Wedstrijdverslagen

JO10-1 speelt vandaag niet voor Sinterklaas

U zult het in deze drukke dagen bijna niet geloven
Maar de Sint was op deze zaterdag aanwezig op mooi Kleinhoven
Natuurlijk is de Sint hun grote held
Maar eerst wachtte daar vv Barneveld
De wedstrijd met als inzet plaats vijf
Dit duel had dus echt veel om het lijf
Over publieke belangstelling viel niet te klagen
Waar halen die ouders elke week die energie toch vandaan zult U zich afvragen?
Bij het aanschouwen van dit team zult U begrijpen waarom
Ook al was het vandaag -3 en stonden de tenen krom
Het plezier en enthousiasme straalt er vanaf
De Sint is dat niet ontgaan, evenals zijn gehele staf
Het wedstrijdverslag zoals U leest kent vandaag een ander begin
Maar Uw razende reporter en Co doen dat geenszins met tegenzin
U allen een mooie pakjesavond is wat ik u wens
De Sint mag trots zijn met zoveel fans!!

Door: Jeffrey Forée, razende reporter, scheidsrechter en huisdichter van JO10-1

Zoals de KOP al doet vermoeden werd dit een mooi begin van de ochtend op speelveld 2B. Doordrongen van de belangen van dit duel begon de JO10-1 voortvarend en met de hun welbekende passie aan dit toch wel beladen duel. Uw  reporter, die vandaag weer de fluit mocht hanteren, moest zich beheersen om de OOOOEEEESSSS en AAAHHHSSS onder controle te houden bij het zien van een stukje prachtig schouwspel. Kansen werden in rap tempo aaneengeregen, echter nog niet ten volle benut. Dat dit een kwestie van tijd zou zijn, tja, dat wisten wij als (inmiddels) echte voetbalkenners wel. De beloning in de vorm van doelpunten zat er gewoon aan te komen, en zo geschiedde. Een geblokt schot van Luuk Buurman werd, door wie anders dan Xavi (Goudhaantje) Buis, tot het eerste doelpunt gekroond.
Nog niet uitgejuicht van deze terechte voorsprong, stond nummer 2 er alweer bij gekalkt. Een pracht genomen corner van Stijn Simon werd in een kluwen van spelers door Merlijn Forée prachtig binnengekopt. Het spelplezier en de evenzo enthousiast meelevende coaches; het is een feestje om naar te kijken.
Deed vv Barneveld ook nog mee? Een volmondig JA is wat ik u kan melden. Het team herbergt een aantal meer dan uitstekende voetballers, maar de dadendrang van ons team was vandaag Optima Forma! De 2-1 viel vrij onverwacht, maar een spoortje van onrust was bij onze jongens en Technische Leiding niet te bespeuren.
Deze stand stond maar kort op het score bord, omdat Elijah Marais, na een pracht pass van Jan-Jelle Faber, de 3-1 maakte.
Nog nagenietend kwam daar de veerkracht van onze Geel-Blauwe vrienden uit Barneveld om de hoek kijken. Een kleine terugval van SCH werd optimaal benut en de rust werd met 3-2 ingegaan.

Het fluitsignaal voor de start van de 2e helft galmde in de kou en de mist nog na en de 3-3 was een feit. De JO10-1 kon dus gewoon weer van vooraf aan beginnen en dat deden ze met verve!! Het team is gegroeid en tegenslagen worden omgezet in daden. Koppies niet naar beneden, maar omhoog.
In no-time zorgden Xavi Buis en Merlijn Foree voor een meer dan terechte 5-3 voorsprong; het verzet was uiteindelijk gebroken bij vv Barneveld.  Elijah Marais zorgde  er met twee doelpunten voor dat de 7-3 eindstand in de boeken kon.
Ondanks de koude weersomstandigheden werden de supporters getrakteerd op een warm (voetbal) feestje van een team dat uitstekend presteert in de Hoofdklasse en zichzelf heeft beloond met een plaats bij de laatste 16 in het bekertoernooi.


Zaterdag 9 december wordt deze helft van de competitie afgesloten met een bezoek aan Blauw-Geel uit Ede, waar met winst er grote kans op de nummer 4 in de eindstand van de najaarscompetitie is. Een mooie inleg dus! Vervolgens staat op 16 december de bekerwedstrijd tegen Sparta Nijkerk JO10-2 op het programma. Genoeg entertainment voor onze jongens nog in het vooruitzicht. En voor u ook (over feestjes gesproken). Veel plezier op 5 December!

Een sportieve groet van uw Razende reporter en Co.

 

Zure nederlaag sc Hoevelaken

Het is Hoevelaken niet gelukt om als tweede ploeg in deze competitie koploper Unicum een aantal verliespunten aan te smeren. In een goede wedstrijd, waarin het technisch vaardige Unicum het meeste balbezit heeft, maar waarin Hoevelaken uitstekend meevoetbalt, trekken de gastheren uiteindelijk aan het langste eind: 1-0.

Twee momenten in de tweede helft zijn uiteindelijk bepalend voor de uiteindelijke eindstand, die dus in Hoevelakens nadeel uitvalt. Het eerste moment is in de vijfde minuut na de thee. Na een goede aanval schiet Michel van de Bunt de bal hard op doel, waarna Rudy Baalman ter plekke is om de gekeerde bal tegen de touwen te schieten. Het tiental Hoevelakense supporters juicht al, maar op advies van de Lelystadse vlaggenist annuleert de scheidsrechter van dienst de treffer vanwege vermeend buitenspel.


Schutter Rudy Baalman juicht te vroeg. In de 50e minuut wordt zijn treffer geannuleerd vanwege vermeend buitenspel.

Een kwartier voor tijd is het definitieve bepalende moment van de wedstrijd. Pascal de Jong treedt handelend op bij een aanval van Unicum, maar waar de scheidsrechter soortgelijke intercepties gedurende de wedstrijd door laat gaan, wijst hij nu resoluut naar de stip. De discutabele strafschop wordt onberispelijk benut, waardoor Hoevelaken tegen een zure nederlaag oploopt.


Sjoerd Kloppenburg, die vorige week tegen VIOS Vaassen op een schitterende wijze de bal vanuit een strafschop stopte, is nu kansloos bij de discutabele strafschop van Cees Toet.

En het wordt nog erger, want in de slotfase lopen de Hoevelakense frustraties hier en daar iets te hoog op. Ewoud van de Brug ontvangt kort na elkaar twee keer een gele kaart en kan voor de tweede keer dit seizoen vroegtijdig inrukken. Een aderlating voor Hoevelaken, omdat de centrale verdediger tot aan de strafschop opnieuw een goede wedstrijd speelt.

Gezien de wedstrijd kunnen de mannen van Harry Oussoren met de borst vooruit van het veld stappen. Hoevelaken levert in Lelystad namelijk een puike wedstrijd af. Echter, door de wrange wijze waarop de nederlaag tot stand komt zijn het vooral hangende kopjes, die de catacomben ingaan. En dat valt te snappen.

Opstelling: Sjoerd Kloppenburg; Jeffrey Duijst, Ewoud van de Brug, Pascal de Jong, Jeffrey Huisman; Randy Gerritsen, Joost van den Heuvel, Michel van de Bunt; Ruud Kassenaar (65. Coen Bos), Rudy Baalman, Lex van Middelaar.

Treffer: 77. Cees Toet (str.sch) 1-0

Hoevelaken JO10-1 verliest in Bennekom …….

………… van drie tegenstanders.

Door:Jeffrey Forée

Op zich was er deze zaterdagochtend eigenlijk niet veel aan de hand. Sterker nog, al bij het betreden van het mooie sportpark in Bennekom kreeg het team heugelijk nieuws dat de wedstrijd tegen de plaatselijke trots zou worden gespeeld op de favoriete ondergrond van onze jongens (jawel, kunstgras). Was dit wellicht een vervroegde Sinterklaas surprise? Strijdkreten en blije gezichten bij het team en de complete Technische Staf. En dan waren ze nog niet eens in de kleedkamer en moest de wedstrijd nog gespeeld worden.

Dat de speelvelden gladder waren als normaal, vanwege de lichte tot matige vorst, tja daar had natuurlijk ook de tegenstander mee te maken. Dat Bennekom al vroeg (25 minuten voor aanvang) de warming-up inzette, was op zich al een teken aan de wand. De veldomstandigheden werden door hen optimaal van tevoren benut. Je kunt het ook slim én heel goed voorbereid noemen.

Vanaf fluitsignaal één bleek dat onze voetbalvrienden uit Bennekom toch ietwat beter met de kou én het gladdere veld overweg konden. Of kwam het doordat SCH bevangen was door genoemde omstandigheden? Kansen waren er voor Bennekom en kansjes waren er voor onze Helden. Genieten deed de trouwe aanhang van, het soms , snelle combinatievoetbal van het team. Maar het technisch vernuft wat SCH in zich heeft kwam, mede door de gladde ondergrond, er vandaag niet uit.

De drang naar voren was ruimschoots aanwezig, maar zeker in deze wedstrijd had het team zich tot kunst verheven om zeker lijkende doelgerichte acties om te zetten in het weer terugdraaien van de bal en zo de snelheid uit de aanval te halen.

Dat de ruststand met slechts een 1-0 achterstand in ging daar viel niks op af te dingen; Bennekom was nu eenmaal beter en slagvaardiger.

De tweede helft was eigenlijk een kopie van de eerste helft, met dien verstande dat het team nu nog meer druk zette en Capitano Luuk Buurman zich meer in de voorste linie liet zien. Dat er daardoor voor de tegenstander achterin bij SCH meer ruimte ontstaat is een logisch gevolg van deze evenzo logische veldomzetting.

Er ontstond nog meer dreiging voor het Bennekomse doel, maar ook aan de andere kant deden zich soms hachelijke momenten voor. Een bal op de lat was vandaag het enige wapenfeit dat SCH ten deel viel. De 1-0 ruststand was tevens ook de,  overigens zeer terechte,  eindstand

Met deze eindstand werden de ‘muntjes’ gewisseld en kwam Bennekom op de voorlopige vierde plek in de competitie.

Volgende week zaterdag staat de strijd om de vijfde plek op het programma tegen vv Barneveld. Om 08.45 uur op Sportpark Kleinhoven.

U bent weer van harte welkom, net als Sint & Piet.

Met sportieve groet,

Uw Razende Reporter

Hoevelaken wint verdiend van VIOS

Wederom was er voorafgaande aan de wedstrijd van onze hoofdmacht, nu tegen VIOS uit Vaassen, een minuut stilte. Op de dag van de uitvaart van Teus van Rootselaar bereikte Hoevelaken het bericht, dat ook Gert Korver (“Skippy”) was overleden. Na 60 seconden eerbetoon floot scheidsrechter Smeenk voor de aftrap. Hij floot, zo was de mening van heel Hoevelaken en Vaassen na afloop in de bestuurskamer, een prima wedstrijd. Onopvallend, in een mooie wedstrijd.

Tekst: Willem van Vliet

Het eerste bedrijf kenmerkte zich door een gelijkwaardige strijd en 0-0 leek de logische ruststand. Er waren wat kansen voor beide teams. Jelle Pol van VIOS kopte rakelings over en even later was ook Hoevelaken dicht bij de openingstreffer. Bij een scrimmage voor het doel liet de doelman van VIOS de bal los, maar Hoevelaken kon niet profiteren. Drie minuten voor de rust moest Sjoerd Kloppenburg toezien, dat een van richting veranderde vrije trap vanaf de punt van de zestien in zijn doel belandde. De eerder genoemde Jelle Pol nam deze vrije trap: 0-1.

Deze ruststand voelde onverdiend voor heel Hoevelaken. Na tien minuten in de tweede helft leek VIOS de wedstrijd zelfs te gaan beslissen. De spits van VIOS werd onreglementair de voet dwars gezet door verdediger Jeffrey Duyst. Terechte penalty. Deze strafschop werd werkelijk schitterend en klemvast gekeerd door doelman Sjoerd Kloppenburg. Dit was  hét kantelmoment in de wedstrijd. Coach Harry Oussoren wisselde de licht geblesseerde Jeffrey Duyst voor aanvaller Coen Bos en de ploeg ging “één op één” spelen.

Deze tactiek betaalde zich binnen een tijdsbestek vijf minuten uit. Eerst werd een hoekschop van Michel van de Bunt fraai ingekopt door topscorer Ruud Kassenaar, waarna invaller Coen Bos een mooie voorzet van Lex van Middelaar in de touwen schoot. Het hagelde en regende, maar ook de regenboog was zichtbaar boven Kleinhoven. Gert en Teus zagen dat het goed was, zal ik maar zeggen. Hierna kon Hoevelaken uitlopen naar een grotere score, maar Coen Bos en ook Michel van de Bunt misten beiden een grote kans.

VIOS zette vervolgens zijn tactiek om in een “alles of niets” offensief. Dit leidde tot enkele hachelijke momenten voor het doel van de thuisploeg. Joost van den Heuvel, de latere man of the match, voorkwam nog op indrukwekkende wijze een tegengoal. Via een snelle counter over drie schijven besliste Hoevelaken uiteindelijk de wedstrijd in haar voordeel. Coen Bos zette voor op Ruud Kassenaar, die vervolgens rustig de bal in de voeten van Rudy Baalman speelde: 3-1. Wedstrijd beslist.

Hoevelaken doet goede zaken met deze overwinning en blijft in het spoor van Terschuur, dat de best of the rest aanvoert. Ongeslagen koploper Unicum is de tegenstander van komende zaterdag. Kan Hoevelaken hen het eerste verlies bezorgen? Indien u dit duel wilt bijwonen, dan kunt u gebruik maken van de spelers- en supportersbus. Deze vertrekt om 13.00 uur naar Lelystad.

Scoreverloop: 42. Jelle Pol 0-1; 72. Ruud Kassenaar 1-1, 77. Coen Bos 2-1, 90. Rudy Baalman 3-1.

Opstelling: Sjoerd Kloppenburg; Jeffrey Duijst (60. Coen Bos), Joost van den Heuvel, Pascal de Jong, Jeffrey Huisman; Randy Gerritsen, Michel van de Bunt, Rudy Baalman; Ruud Kassenaar, Joeri van den Hoeven (80. Calvin Broekhuis), Lex van Middelaar (90. Quinten van Vliet)

De Haen Man van de Wedstrijd: Joost van den Heuvel met pupil van de week Nino de Koning. (Foto: Léon Breuers)

JO10-1 boekt ruime overwinning tegen DTS’35 …..

     ….. maar één met een gitzwarte rand!!

Vlaggen op Sportpark Kleinhoven die, terecht, halfstok hangen en teams die voor aanvang van hun wedstrijd een minuut stilte in acht nemen. Een trieste aanblik van deze zaterdagochtend na een al evenzo trieste week.

Door Jeffrey Forée

Het nieuws dat ‘Opa’ Teus zo onverwacht is overleden raakt velen diep binnen de club. Ik heb hem mogen kennen als één van de drijvende krachten bij ‘Opa’s Huis’. Zijn vriendelijke uitstraling, zijn stralende lach, zijn tomeloze inzet en zoveel spelers die hij op ontelbare zaterdagen en op doordeweekse evenementen blij maakte bij ‘zijn cluppie’.

Namens het team wensen wij zijn gezin, zijn familie en vele voetbalvrienden binnen de club veel sterkte bij dit grote verlies!


Natuurlijk werd er ook gevoetbald en uiteraard moet dan de spreekwoordelijke knop “gewoon” weer om. Dat de JO10-1 met een ‘Houdini’-achtige act bezig is, dat zult u als trouwe lezer natuurlijk niet zijn ontgaan.

De laatste twee wedstrijden hebben een 100% score opgeleverd en het team vecht om een vaste plek in de subtop. Om de definitieve aansluiting te verkrijgen, daarvoor moest dan wel (even)  DTS’35 JO10-2 aan de zegekar worden gebonden.

Natuurlijk was daar weer even de gewenning aan het eigen kunstgrasveld (na twee weken achtereen van het groene gras te hebben genoten) en niet te vergeten de minuut stilte voor het fluitsignaal, die een enorme indruk maakte op onze jonge helden.

Als coaches kun je alles nog zo goed voorbereiden, maar als het team dan even letterlijk en figuurlijk uit het veld geslagen is….tja, dan kun je zomaar binnen één minuut op een 0-1 achterstand worden gebracht.

En zo geschiedde, na 35 seconden verdween de bal vanuit een corner rechtstreeks in het doel achter de compleet verraste Bram Ledegang. Dat de 0-2 uitbleef moge een wonder heten; de eerste 10 minuten waren overduidelijk voor onze voetbalvrienden uit Ede.

Had het team van SCH dan helemaal niets in te brengen zult u zich afvragen? Oh jawel hoor;  vanaf minuut 11 welteverstaan. Na een aanval op rechts belandde de bal bij Merlijn Forée en zijn schot belandde via de keeper in het……nee nét NIET. Goudhaantje Xavi Buis hielp de bal, door hem dan toch écht tegen het net aan te drukken.

De 1-1 betekende een opmaat voor een waar doelpuntenfestijn, die bij een ruststand van 4-1 uitmondde in een uiteindelijke 13-1 overwinning. Waarbij het ene doelpunt nog mooier was dan het andere doelpunt. Zoals bijvoorbeeld de prachtige vrije trap genomen door Stijn ‘het kanon’ Simon. Een heerlijk doelpunt na een sublieme actie op links door Tygo  ‘fluwelen voetje’ Morren waarbij hij de hele linker flank van Ede het bos in stuurde. De hattrick van Elijah ‘Hairbun Bale’ Marais of de twee prachtige goals van Jan-Jelle ‘JJ’ Faber.

Maar DE absolute wereldgoal van deze wedstrijd kwam echt op naam van el Capitano Luuk (Koe) Buurman; een prachtig strak afstandsschot waarbij de bal, alsof hij ‘in vertraging’ door de lucht zweefde, uiteindelijk in het net achter de verbouwereerde goalie terecht kwam.

Natuurlijk is daar de blijheid met het behaalde resultaat en de voorlopige plek vier in de poule. Een prestatie van formaat én een compliment voor coaches en spelers. Stappen worden gemaakt en het team krijgt steeds meer “smoel”. Ook in de beker doet het team nog volop mee en reikhalzend wordt uitgekeken naar wie er uit de koker tevoorschijn wordt getoverd voor de knock-out wedstrijd op 16 december a.s.

Volgende week zaterdag wacht eerst de confrontatie met de gedeelde nummer vier, Bennekom uit het gelijknamige…..inderdaad.

Uw verslaggever mag dan even zijn, spreekwoordelijke, fluit voor deze wedstrijd aan de wilgen hangen en hopelijk optimaal genieten van een mooi vervolg van dit talentvolle team.

Groet van uw Razende Reporter

Scoreverloop: 0-1 DTS ’35, 1-1 Xavi Buis, 2-1 Stijn Simon, 3-1 Luuk Buurman, 4-1 Elijah Marais; 5-1 Jan-Jelle Faber, 6-1 Luuk Buurman (de wereldgoal), 7-1 Tygo Morren, 8-1 Hand van (God) tegenstander, 9-1 Jan-Jelle Faber, 10-1 Sem van der Linden, 11-1 en 12-1 Elijah Marais, 13-1 Xavi Buis.

Alsof het een risicowedstrijd betreft werkt Jeffrey Forée de wedstrijd af in het outfit van de Dienst Justitiële Instellingen.

Hoevelaken pakt drie belangrijke punten

Het was koud en vochtig in Krachtighuizen, zaterdag 18 november 2017, waar de wedstrijd tussen de vlaggenschepen van Rood-Wit ’58 en Hoevelaken hun competitiewedstrijd afwerkten. Hoewel het een vreemde vergelijking is, kunnen genoemde weersomstandigheden ook worden gebruikt voor het overgrote deel van dit duel. Op een soms Thialf-achtig veld konden de spelers van beide ploegen elkaar op veel momenten zo slecht vinden, dat er sprake was van drie prutsende partijen: Rood-Wit, Hoevelaken en de scheidsrechter van dienst. Nog een vreemde vergelijking: voor futiliteiten en het nauwelijks hanteren van de voordeelregel floot de scheidsrechter op veel momenten de wedstrijd dood. En dat op de dag, dat de teams van sc Hoevelaken hun wedstrijden begonnen met een minuut stilte, vanwege het overlijden op dinsdag 14 november 2017 van Teus van Rootselaar, lid van het eerste uur en tevens Lid van Verdiensten.


Hoe dan ook, na twee koude en natte speelhelften gingen de punten mee naar Hoevelaken. Nadat Hoevelaken zich onder de optische druk van Rood-Wit had uitgewerkt werd het in de 36e minuut vanuit een voorzet van Joeri van den Hoeven 1-0 voor Hoevelaken. De meningen waren verdeeld over het feit of Michel van de Bunt de bal net wel of net niet met zijn hoofd wist te raken, maar de schutter gaf daarover na afloop zelf uitsluitsel: “Ik raakte de bal nog net”.

Na de thee ging het geploeter verder, maar was het uiteindelijk Randy Gerritsen, die na een kwartier spelen de genadeklap uitdeelde. Met een prachtige uithaal, waarbij de bal nog een tegenstander toucheerde, bracht hij Hoevelaken op een veilig lijkende marge.
Coen Bos had vervolgens de deur definitief in het slot kunnen gooien, maar na een goede actie mikte hij de bal net over de kruising.

In de laatste minuten werd de wedstrijd toch nog spannend. Rood-Wit wist terug te komen tot 1-2 en ging in de laatste minuten, waarvan er acht in de extra tijd werden afgelegd, op zoek naar de gelijkmaker. Ook de doelman van dienst ging mee naar het front, maar richtte daar meer schade aan, dan dat het de Krachtighuizenaren voordeel bracht. De aanvalspogingen leverden geen treffer op, waarmee Hoevelaken spekkoper werd in de Derde Klasse B. Weliswaar staan de mannen van Harry Oussoren nog altijd op positie zeven op de ranglijst, maar het verschil met de nummer twee, Terschuurse Boys, bedraagt slechts twee puntjes. Volgende week, wanneer VIOS Vaassen op bezoek komt, kan Hoevelaken derhalve goede zaken doen.

Scoreverloop: 36. Michel van de Bunt 0-1; 59. Randy Gerritsen 0-2, 43. Rood-Wit 1-2.

Opstelling: Sjoerd Kloppenburg; Jeffrey Duijst, Joost van den Heuvel, Pascal de Jong, Jeffrey Huisman; Randy Gerritsen, Rudy Baalman, Michel van de Bunt; Ruud Kassenaar (64. Coen Bos), Lex van Middelaar (90+3. Calvin Broekhuis), Joeri van den Hoeven.


Vanwege de defensieve omzettingen is Jeffrey Huisman, hier in de rug van zijn tegenstander, al een tijdje de linksachter in de Hoevelakense defensie.

SPARTA NIJKERK JO10-2 tegen SCH JO10-1

De Elfde van de Elfde…… JO10-1 zet al vroeg de (carnavals)stemming erin!

Trouwe lezers,

Na een zeer bewogen en drukke week moest de focus van het team weer gericht zijn op de J010-2 van het  “andere Oranje uit Nijkerk”. Een week die begon met een mooie overwinning in Ede, een shirt ‘’incident” dat nog ruim een week centraal stond in de groepsapp, de start van (jawel) de circuittraining (beter laat dan nooit….) én een heus interview van de J010-1 met de hóógste bazen van ons mooie clubblad (bedankt Jos Springveld en Robert Kreuning).

Door: Jeffrey Forée

Om dan die koppies weer in de juiste richting te krijgen voor deze, o zo, belangrijke uitwedstrijd.. tja daar is nog geen medicijn voor uitgevonden. Wat het team dan gelukkig wel heeft zijn twee (dol)enthousiaste coaches die het team op de juiste momenten weer laten te pieken.  Deze 11e november was typisch zo een dag waarop “de knop omzetten” als uitdaging te boek stond. Zowel het team van Sparta Nijkerk als van SCH behaalden al 9 punten in deze mooie poule,  dus dat het hier om de knikkers ging was voor een ieder wel duidelijk.

Veld C op sportpark Ebbenhorst lag er prima gemaaid en strak bij en ook de doelen voldeden aan alle, door de KNVB gestelde eisen. Hoe anders was dat een week geleden. In hun vertrouwde Rood-Witte tenue gaf het team direct na de aftrap vol gas; mooie combinaties, afgewisseld door prachtige individuele acties, vielen de vele toeschouwers ten deel. Uw reporter noteerde al in een vroeg stadium enkele serieuze (doel)kansen en werd blij van het, af en toe, coachen van elkaar in het veld.

Ik noteer minuut 18 wanneer Tygo Morren op links een prachtig scala aan individuele acties ten toon spreidt,  een aantal Spartanen volledige doldraait én vervolgens met een pracht schot voor de eerste keer het net laat trillen.

Quasi nonchalant loopt genoemde speler vervolgens weer terug naar zijn eigen helft; al zijn energie zat hem natuurlijk al in deze actie, dus dat juichen (ach dat doen de toeschouwers maar…). Feit blijft uiteraard dat de 0-1 dik én dik verdiend was.

Het vreugdefeestje van onze Rood-Witte trouwe aanhang kreeg drie minuten later alweer een vervolg. Onze Capitano Luuk Buurman liet zien dat zelfs met een voetbal de geluidsbarrière doorbroken kan worden. Van een meter of 20 werd aangelegd voor een schot dat het net deed ontploffen. Met een 0-2 werd de (denkbeeldige) theepauze ingegaan. Het team speelde goed en creëerde doelrijpe kansen; zou de zegereeks van onze jongens op deze ELFDE van de ELFDE zijn voortzetting dan krijgen?

De opbouwende tips en enkele slimme aanwijzingen van beider coaches (Jan Simon en Raymond Buis) in de rust, misten hun uitwerking niet in het talentvolle team. Na enkele minuten staat de teller op 0-3; een pracht afstandsschot van de man met de mooie loop (Sem van de Linden) wordt ternauwernood nog wel geblokt door de keeper, maar in de rebound is Xavi “er-als-de-kippen-erbij “ Buis om de bal het spreekwoordelijke laatste zetje te geven.

Het team beloont zichzelf eindelijk met het goede veldspel en het geeft, ook niet onbelangrijk,  “en passant”  de trouwe aanhang ook wat meer rust.

Een tegenstander, onverwacht, in het zadel helpen is echter ook één van de kwaliteiten van het team. Onze sluitpost “zekerheidje” Bram Ledegang keepte een foutloze wedstrijd, maar zelfs hij was volstrekt kansloos op de mooie lob van de Oranje-Zwart combinatie. De 1-3 was nog niet op het scorebord bij gekalkt, of de 1-4 diende zich alweer aan. Elijah Marais had weer een van zijn onnavolgbare acties en wederom was Goudhaantje Xavi Buis het eindstation.

Dat de 2-4 in de “dying seconds” viel, daar maalde niemand met een Rood-Wit hart meer om.

De verdiende drie punten zaten in “the pocket” en met een schuin oog kan zelfs naar de top-4 worden gekeken. Een prestatie van formaat, daar het team zichzelf nu ook weet te belonen voor hun onvervalste inzet en enthousiasme.

Zaterdag 18 november staat het duel met DTS’35 JO10-2 (U weet wel, die uit Ede van die geleende gele shirtjes en prachtig in elkaar geknutselde doelen) op het programma.

Lucky – Kunstgrasveld 2A zal dan hopelijk weer het decor worden voor een waar (voetbal)feestje. U bent dan ook van harte welkom wanneer om 8.45 uur het fluitsignaal (door ondergetekende) zal klinken.

Een sportieve groet van uw razende reporter en Co.

 

Buren delen de punten


In de Derde Klasse B van het district Oost zijn er maar twee wedstrijden, waar Hoevelaken en Terschuurse Boys langer naar uitkijken dan gemiddeld: Het onderlinge treffen op Kleinhoven en de return op Sportpark Overbeek. Of andersom.

Op zaterdag 4 november 2017 staat de derby op Kleinhoven op het programma. Op het moment dat de scheidsrechter voor de eerste keer op zijn fluit blaast gaat niet alleen de bal rollen, maar doet ook Pluvius de douche aan. Gedurende de gehele wedstrijd blijft het vochtig in de lucht en die regen bestaat niet alleen uit water. Over Kleinhoven trekt namelijk ook een front van doelpunten, want na één speelhelft hebben beide doelwachters al driemaal moeten graaien. Na de hervatting voegen beide teams nog één treffer aan hun conto toe, waardoor er een 4-4 eindstand op het bord komt.

De Boys uit Terschuur beginnen het scherpst aan de wedstrijd. Al in de derde minuut houdt Sjoerd Kloppenburg Hoevelaken op  de been met een fantastische redding met zijn voet, maar wanneer Roy van Veen twee minuten later opnieuw de doelman belaagt, staan de gasten na vijf dominante minuten al op voorsprong. Hoevelaken recht echter al snel de rug en zes minuten later staan de gastheren ineens op voorsprong. Eerst haalt Lex van Middelaar van buiten het strafschopgebied zo venijnig uit, dat het lijkt alsof hij zijn frustratie van een aantal wedstrijden in één schot van zich af wil gooien. Kort daarna verzuimt Terschuurse Boys bij een hoekschop voldoende in te grijpen, waardoor Joeri van den Hoeven zijn been tegen de bal kan krijgen en Hoevelaken op voorsprong brengt.


Hoevelaken juicht al na zes minuten om de gelijkmaker van Lex van Middelaar (12).

Het kruit lijkt met deze flitsende opening verschoten, want van veel spektakel is vervolgens 25 minuten geen sprake. Totdat de Hoevelakense doelman Sjoerd Kloppenburg in een nachtmerrie belandt, waarin iedere doelman in zijn leven wel eens terecht komt: de houdbare bal die tussen de benen door glipt. Geheel onverwacht komt Terschuurse Boys op gelijke hoogte, maar tot opluchting van alles wat Hoevelaken is lijkt Michel van de Bunt Hoevelaken toch met een voorsprong de rust in te schieten. Echter, dat gebeurt niet. Nog geen minuut later laat Hoevelaken de buren weer (veel te vroeg) op gelijke hoogte komen, zodat er een 3-3 ruststand op het bord verschijnt.

Na de thee is de wedstrijd nog geen zes minuten oud, of Hoevelaken mag met tien man verder. Ewoud van de Brug gaat, net als zijn tegenstander, stevig een duel aan en is met zijn been eerder bij de bal dan het Terschuurse been. Een gele kaart lijkt op zijn plaats, maar de scheidsrechter van dienst besluit om een rode prent te trekken. Een zware tegenvaller voor Hoevelaken, maar tijdens de wedstrijd laat Hoevelaken zich daar niet door van slag brengen. Hoevelaken blijft gewoon aan de wedstrijd meedoen, waardoor het duel, zeker gezien de weersomstandigheden, op en neer golft.

Halverwege de tweede doorgang komt Terschuurse Boys echter op voorsprong, na onnodig balverlies op het middenveld door Randy Gerritsen. Gydo Vos haalt vernietigend uit en laat met een bal vlak langs de paal de Hoevelakense goalie kansloos.

Vlak voor tijd mag Jeffrey Huisman nog zijn opwachting maken voor Rudy Baalman. De middenvelder staat nog geen halve minuut in het veld, of hij mag meejuichen met de gelijkmakende treffer van Lex van Middelaar. De credits voor die treffer mogen echter naar Joeri van den Hoeven. Eerst mag hij een hoekschop nemen vanaf de rechter kant en vervolgens gaat hij tweemaal stevig het duel aan, waardoor Terschuurse Boys niet kan uitverdedigen en de bal voor de voeten van Lex van Middelaar komt. Opnieuw haalt deze vernietigend uit en zorgt hij ervoor, dat beide teams zonder moreel voordeel aan de aansluitende feestavond kunnen beginnen. De vraag is alleen, hoe beide ploegen zich na afloop voelen. Vier keer scoren en toch niet winnen versus vier tegentreffers incasseren en desondanks niet verliezen. Hoe dan ook, in de stand verandert er weinig, want van de zeven gespeelde duels eindigen er vijf in een gelijke stand.

Scoreverloop: 5. Roy van de Veen 0-1, 6. Lex van Middelaar 1-1, 11. Joeri van den Hoeven 2-1, 37. Roy van Veen 2-2, 44. Michel van de Bunt 3-2, 45. Dennis van de Veen 3-3; 70. Gydo Vos 3-4, 86. Lex van Middelaar 4-4.

Opstelling: Sjoerd Kloppenburg; Jeffrey Duijst (75. Coen Bos), Ewoud van de Brug, Pascal de Jong, Michel van de Bunt; Randy Gerritsen, Joost van den Heuvel, Rudy Baalman (85. Jeffrey Huisman); Ruud Kassenaar (57. Jordi Vonder), Lex van Middelaar, Joeri van den Hoeven.

De Haen Man van de Wedstrijd: Lex van Middelaar (met links op de foto Rinus Mijnten, de pupil van de week).

DTS ’35 JO10-1 tegen SCH JO10-1: …

… they call us mellow yellow

Deze 4e november 2017 beste lezers zal ingaan als hilarisch, vol verrassingen, aanhaken óf afhaken met de subtop en daardoor billen-knijpende momenten.

Door: Jeffrey Forée

Heeft de derby van ons eerste team zijn “alcoholische” sporen nagelaten bij uw Razende Reporter en Co bij het schrijven van dit verslag zult u zich afvragen? Een simpel NEE volstaat in dezen, echter waren bovenstaande ingrediënten ruimschoots aanwezig tijdens het bezoek aan onze voetbalvrienden in Ede.

Dat dit een wedstrijd zou zijn waar drie hele dure punten te verdelen waren, was ook de toegestroomde supporters niet ontgaan. Aankomend bij de parkeerplaats was er werkelijk waar bijna geen plek meer te vinden. Dat deze wedstrijd ook bij de tegenstander leefde, was dus wel duidelijk!

De gang naar kleedkamer 11 werd ingezet, alwaar de laatste voorbereidingen werden ingezet. Even de wedstrijdkleding aan en vervolgens …….. UUUUHHHHHHHH, wedstrijdkleding?????

Die had de familie ……. toch meegenomen? Vaderlief had ze echter in alle haast én met een derde kindje op komst nog een extra weekje in hun stulpje gehouden. Zo mooi dat mee-zwangeren met zijn vrouw?!?!  Om een heel lang verhaal nog langer te maken; in allerijl werden FEL GEEL gekleurde reserve shirts geregeld bij DTS. Een mooi gebaar, echter hadden ze helaas geen wit voetbalbroekje meer voor Xavi Buis (deze was een andere vaderlief vergeten mee te nemen en nee,  hier is geen sprake van zwangerschapsdementie), zodat zijn zoontje in een mooie zwarte trainingslegging mét geel shirt ten tonele verscheen op (GRAS) veld 2F. Het team van SCH was in ieder geval uitstekend te volgen zonder lichtmasten.

Het spelen op gras is, zoals u wellicht nog weet van vorig seizoen,  best wel een “dingetje” voor dit team. Aankomend bij de groene “mat” ging dus menig wenkbrauw omhoog. De laatste schapen hadden net hun hielen/pootjes gelicht, zodat het team van SCH aan hun toch al – hobbelige – warming up kon beginnen. Uit betrouwbare bron vernam uw Reporter ook nog, dat het contract van DTS met de Praxis was opgezegd; de eigenhandig in elkaar gezette voetbaldoelen weken af van elke maat en de bovenlat mistte enige mate van ‘waterpas’. Dat dit laatste uiteindelijk in ons voordeel bleek, toont maar weer hoe hilarisch deze wedstrijd verliep.

De wedstrijd moest nog beginnen, maar onze ochtend kon eigenlijk niet meer stuk. Nu die 3 punten nog!!

Het fluitsignaal klonk en al in een vroeg stadium kregen onze Rood, oeps Geel-Witte helden menige kans om de score vroegtijdig te openen.

Naast de zijlijn verruilde Xavi Buis overigens snel zijn zwarte legging voor een blauwe korte broek (wellicht bij de naast gelegen concurrent Blauw-Geel geleend??).

De meegereisde supporters stonden zich aan de zijlijn te verbijten bij het zien van de veelvoud aan kansen die zich voordeed. Het zal toch niet zo zijn dat ie dan aan de andere kant….?

De 13e minuut deed zijn intrede toen na een pass van Stijn Simon ons Goudhaantje (Xavi Buis) het net eindelijk liet trillen. Een volledig verdiende voorsprong die na 52 seconden nog eens werd verdubbeld. Hetzelfde Goudhaantje stond op de goede plek om, na een schot van Elijah Marais, de bal in de rebound binnen te tikken: 2-0

Dat dit tevens de ruststand betrof was echt onnodig en daar deed dit team zichzelf veels te kort mee.

Meteen na rust hielp SCH de tegenstander terug in de wedstrijd. Het eten van slakken op een vrijdagavond door onze spelertjes miste zijn uitwerking niet in de tweede helft.  Of was het dan toch de gele kleur van het tenue die onze helden in de ‘Mellow Yellow’ stemming bracht???

De 2-1 én 2-2 vielen echter binnen no-time; of dit nu aan de verre van ideale (veld) omstandigheden lag, een stukje conditiegebrek door het zware veld, of dat de eigen rode vurige en aanvullende tenue-kleur gemist werd?  Onze spelertjes bewogen zich in ieder geval ietwat trager over het veld en lieten serieuze doelkansen onbenut. Gelukkig was daar JJ (Jan-Jelle Faber) die, na een mooie pass van Merlijn Forée, de 3-2 liet aantekenen.

Dat de 3-3 één minuut later viel zegt ook genoeg over deze, vol met verrassingen omgeven wedstrijd. Een wedstrijd als deze zo uit handen geven zou op zich al een prestatie van formaat zijn.

Gelukkig dacht het team daar anders over. De aanval werd ingezet en vanuit een schier onmogelijke hoek op de achterlijn passeerde Merlijn Forée de keeper, om vervolgens na nog een aantal, billen-knijpende benauwde minuten, de 3-4  op het scorebord aan te brengen.

Ternauwernood ontsnapte het team de laatste minuut aan de 4-4.  Aangezien een schot van de tegenstander over de (uitstekende keepende) goalie Bram Ledegang precies op de kromme bovenlat kwam. Pfoeh… gelukkig dat het contract met de Praxis was opgezegd.

Een verdiende overwinning,  aansluiting bij de Subtop én ouders die na de wedstrijd aan de beademing konden,  maar verder een wedstrijd waar geen goud(geel) randje om hoort.

Snel schakelen was sowieso deze dag geboden, daar het team die middag bij de streekderby van het vlaggenschip tegen Terschuurse Boys als  ”Team van de Week” zijn opwachting mocht maken. Een waar (voetbal)feestje die al in Ede zijn oorsprong kende.

Alvorens met zwaaiende vlaggen de spelers op het hoofdveld te mogen onthalen, stond er eerst de fotosessie gepland met teamsponsoren Arjan en Jacqueline Faber. Hun bedrijf PRIAD Autosleutels prijkt vol trots op de, door hen, aangeleverde en gesponsorde trainingspakken en coachjassen van de JO10-1. Uiteraard zijn wij als ouders, trainersstaf én spelers erg blij met dit mooie gebaar!


Hoevelaken JO10-1 toont de nieuwe trainingspakken. Staand vlnr: Jan Simon (trainer), Jan-Jelle Faber (voor), Arjan Faber (sponsor, achter), Sem van der Linden, Elijah Marais, Luuk Buurman, Raymond Buis (trainer), Jacqueline Faber. Voor vlnr: Merlijn Forée, Tygo Morren, Stijn Simon, Xavi Buis en Bram Ledegang.

Nadat de hoofdmacht door onze eigen helden in feeststemming was gebracht, werden de spelers in het Witte Huisje nog getrakteerd op een heerlijke versnapering.

Een feestelijke zaterdag om, in alle opzichten, niet te vergeten!!

11 november om 8.30 uur staat de uitwedstrijd Sparta Nijkerk J010-2 op het programma. Een directe concurrent met hetzelfde puntenaantal. Overbodig om te vermelden dat dit in alle opzichten weer een wedstrijd om naar uit te kijken is.

TOT DAN!

Groeten van uw Razende Reporter en Co.

Nieuwe pakken van Priad Autosleutels
Hoevelaken JO10-1 kan vanaf 4 november 2017 netjes naar de wedstrijden toe. Met dank aan Priad Autosleutels. Dit Nijkerkse bedrijf voorziet JO10-1 op deze dag van nieuwe trainingspakken. Arjan Faber, die samen met zijn vrouw Jacqueline dit autosleutelbedrijf runt, geeft aan het belangrijk te vinden dat selectieteams van een vereniging er netjes bijlopen. Dat zijn zoon Jan-Jelle deel uitmaakt van dit team, speelt uiteraard een rol.

Priad Autosleutels is al jarenlang de sleutelspecialist voor vele automerken. Niet alleen repareren zij autosleutels, ze verkopen ook de afzonderlijke onderdelen zoals bijvoorbeeld de behuizing of microswitch. Priad Autosleutels is er voor zowel de particuliere als voor de zakelijke markt.


Aanvoerder Luuk Buurman bedankt Jacqueline Faber met een bos bloemen.


Aanvoerder Luuk Buurman bedankt Arjan Faber voor de nieuwe trainingspakken. De bijbehorende cadeaubon is verscholen achter de arm.


Hoevelaken JO10-1 toont de nieuwe trainingspakken. Staand vlnr: Jan Simon (trainer), Jan-Jelle Faber, Sem van der Linden, Elijah Marais, Luuk Buurman, Raymond Buis (trainer). Voor vlnr: Merlijn Forée, Tygo Morren, Stijn Simon, Xavi Buis en Bram Ledegang.


Hoevelaken JO10-1 toont de nieuwe trainingspakken. Staand vlnr: Jan Simon (trainer), Jan-Jelle Faber, Sem van der Linden, Elijah Marais, Luuk Buurman, Raymond Buis (trainer). Voor vlnr: Merlijn Forée, Tygo Morren, Stijn Simon, Xavi Buis en Bram Ledegang.

Hoevelaken JO10-1 staat in de stadionlichten van De Zijlijn van december 2017.
www.priad-autosleutels.com

 

Hoevelaken opnieuw ten onder tegen Zwart-Wit

Net als in de vorige voetbaljaargang heeft sc Hoevelaken ook deze competitie (nog) geen punt kunnen pakken tegen Zwart-Wit ’63. Na een 1-1 stand bij rust bleven de punten uiteindelijk in Harderwijk.

Joeri van den Hoeven (14) wordt geknuffeld na zijn gelijkmaker, het resultaat van een aanvallend Hoevelakens kwartiertje.

Je hebt in een competitie soms dermate hartverwarmende wedstrijden, dat je eigenlijk beide manschappen de overwinning gunt. De wedstrijd tussen Zwart-Wit en Hoevelaken was daarvan echter het tegenovergestelde. De 23 acteurs, inclusief de scheidsrechter, lukte het maar niet om de kou te doen vergeten en het hart te verwarmen. Beide teams, die combinerend nauwelijks uit de verf kwamen en die misverstanden aaneen regen, verdienden eigenlijk niet meer dan een puntje voor de moeite. Maar omdat Zwart-Wit in de achtste minuut met het hoofd succesvol was uit een hoekschop, Joeri van den Hoeven vlak voor rust in twee instanties een mooie Hoevelakense aanval afrondde en de gastheren na bijna een kwartier in de tweede helft opnieuw met het hoofd een voorzet van rechts benutten, kwam er uiteindelijk toch een ongelijke stand op het bord. De punten bleven in Harderwijk, waarmee Hoevelaken na één week weer zakt uit de top drie en afdaalt naar de laatste plaats in het linker rijtje.


Komende zaterdag speelt Hoevelaken op Kleinhoven de derby tegen Terschuurse Boys. Hoewel dat duel officieel een competitiewedstrijd betreft, staat deze tweestrijd toch op zich: de eer om (volgens de Boys) de overtreffende trap van een derby te winnen. Wil Hoevelaken echter niet verder wegzakken dan zal het deze titanenstrijd, die toch voor de Derde Klasse B meetelt, succesvol over de streep moeten trekken.

Opstelling: Sjoerd Kloppenburg; Jeffrey Duijst, Ewoud van de Brug, Pascal de Jong, Jeffrey Huisman; Randy Gerritsen, Joost van den Heuvel, Michel van de Bunt; Lex van Middelaar, Ruud Kassenaar (68. Rudy Baalman), Joeri van den Hoeven.

Scoreverloop: 8. Wart-Wit 1-0, 43. Joeri van den Hoeven 1-1; 58. Zwart-Wit 2-1.

Jeffrey Huisman was tegen Zwart-Wit de linksback van dienst.

 

Morren is niet het juiste woord, maar de Hoevelakense volgelingen gingen verre van tevreden naar huis.

Top