ALV 2019

Opening door de voorzitter

VRIJWILLIG BESTUREN

Vanavond is er onze jaarlijkse algemene  ledenvergadering. Een hopelijk groot aantal leden van onze mooie vereniging zijn aanwezig om ons bestuurlijk orgaan aan te horen.

Wat voor prestaties hebben we als vereniging weer geleverd? Welke plannen zijn er voor de toekomst? Maar bovenal wat heeft het gekost? Is ons huishoudboekje in orde? Natuurlijk is er altijd wel commentaar op de bestuursleden van die mooie vereniging. Maar is dat niet mens eigen om commentaar te leveren en soms zelf een klein beetje aan de zijkant te blijven staan? Vergeten we vaak niet dat deze bestuursleden ook vaak ouder zijn waarvan zoon of dochter bij onze vereniging voetbalt. En vanuit die hoedanigheid actief is als vrijwilliger. Gelijk u, jij en ik. Ja, al onze bestuursleden zijn ook vrijwilliger. Iets wat we vaak vergeten. Soms wat azijn en niet altijd  de complimenten.

Op donderdagavond naast “spreekuur” in het witte huis, nog even een paar bardiensten draaien. Op maandagavond vaak present om te besturen en kleding in te nemen en uit te geven. Woensdagavond één keer per maand op pad voor contacten met de gemeente Nijkerk. De hele week, ook op zondag met de KNVB over gele en rode kaarten die stoute Hoevelakers weer hebben ontvangen op het veld, appen en mailen. Ik tel soms 30 mails per dag. De appjes zijn niet te tellen.  En zaterdags? Ja, dan is er dienst voor het wedstrijdsecretariaat, wordt er een wedstrijd gefloten, draaien we opnieuw bardiensten, wordt zaterdagavond de Rabo nog bezocht en zijn we de hele dag actief om ons aller s.c. Hoevelaken te promoten.  En dat alles naast een volledige baan die thuis een plakje beleg op de boterham moet opleveren. Dus naast ruim  60 uur arbeiden ook nog veel tijd besteden voor s.c. Hoevelaken. Hoe zot moet je eigenlijk zijn? Laten we het maar houden op betrokkenheid en passie die de bestuursleden, ieder voor zich, inzetten. Voor de organisatie van onze vereniging zijn zij het vlaggenschip die, net als Hoevelaken 1, kampioen wil worden aan het einde van het seizoen. Nee, nu niet die veer in de …….  gestoken, maar oprecht bedankt.

U denkt misschien dat bovenstaand bericht een goed bedoelde brief en steuntje in de rug is van een betrokken lid. Het bericht, enigszins gemodificeerd, stond echter op een andere site, die van Sparta Nijkerk, en was geschreven door Hans Lubbertsen, coördinator Senioren Breedte Sport  van VV Sparta Nijkerk 4 t/m 11, 35+1 en 45+1. Ik heb Hans, ooit jeugdspeler bij onze club, om toestemming gevraagd dit stukje op onze ALV 2019 te mogen gebruiken. Het streelde zijn trots.

Ik moest er destijds een beetje om glimlachen toen Carla Welgraven mij erop attent maakte. Later hoorde ik dat er liefst 12 leden op deze ALV van VV Sparta Nijkerk waren komen opdagen. Mogelijk had de geringe opkomst te maken met een wedstrijd van Ajax in Turijn. Italianen in de kwartfinale die geen rekening houden met de agenda van een club uit de polder van Nederland. 1500 leden. Een opkomst van <2%. Kijk, zo erg is het in ons clubhuis vanavond gelukkig niet. Er zijn er nu meer dan tijdens die unieke prestatie van De Ligt c.s. in Turijn. Tevens zijn onze belangstellende leden ook benieuwd naar de 13 jubilarissen van vanavond. Zo’n drie weken geleden heb ik een agenda voor vanavond openbaar gemaakt. Ik heb gevraagd of er nog een thema of onderwerp is vergeten. Alles mag wat mij betreft worden ingebracht en ter discussie worden gesteld. Jan Beitler, betrokken clubwatcher en lid van het eerste uur, stuurde er één. Bestuursleden kunnen worden herkozen, maar er mag ook een tegenkandidaat worden gepositioneerd. Tot zelfs een uurtje voor de vergadering, ondertekend door vijf leden. Tot op heden waren er geen tegenkandidaten. Al 17 jaar, zolang ik mag  besturen, is dit niet gebeurd.

Kortom, laten we er een mooie en wellicht historische avond van maken. Met goede discussies over ingekomen stukken, mededelingen van het bestuur, verslagen van alle commissies en natuurlijk die huldiging. Het lijkt erop dat half Stoutenburg op deze huldiging is afgekomen. De wethouder, Nadya Aboyaakoub, moet haar praatje met Historisch Hoeflake zelfs inkorten zodat hun bestuur bij onze vergadering aanwezig kan zijn. Gerrit, Robert en Sigmund komen weliswaar iets later, maar laten ons echt niet in de kou staan. Onze vereniging is springlevend met liefst 785 leden, tien meer dan aan het begin van seizoen 2018-2019. Laten we de piek van dat seizoen, 823 leden, weer proberen te bereiken.

Ik verklaar de vergadering voor geopend, Willem van Vliet

Huldiging jubilarissen Algemene Ledenvergadering 14 oktober 2019, toegesproken door voorzitter Willem van Vliet

Leden met een 25-jarig lidmaatschap

Tom Buitink

Tom, jongste telg van de gebroeders Buitink. Eerder al kregen Bas (nu voorzitter van de Rotonderijders) en Mark (ging bij Sparta Nijkerk met vrienden voetballen) hun tinnen bordje ter ere van hun 25-jarig lidmaatschap van sc Hoevelaken. Op 23 januari 2010 stonden ze samen in het veld tijdens de vriendschappelijke wedstrijd tegen Terschuurse Boys. Tom besloot vorig seizoen te stoppen met voetballen in de B-selectie nadat hij al een paar seizoenen geleden stopte met voetballen in de A-selectie. In 2011-2012 stond je voor het eerst op de teamfoto van de hoofdmacht. Je promoveerde naar de 2e klasse. Voor mij was je altijd een onverzettelijke linksback, die niet maalde om een gele kaart meer of minder. In het 2e een echte aanvoerder. Nu ben je door trainer Harry Oussoren benoemd tot een soort algemeen coördinator voor de A-en B-selectie en help je Ben Boekhout als leider. Tom, van harte. Ik kan me geen sc Hoevelaken voorstellen zonder Tom Buitink.

Vervolgens gaan we verder met twee spelers van het roemruchte 4e. Het team van leider Henri van Zoeren en aanvoerder Jeroen van Doornik. Een team dat al twee keer kampioen werd bij de overige senioren, in zowel als 4e als ook in het 7e.

Raymon Bresching

Raymon speelt rechtshalf in dit team. Net als voor de overige spelers van het 4e, is het altijd feest voor Raymon op donderdagavond en zaterdagmiddag. De derde helft kan alleen  onderbroken worden door de voorzitter en Carla, die zich niet uit veld laat slaan door een blote jongeheer, als zij de kleedkamers willen afsluiten. Raymon speelt dus rechtshalf en heeft een bijzonder loopje. Zijn bijnaam is “de Duitser” en hij kan dan ook als “een stervende zwaan vallen”. Raymon, een miskend talent, brak zijn scheenbeen afgelopen zaterdag in Voorthuizen en kan vanavond niet uit Hilversum hiernaartoe komen. Raymon, van harte proficiat. Ik hou deze toespraak nog een keer in de kleedkamer, als jij erbij bent.

Jerry Wezendonk

Jerry speelt in het 4e als linkshalf. In dit kampioensteam is hij de lachebek. Altijd een glimlach, net zoals Frenkie de Jong. Hij is ook de “barbecuekoning” van het elftal. Een fervent racefietser, als hij nog tijd over heeft. Samen met jouw vrienden van het 6e. Hart voor de sport, zal ik maar zeggen. Van harte gefeliciteerd.

Gaan we naar het 6e van leider Theo Geurtsen. Volgens Vibi (Vincent Ribot), hun archivaris, zijn ze al zeven keer kampioen geweest. Volgens Theo zelf was dit mogelijk zes keer. In het 4e, 5e en nu weer 6e. Het gaat om drie spelers: Maarten Dammingh, Bart Hulshof en Niels Kok. Theo zelf moet helaas afzeggen voor vanavond.

Maarten Dammingh

Hij had, om zijn verhaal te beginnen, in de jeugd een bijzondere primeur: ná twee seizoenen A1 werd hij door trainer Boekhout teruggezet naar de A2. Verder is Maarten ook over onze landsgrenzen zeer beroemd geworden. In Benidorm, ná het zoveelste kampioenschap, werd hij met het hele team uitgenodigd om naar de pied a terre van Gerard van Vooren in Benidorm te komen. Op een avond, de drank viel blijkbaar goed in de smaak, bleef hij inslaapgevallen op zijn stoel in het restaurant zitten. Het toetje werd door zijn ploegmaten op zijn hoofd uitgestald en kinderen om hen heen schilderden allemaal mooie tekeningen op zijn wangen. Hij heeft er nooit iets van gemerkt, maar het was een prachtig kunstwerk. Maarten, van harte.

Bart Hulshof

Beste Bart, wat heb jij een hoop supporters! Hoe vaak heb ik niet moeten horen van patiënten, collega’s en medewerkers van mijn ziekenhuis over die vrolijke fysio met zijn mooie krullen bij Uttien &Vermeer. Je bent vorig seizoen ná een inhaalwedstrijd op donderdagavond écht gestopt met voetballen. Bart Salsa, die de meest bijzondere bewegingen op het veld wist te combineren met onmogelijk geachte doelpunten. Eigenlijk waren al die jaren ná 14 maart 2005 bonusjaren. Wie had toen, die avond, tijdens de wedstrijd  van de A1 tegen AGOVV A1, durven hopen dat je nog zo’n 14 jaar met een ICD zou kunnen spelen? Het is jou gelukt. Ik heb daar heel veel bewondering voor. Je gaf niet op. Je bent vorig seizoen vader geworden en werkelijk alle verpleegkundigen van afdeling B1 die toen dienst hadden hoorden met verbazing het door jou vertelde verhaal. Je wordt opnieuw vader en we moeten “de goden maar niet verzoeken”. Het is zoals Peek het in zijn preek verwoordde: er was die bewuste avond “een engel voor Bart Hulshof”. Lieve Bart, dit tinnen bordje is voor jou en ik hoop dat je nog een heel lang en gelukkig leven hebt.

Niels Kok

Om Niels kun je niet heen. Al meer dan 20 jaar is hij beroemd om zijn, vooral in theorie, vermaarde balvastheid. En om zijn vrije trappen. Niels en ik kunnen het altijd uitstekend met elkaar vinden. Ik hou van mensen met ambitie en zeker als ze er alles aan doen om tóch de selectie te halen. In mijn periode was dit één invalbeurt in het 2e…. Zijn we beiden tóch even ver gekomen.

Eén keer was Niels niet zo happy met het bestuur. In onze wijsheid was er in het sc Hoevelaken voetbalplaatjesboek slechts aandacht voor de selectieteams. Niels wilde ook op een plaatje. Ik heb jou toen geplaagd met de opmerking dat je dan ook op zo’n plaatje zou moeten passen. “Voorzitter, nu ga je te ver”. Je had gelijk. Bij het 2e album, ter ere van het 50-jarig jubileum van de club, hebben we alle teams afgebeeld. En Niels? Hij hing zelfs op een poster bij Super de Boer. Het is zoals het is: “Je kunt niet om Niels heen”. Er zijn zo veel sappige anekdotes over jou te vertellen. Jan Peter Satter heeft nog altijd een vieze smaak in zijn mond. En zou Jan Willem Groenewoud door jouw bomberjack vanuit Hoevelaken verdwenen zijn? Jouw maten waren in ieder geval blij met de soms wel 40 snickers en ander snoepgoed uit dit bomberjack. Niels, er is over jou een encyclopedie te vullen. Beste Niels, het is mij derhalve een enorme eer dat ik deze wereldberoemde voetballer dit bordje mag overhandigen.

We hebben nog twee jubilarissen in deze categorie. Twee broers. We verplaatsen ons nu eigenlijk naar een enclave buiten Hoevelaken. We gaan naar Stoutenburg. Samen in Stoutenburg. Al die verhalen over de familie Brons, Van de Pol, Van de Veen, etc. Het voetballen leerden ze in dit buurtschap. Het gaat allereerst om Jaap en Martien van de Pol. Eerstgenoemde is zelfs al meer dan 40 jaar lid.

Odillio Martien van de Pol

Waar Martien is, wordt er gelachen. Ik ken werkelijk niemand anders die zoveel droge humor etaleert. Inmiddels ben je, ná jouw pensioen, toegetreden tot het gilde van de onderhoudsploeg. Ik moet zeggen dat de maandagochtend er zeer gezellig door geworden is. Je was hiervoor hoofdsuppoost totdat er bij sommige wedstrijden maar hooguit tien betalende toeschouwers kwamen. Dit vrijwilligerswerk doe je derhalve nog maar één keer per jaar, tegen Terschuur. Beide clubs heffen geen entree, behalve tegen elkaar. Ooit zo afgesproken. Je bent volgens mij ook bezorger van de Stip geweest. Nu moet ik toch beginnen met een relaas over jouw voetbalcapaciteiten. Volgens jouw vrienden kunnen we hier kort over zijn; je was een aanvaller op de flank, je gaf de bal nooit af, Teunis de Kruyff (van het toffe Teunis tennistoernooi) staat geloof ik nog op jouw voorzet te wachten en je scoorde ook zelf niet. Je mag hier natuurlijk jouw weerwoord over geven. Ik praat nu over de periode 1971-1990. Hierna was je lid van 1993-1997; je brak een been en het was “einde van een veelbewogen carrière”. V.a. 2005 was je niet spelend lid. Voor degene die heeft meegeteld, ja inderdaad, het zijn er 37. Nog drie jaar, dan mag ik je weer toespreken, wellicht. Oh ja, het had niet veel gescheeld of het bestuur had bijna ernstige maatregelen moeten nemen. We houden allebei van een Volkswagen Kever. Echter, ik ben er nog nooit mee over een voetbalveld meegereden. Jij wel, op de Sportweg. En het ergste is nog dat je broer Mees ervoor op het matje bij het bestuur moest komen. Martien, wij kunnen met gemak een avond met verhalen over jou vullen. Ik bewonder jouw liefde voor Feyenoord en Liverpool, ik bewonder jouw prachtige foto’s (maar niet om 5 uur ’s ochtends van de Mersey als ik nog lig te slapen en jij beweert dat bij zonsopgang de Mersey op zijn mooist is), maar bovenal word ik altijd zo heerlijk vrolijk van die vreselijk droge humor van jou. Hou dit vast. Ik zie je vast weer over drie jaar, dan ben je 40 jaar lid.

Leden met een 40-jarig lidmaatschap

Jaap van de Pol

25 en 40 jaar lid. Jaap begon op zijn 11e bij Terschuur en werd in 1967 lid van sc Hoevelaken. Jaap behoort, samen met zwager Gerard, tot een bijzondere categorie: beiden zijn zowel als speler, alsmede ook als trainer kampioen met sc Hoevelaken geworden. Jaap is zelfs als trainer twee opeenvolgende jaren gepromoveerd (1999 en 2000). In 1977 ging je hogerop spelen, bij Nunspeet en erna emigreerde je in 1980 naar Canada. Hierna werd je weer lid van onze club in 1986. Op een bepaald moment wilde je al eerder trainer van de hoofdmacht worden. Dus vóór jouw grote successen. Mijn voorganger, Jan Baas, zag dit anders en jij ging een beetje boos naar…Terschuur. Dit duurde maar een paar maanden. We hebben alle periodes maar bij elkaar opgeteld en die paar maanden “zij je vergeven”. De relatie met Jan is gelukkig ook weer hersteld. In 2009 was je zo vriendelijk om samen met Gerard het eerste naar het einde van de competitie te begeleiden en te behoeden voor degradatie. Tegenwoordig kom je nog naar het voetbal kijken, ook naar jouw eigen kleinzoon. Ook jij bent een eminent lid van de onderhoudsploeg en jouw specialiteit is, hoe kan het ook anders, “het uitzetten van de lijnen”. Ik bedoel, kwaliteit komt altijd bovendrijven. Jouw kennis van de sport is ongeëvenaard. Jouw mening ook! Bovenal hou je van mooi en aanvallend voetbal. Je bent een adept van Johan Cruijff en doceert de Wiel Coerver-methode. Je bent de patron van het peloton, liefst in 2e of 3e positie achter de kopman. Beste Jaap, het is mij een grote eer en genoegen om jou zowel als 25-jarig als ook als 40-jarig lid te mogen huldigen. Het is nu afgerond 42 jaar.

Jan en Willem Brons

We blijven in Stoutenburg. Opnieuw het bijzondere verhaal van twee broers. Een tweeling, maar ze lijken niet echt op elkaar. Op 15 februari a.s. vieren jullie je 50e verjaardag. Jullie moeder, Mw. Brons, wist niet dat zij een tweeling droeg en het schijnt dat wijlen dokter Klaarenbeek zoiets gezegd heeft in de trant van: “Holy Mozes, d’r komt er nog één”. Dit was dus Jan Brons. Jan heeft hier niet onder geleden. Zijn voetbalkennis is ongeëvenaard. Kijk Jan, Jaap van de Pol meent heel veel te weten van de sport in het algemeen, maar jij bent écht het lopende voetbalwoordenboek. Toch heb je de clubquiz nooit gewonnen. Op het ultieme moment, het leken wel die 5 seconden van je andere favoriete club tegen de Spurs, koos je voor de verkeerde voortzetting in de finale tegen Hein Buitenhuis. Hein won, maar jij was de morele winnaar. Zeg maar Oranje in 1974: “Ben ik, Jan Brons er dan toch ingetuind”. Ik heb nooit het genoegen gesmaakt om jou te zien voetballen. Wel heb ik een keer met je mogen schaatsen. In Dronten en dit hield je twee bochten vol….Jan, je bent een kind van de club, een stamgast, je gaat die quiz best een keer winnen (en Oranje wordt in 2022 wereldkampioen). Hoe heet de vader van Robin van Persie? Kijk, zie je wel.

Willem Brons heb ik wel zien voetballen. In het 3e, op veld 5, in het team van Frans Schimmel senior en Aalt van Doornik. Een sierlijke en mooie aanvaller. Eigenlijk het tegenovergestelde van broer Jan. Maar of jij nu zo veel verstand hebt van voetbal….? Jouw club, naast Hoevelaken, is Feyenoord. En ik mis nog altijd de prachtige discussies met jou en Hein enerzijds en Paul en Jan anderzijds. Je bent niet te beroerd om Martien als collega suppoost te helpen. Dit geldt ook voor Jan. Je staat met liefde achter de bar. Net als Jan ben je een stamgast en een kind van de club. Ik wil je nogmaals bedanken dat ik op initiatief van jou en Hein ook “de Zaak” in Zwartebroek heb leren kennen.  Jan en Willem, Willem en Jan, 40 jaar lid van de club en niet bij de club weg te slaan…behalve als de r niet in de maand zit. Van harte proficiat.

Leden met een 50-jarig lidmaatschap

Hans van de Veen

We blijven in Stoutenburg. Vijf van de 12 jubilarissen komen vanavond uit Stoutenburg. 50 jaar lid en wat heeft Hans niet voor de club gedaan?  Ook de verhalen over jouw voetbalkunsten zijn legendarisch. Het leuke beste mensen is ook dat, als je met deze stamgasten aan één tafel zit, deze verhalen steeds grotere vormen aannemen. Ik ken jou vooral van achter de bar. Jarenlang heb jij de club hiermee geholpen als vrijwilliger. Zo nu en dan, b.v. als Carla met vakantie is, of tijdens de klaverjasmarathon of tijdens het internationale jeugdtoernooi, ben je weer terug als barman. Jij staat altijd voor de club klaar. Veel dank is de club jou verschuldigd. Daarom bij dezen een gouden speld. Gefeliciteerd.

Tenslotte Henk van de Vuurst. Clubman, stoere verdediger in de hoofdmacht, kampioen geworden met deze hoofdmacht. Later trainer van de C1, samen met Bert Steenwijk en Gerard van de Grootevheen. Hierna een sabbatical, maar je kon het niet laten en trad als leider toe tot de begeleidingsstaf van de hoofdmacht. Henk heeft een mening en die steekt hij niet onder stoelen of banken. Je gaat nu je 4e jaar in als leider van het eerste. Hierna wil je stoppen en neem ik aan weer het voetbal van achter de hekken blijven volgen.

Top