker van Patrick Kloppenburg.


Robin Elverding (10) mist vanuit een vrije trap op een haar na het doel. Met tien man had Hoevelaken zomaar op 1-2 kunnen komen.

De wedstrijd lijkt weer een wedstrijd, maar is dat een kwartier na de rode kaart van Sjoerd Kloppenburg al niet meer. Na een aantal goede Hoevelakense aanvallen trekken de mannen uit Vaassen ten strijde. Robin Elverding tikt in die tegenaanval een speler van VIOS op de hakken en kan eveneens inrukken. Van een doorgesproken speler kan geen sprake zijn, want twee Hoevelakense verdedigers staan nog tussen de bal en het eigen doel. Na afloop vraagt Robin keurig om uitleg aan de scheidsrechter, die hij ook krijgt. “Een gevaarlijke situatie, waarbij de tegenstander iets had kunnen breken”, volgens de arbiter. Een merkwaardige uitleg, want enkele minuten daarvoor krijgt een verdediger van VIOS ‘slechts’ geel na een stevige ingreep op Patrick Kloppenburg, die via een slalom ook al een eind op weg naar het doel is.

Scheidsrechter Jansen heeft opnieuw een rode kaart in zijn hand. Het onbegrip straalt van de Hoevelakense gezichten af.

“Ik wilde de aanval eruit halen door de speler te haken”, zegt Robin Elverding direct na zijn verwijdering. “Ik had gerekend op geel, maar niet op rood”. Tot een grote discussie tussen de supporters van Hoevelaken en VIOS leidt deze beslissing niet. Vriend en ‘vijand’ zijn het er over eens, dat deze beslissing veel te zwaar en onterecht is. Hoe dan ook, het twijfelachtige veldverwijs is een kantelpunt in de wedstrijd, die onnodig door de arbiter kapot wordt gemaakt.


Elftalleider Henk van de Vuurst in gesprek met scheidsrechter Jansen, nadat het aanvallen van doelman Kjeld van den Heuvel binnen het doelgebied wel onbestraft blijft.

Met Michel van de Bunt voor Joeri van den Hoeven en een enorme dosis overlevingsdrang begint Hoevelaken de tweede doorgang met negen man. Dat worden er binnen vijf minuten al acht, wanneer John Kok in een reflex een doelpunt voorkomt, door de bal voor de doellijn weg te slaan. Het derde rood leidt geen twijfel, maar het duurt een vrij lange tijd, voordat de kaart ook getrokken wordt. Op het moment dat John Kok de bal uit het doel slaat zie je de arbiter van dienst met zijn handen naar zijn hoofd grijpen en lijkt hem een zenuwinzinking nabij. Hij lijkt nog na te denken, of hij nog een ‘escape’ kan bedenken, maar doet vervolgens wat hij moet doen: het trio weggestuurde spelers compleet maken. Zijn motivatie is echter merkwaardig naar de betreffende speler. “Ik moet wel, want er staat een rapporteur langs de lijn”. In de rust schijnt de arbiter al te hebben medegedeeld, dat de rapporteur beide rode kaarten uit de eerste helft terecht vindt. Vreemd, want tussentijds is er nooit contact tussen beide mannen.

Vanuit de strafschop die resteert wordt de bal goed ingeschoten en lijkt net langs de paal in het doel te verdwijnen. Met een katachtige reactie weet Kjeld van den Heuvel echter de bal langs de andere kant van de paal te tikken en daarmee Hoevelaken in de wedstrijd te houden. Met kunst en vliegwerk verdedigt Hoevelaken vervolgens het fort, waarbij met lange trappen wordt gegokt op de snelheid van Patrick Kloppenburg en vanaf de 69e minuut op die van diens vervanger Coen Bos. Relatief eenvoudig lijkt Hoevelaken overeind te blijven, totdat Kjeld van den Heuvel in de 67e minuut de bal niet onder controle kan krijgen en Jelle Pol van VIOS de bal eenvoudig kan binnenwerken. Met een aantal fantastische reddingen houdt Kjeld van den Heuvel Hoevelaken tot de 83e minuut in de wedstrijd, maar dan is het (weinig overtuigende) aanvalsspel van VIOS Hoevelaken toch te machtig: 3-1. Middels een strafschop wordt het in de laatste speelminuut nog 4-1, maar dat mag je niemand meer aanrekenen. Hoevelaken heeft de huid duur weten te verkopen en moet dit duel, dat echter nooit een saai moment kende, maar snel deleten of in de prullenbak werpen.

Komende zaterdag komt CJVV naar Kleinhoven. De Amersfoorters kenden een zware seizoenstart, maar hebben de weg omhoog inmiddels gevonden. Met welk team Hoevelaken de bewoners van het Vermeerkwartier tegemoet gaat treden is de puzzel, die Harry Oussoren komende week zal moet oplossen. Of een puzzel van drie stukjes aanvoelt als één van 500 of 10.000, zal komende week wel duidelijk worden.

Opstelling: Sjoerd Kloppenburg; Quinten van Vliet, Ewoud van de Brug, Jordy Zieltjes, Pascal de Jong; Randy Gerritsen, Robin Elverding, John Kok; Edwin Duijst (25. Kjeld van den Heuvel), Joeri van den Hoeven (46. Michel van de Bunt), Patrick Kloppenburg (69. Coen Bos).

Scoreverloop: 11. Jacco Verstraten 1-0, 22. Patrick Kloppenburg 1-1; 67., 83. en 90. (str.sch.) Jelle Pol 2-1, 3-1 en 4-

Strafschop nekt Hoevelaken

Na een weekje rust, afgezien van een doordeweeks oefenpotje tegen Sparta Nijkerk 2 (2-1), mocht Hoevelaken zaterdag weer voor de punten de arena in. Die stond opgesteld in Ederveen, waar Aangenaam Door Vermaak En Nuttig Door Ontspanning, opgericht in 1957, met Hoevelakens de degens mocht kruisen. Na een eerste doorgang, waarin beide ploegen er niet in slaagden echte kansen te creëren, ging Hoevelaken in het schemerduister uiteindelijk ten onder. In de 86e minuut wees de arbiter van dienst resoluut naar de strafschopstip in het Hoevelakense strafschopgebied en werd doelman Sjoerd Kloppenburg kansloos achtergelaten. In de dying seconds maakte Advendo het karwei nog af, na een aantal mislukte pogingen van Hoevelaken om op gelijke hoogte te komen.

Het is duidelijk wat hoofdtrainer Harry Oussoren met zijn manschappen wil: voetballen met druk op de bal en zelf combinerend richting het front. Het moet gezegd, Hoevelaken legde een aantal fraaie combinaties op de mat, waarbij met name ook de snelheid van Patrick Kloppenburg werd gezocht, maar tot gevaar voor het doel van Advendo leidde dat niet. Het echte gevaar aan beide kanten ontstond pas in het laatste kwart van de wedstrijd, toen invaller Coen Bos in de 70e minuut als eerste speler van Hoevelaken serieus in de buurt van de doelman verscheen. Hij kreeg de bal panklaar op de schoen gelegd door Patrick Kloppenburg, maar werd gehinderd door goed verdedigingswerk van de Ederveense defensie.

Het omslagpunt leek er drie minuten later te komen. Via de omgekeerde weg zette Coen Bos met een simpele beweging Patrick Kloppenburg alleen voor de keeper, maar diens uitschuifbeen voorkwam de op dat moment verdiende openingstreffer. Uit de hoekschop die daaruit ontstond kopte Jordy Zieltjes de bal hard in, maar hij zag de bal gepareerd, voordat die in de bovenhoek verdween.

Niet alleen Hoevelaken kreeg mogelijkheden in het laatste kwart, ook Advendo, dat vooral fysiek opereert, liet zich aanvallend niet onbetuigd. Uiteindelijk kwamen de gastheren via de reeds vermelde strafschop op voorsprong en nadat Edwin Duijst en Pascal de Jong daarna dicht bij de gelijkmaker waren, kreeg Hoevelaken ruim in de extra tijd definitief het deksel op haar neus: 2-0.

Opstelling: Sjoerd Kloppenburg; Quinten van Vliet, Ewoud van de Brug, Jordy Zieltjes, Pascal de Jong; Randy Gerritsen, Robin Elverding, Joeri van den Hoeven; Edwin Duijst, Daniël Bezembinder (64. Coen Bos), Patrick Kloppenburg.

Hoevelaken pakt drie punten tegen Teuge

Het is zaterdag 3 november 2018 rond kwart over drie, wanneer in de wedstrijd tussen Hoevelaken en Teuge eindelijk het hoogtepunt van de eerste helft valt te noteren: het rustsignaal van de scheidsrechter. Na een rommelige eerste helft, waarin aan tweede zijden geen structuur valt te ontdekken, stuurt de arbiter van dienst beide manschappen naar de kleedkamer, die daar eens goed kunnen nadenken over wat ze zichzelf en de aanwezige aanhang hebben aangedaan.

Al snel na de hervatting blijkt, dat de Hoevelakense gastheren daar beter over hebben nagedacht dan de gasten uit Teuge. Al na drie minuten snelt Edwin Duijst via de rechterflank naar voren, vanwaar hij de bal voorgeeft. Patrick Kloppenburg bedenkt zich geen moment en neemt de bal van achter in het strafschopgebied in eenmaal op de schoen. Vanuit het niets komt Hoevelaken met deze formidabele treffer op een 1-0 voorsprong.


Het eerste Hoevelakense feestje na de treffer van Patrick Kloppenburg en de assist van Edwin Duijst.

Nog geen anderhalve minuut later volgt het spiegelbeeld van de openingstreffer. Ditmaal is het Patrick Kloppenburg die via de linkerflank doorbreekt en vanaf daar Edwin Duijst voor de goal weet te bereiken. De man van de assist bij de 1-0 zorgt nu zelf voor de 2-0.


Het tweede Hoevelakense feestje na de treffer van Edwin Duijst en de assist van Patrick Kloppenburg.

Nog binnen de tien minuten lijkt de 3-0 op het bord te komen. Daniël Bezembinder, nog geen halve minuut in het veld voor de aan zijn rug gekwetste Michel van de Bunt, krijgt de bal voor de voeten, maar half struikelend en geheel uitglijdend ziet hij de bal net langs de verkeerde kant van de paal belanden. Ruime tijd later vindt dezelfde invaller wel het net, maar wordt zijn treffer geannuleerd vanwege buitenspel. Hoevelaken is dan al een keer goed weggekomen met een bal op de lat, maar verder dan dat komen de gasten niet. “Het enige wat we onszelf kunnen verwijten, is dat we na de 2-0 de wedstrijd  niet in het slot hebben gegooid”, zegt hoofdtrainer Harry Oussoren na afloop. Om te vervolgen met: “Als je weet wat voor een weer het dinsdag tijdens de training was en je eveneens weet hoe we vorige week verloren hebben, dan is het prachtig om te zien dat toch iedereen er is. Dat zegt alles over de huidige groep”.

Donderdagavond oefent de Hoevelakense hoofdmacht op eigen veld tegen Sparta Nijkerk 2, om daarna zaterdag te kunnen uitrusten. Op 17 november hervat Hoevelaken de competitie in Ederveen met een duel tegen oude bekende Advendo, dat zaterdag met ruime cijfers in Terschuur won: 0-4. Kortom, opnieuw een mooi affiche.

Opstelling: Sjoerd Kloppenburg; Quinten van Vliet, Jordy Zieltjes, Ewoud van de Brug, Pascal de Jong; Randy Gerritsen, Robin Elverding, Michel van de Bunt (54. Daniël Bezembinder); Edwin Duijst, Joeri van den Hoeven (80. Coen Bos), Patrick Kloppenburg (86. Simon de Boer).

Scoreverloop: 48. Patrick Kloppenburg 1-0, 50. Edwin Duijst 2-0.

De Haen “Man van de Wedstrijd”: Robin Elverding


Robin Elverding wordt na een goede wedstrijd, vooral in de eerste helft, uitgeroepen tot “Man van de Wedstrijd”. Rechts Sem van der Linden, pupil van de week.

Hoevelaken – Teuge door de lens van Aalt Guliker

 

Anticlimax voor sc Hoevelaken

Het lukt Hoevelaken maar niet om te winnen van teams, waarvan Gerwin Dekker de trainer/coach is. Gerwin Dekker was B-trainer bij sc Hoevelaken van 2011 – 2015 en begon in het seizoen 2015-2016 als zelfstandig trainer bij Rood-Wit uit Krachtighuizen. In die hoedanigheid versloeg hij Hoevelaken op Kleinhoven met 0-1. Genoemde oefenwedstrijd vond plaats in de winterstop en telde derhalve niet zo zwaar. Inmiddels is Gerwin Dekker hoofdtrainer bij Barneveld, dat vorige week in Terschuur het eerste competitiepunt pakte. In Barneveld hadden de gastheren tegen Hoevelaken weinig in te brengen, maar gingen uiteindelijk wel met de zege richting kleedkamer. Opnieuw won Gerwin Dekker met 1-0 van Hoevelaken.

Het verhaal over de wedstrijd tussen Barneveld en Hoevelaken is gauw verteld: Hoevelaken grossierde in hoekschoppen, zo’n vier handen vol, legde verder voetballend en combinerend een puike wedstrijd op de mat, creëerde dotten van kansen, maar vergat één belangrijk item, namelijk het maken van een doelpunt. In zijn liedje “De Voetbalmatch” zong Louis Davids het in de dertiger jaren al treffend: “Wie de voetbal in het net schop heeft een goaltje, en wie de meeste goaltjes krijgt die wint de pot”. Barneveld had aan één treffer genoeg, gemaakt na ruim een uur spelen, om de pot te winnen en bevestigde daarmee maar weer eens een enorm cliché: scoor je zelf niet, dan valt de goal aan de andere kant. Zo geschiedde vanuit een vrije trap, waarbij de bal hoog het Hoevelakense strafschopgebied werd ingeslingerd en er vervolgens vrij kon worden ingekopt.


Daniël Bezembinder startte in de basis, speelde een verdienstelijke wedstrijd, maar ook hij kon Hoevelaken niet aan een treffer helpen.

Hoevelaken had op dat moment al ruim voor moeten staan. Alleen al voor de rust kreeg Hoevelaken vele scoringskansen, maar een goede doelman, gebrek aan lef om met het zwakke been uit te halen of voor te geven en het ontbreken van ‘Torinstinct’ bezorgden Hoevelaken geen treffer. Ook na de rust wilde de bal maar niet in het Barneveldse doel, hoewel onder anderen Robin Elverding, die geweldig speelde, daarvoor een dot van een kans kreeg. De Hoevelakense middenvelder haalde vol uit, maar de bal schoot ver voorlangs.


Gevaar genoeg in het Barneveldse strafschopgebied, maar Hoevelaken houdt aan de voorkant de nul.

Met ‘kunst en vliegwerk’ en ‘vrouw en kinderen eerst’ bleef Barneveld op de been en pakte het nu al belangrijke punten in de strijd tegen degradatie. Hoevelaken mag zich nu koploper van het rechter rijtje noemen, een plaats onwaardig voor Hoevelaken, gezien het onnodige puntenverlies tegen Barneveld en eerder al tegen Rood-Wit ’58.

Komende zaterdag komt Teuge op bezoek, dat een goede seizoenstart kent. Vorig seizoen leverde Hoevelaken alle zes de wedstrijdpunten tegen Teuge in. De mannen van Harry Oussoren zullen aan het liedje van Louis Davids moeten denken, om dat dit seizoen niet opnieuw te laten gebeuren.

Opstelling: Sjoerd Kloppenburg; Jordy Zieltjes, Ewoud van de Brug, Pascal de Jong, Michel van de Bunt; Edwin Duijst, Simon de Boer, Robin Elverding; Daniël Bezembinder, Joeri van den Hoeven (60. Randy Gerritsen), Patrick Kloppenburg.

Score: 65. Barneveld 1-0.

 

Hoevelaken doet goede zaken tegen AGOVV

De hoofdmacht van sc Hoevelaken heeft zaterdag op een geweldige manier revanche genomen op de teleurstellende confrontatie van vorige week tegen asc Nieuwland. Zowel qua resultaat, als qua publiek vermaak. Op het eigen Kleinhoven werd de eerste confrontatie ooit met AGOVV met 3-2 gewonnen. Beide manschappen schotelden het aanwezige publiek, dat voornamelijk uit Hoevelakers bestond, een open wedstrijd voor met een uitstekende eerste helft voor Hoevelaken, gevaarlijk counters van de ploeg uit Apeldoorn, een wisselend scoreverloop na twee kantelmomenten en een paar billenknijpers in de slotfase, waarin aan de kant van Hoevelaken de nodige kruisjes werden geslagen. Kortom, een wedstrijd die tot het eind toe boeiend was.

Hoewel AGOVV een compleet open blad voor Hoevelaken was, omdat beide ploegen nog geen geschiedenis met elkaar hadden, had enig spionagewerk toch de nodige informatie voor het kamp Oussoren opgeleverd. Hoevelaken wist, dat het een ploeg zou ontmoeten die de razendsnelle counter tot kunst had verheven en die informatie klopte bijna tot in het detail. De Hoevelakense defensie, met een uitstekende Ewoud van de Brug aan het hoofd, had handen en voeten nodig, om de Apeldoornse ‘geheel onthouders’ de toegang tot de poort naar doelman Sjoerd Kloppenburg te ontzeggen. De gastheren werden daarbij wel geholpen door een vroege treffer, die na een aantal goede aanvallen al na acht minuten door Joeri van den Hoeven werd gemaakt. De lange aanvaller profiteerde van het feit, dat Michel van de Bunt bij een poging om van afstand te knallen de bal verkeerd raakte, waardoor die voor de voeten van de doelpuntenmaker kwam. Onverwacht stond die oog in oog met de doelman van AGOVV, om vervolgens koelbloedig te blijven en de bal in het doel te schuiven.

Michel van de Bunt (midden) moet zelf lachen om zijn mislukte uithaal, die uiteindelijk toch een treffer oplevert.

Met deze treffer hielden de aanvalsdriften niet op. Verantwoordelijk daarvoor was centrale verdediger Simon de Boer, die de lange bal blijkbaar in de uitverkoop had, want met grote regelmaat wist hij met zijn splijtende passes de flankspelers Patrick Kloppenburg en Edwin Duijst te bereiken. Die stoven dan naar voren, om gevaar te stichten in het strafschopgebied van AGOVV. Helaas was de voortzetting niet altijd voldoende, zodat een verruiming van de score, die er zeker inzat, niet tot stand kwam. Tussendoor moesten de Hoevelakense verdedigers dan weer de behendige hazen van AGOVV afstoppen, wat met twee gele kaarten, waarvan één overdreven gegeven, goed lukte.

Tevredenheid alom bij alles wat Hoevelaken was. Zowel de voorsprong bij rust tegen een gevaarlijke tegenstander, alsmede het getoonde plezier en het spel dat op de mat werd gelegd gaven hoop voor de volgende drie kwartier.

Met Daniël Bezembinder op de plaats van de aan zijn lies gekwetste Edwin Duijst ging Hoevelaken ook na rust de confrontatie aan met AGOVV. Niet meer zo dominant als in de eerste doorgang, maar zeker kansrijk. Via Daniël Bezembinder creëerde Hoevelaken al snel een aantal mogelijkheden, maar omdat de mannen op de flanken niet meer zo konden worden bereikt als in de eerste helft, viel Hoevelaken wat terug en kon AGOVV het heft in handen nemen. Dat deed het succesvol en al na zes minuten stond de gelijkmaker op het bord na een schuiver van afstand. Twintig minuten later leek de wedstrijd helemaal te zijn gekanteld, toen de ploeg uit Apeldoorn zelfs op voorsprong kwam. Na een aanval over links kon in het centrum van de Hoevelakense defensie de bal vrij worden binnen gewerkt.

Hoevelaken ging niet bij de pakken neerzitten en toonde mentale veerkracht. In de 76e minuut kreeg Michel van de Bunt een buitenkansje bij een vrije trap op een meter of twintig van het doel. Met een fraaie curve vanuit zijn linker voet liet hij de doelman van AGOVV kansloos en bracht hij de score weer op gelijke hoogte.

 Het is net een soort belletje lellen: afdrukken  … en dan hard wegrennen.

Daarna was het ‘erop en erover’ voor Hoevelaken, want vier minuten later gaf Patrick Kloppenburg vanaf de linkerkant weer één van zijn gevaarlijke voorzetten, waarbij Daniël Bezembinder bewust over de bal heenstapte en zo Robin Elverding achterin vrij voor de goal kreeg, die zichzelf tot matchwinnaar bekroonde. In de slotfase had de 4-2 voor Hoevelaken nog tot de mogelijkheden behoord, maar mocht Hoevelaken aan de andere blij zijn, dat voor de ogen van doelman Sjoerd Kloppenburg het vizier van de gasten niet meer op scherp stond. Bij twee momenten waarbij de 3-3 op de Apeldoornse schoen zat werd de bal hoog over geschoten en kon Hoevelaken opgelucht adem halen.

De drie hoofdrolspelers van de winnende treffer: aangever Patrick Kloppenburg (9), overstapper Daniël Bezembinder (links) en afronder Robin Elverding (rechts).

Opstelling: Sjoerd Kloppenburg; Quinten van Vliet, Simon de Boer (62. Jordy Zieltjes), Ewoud van de Brug, Pascal de Jong; Randy Gerritsen, Robin Elverding, Michel van de Bunt; Edwin Duijst (46. Daniël Bezembinder), Joeri van den Hoeven (89. Arslan Gümüs), Patrick Kloppenburg.

JO19-1 junioor Arslan Gümüs, bij Hoevelaken teruggekeerd na een periode bij Roda ’46, mocht kort voor tijd invallen en kreeg zodoende zijn Hoevelakense ‘haasje’.

Scoreverloop: 9. Joeri van den Hoeven 1-0; 51. en 71. AGOVV 1-1 en 1-2, 76. Michel van de Bunt 2-2, 80. Robin Elverding 3-2.

De Haen “Man van de Wedstrijd”: Ewoud van de Brug

Niet voor het eerst bij de hoofdmacht werd Ewoud van de Brug gekroond tot Man van de Wedstrijd.

Top