JO11-1: Winterslaap ….. of niet uitgeslapen?

Eindelijk was daar dan het moment dat de JO11-1 hun voetbalkunsten weer ten toon mocht spreiden na een aantal (verplichte) voetballoze weekenden. Het team kent één nieuwkomer (Jurre), maar helaas ook het vertrek van één spelertje  (Tygo Morren).

Door: Jeffrey Forée

Met een hernieuwde competitie-indeling (en gelukkig een aantal nieuwe tegenstanders), werd de spits afgebeten met een thuiswedstrijd tegen Zeewolde JO11-2. Alle ingrediënten op deze zonovergoten 16e februari waren ruimschoots aanwezig om er iets moois van te maken.  De honger naar de bal zou immers groot zijn, zo dachten wij als ouders (en coaches) er tenminste over.

Dat niet alles te sturen valt, werd in de praktijk door het team (de 1e helft) volledig tot uiting gebracht. Natuurlijk waren er wat personele omzettingen, was de veldbezetting iets aangepast en miste het team wedstrijdritme. Echter, afgaande op de bovenstaande kop leek het wel of het team niet vooruit te branden was. Doelpunten tegen krijgen is inherent aan het spelletje, maar de manier waarop ze vallen en hoe ermee om te gaan. Tsja , dat is toch wel een dingetje. Gezapigheid was troef bij een (al vroeg opgelopen) 0-2 achterstand.

Voetballend kan natuurlijk niet alles kloppen (en dat mag je ook niet verwachten), maar de strijd aangaan, duels willen winnen, elkaar coachen. Ach, wellicht verwacht uw verslaggever wel teveel. Dat de rust werd ingegaan met een 1-2 (mooie actie van Luke la Gort Dillie en dito schot), gaf ons als ouder weer enigszins moed. Genoeg  werk voor de coaches Ruben Kruithof en Edwin Duijst;  om in een paar minuten tijd het team te voorzien van de nodige tips en tricks.

De 2e helft gaf (gelukkig) een compleet ander spelbeeld; er zat meer vuur in het team en ook aanvallend werd men dreigender. Dat de 2-2 viel na een mooie combinatie op rechts én een mooie afronding van Stijn Simon was verdiend.  Het team beloonde zichzelf  met het prima veldspel. Dat de 2-3 vervolgens viel was tegen de verhouding in, maar het tekent de veerkracht van dit team om ‘’à la PSV” in de slotminuten toch de gelijkmaker te produceren.

Het team mag pas over drie weken (!) opgaan voor hun 2e competitiewedstrijd tegen Rood-Wit uit Putten. Niet echt bevorderlijk voor het (spel) ritme zou je kunnen zeggen.

Hopelijk zorgt het mooie lentezonnetje ervoor dat het team uit de volledige winterslaap ontwaakt en dat er wat meer voetbalritme en conditie  wordt opgedaan door dan maar ‘gewoon lekker buiten te gaan voetballen’.

Dat het maar een mooi 2e helft van het voetbalseizoen mag worden.

Sportieve groeten van uw razende Reporter & Co

Noot: Gelukkig voor sc Hoevelaken was trainer/coach Edwin Duijst wel uitgeslapen, want vanwege zijn rushes langs de zijlijn en zijn treffer met het hoofd werd hij rond half vijf ‘s middags bij de hoofdmacht uitgeroepen tot Man van de Wedstrijd. Dit gebeurde onder het toeziend oog van Luke la Gordt Dillie, die deze zaterdag de Pupil van de Week mocht zijn.

Hoevelaken soeverein langs SDS ‘55

In het minimale aantal van vier benodigde wedstrijden is het Hoevelaken in 2019 gelukt om het behaalde puntenaantal van voor de winterstop te verdubbelen. Waar Hoevelaken in december 2018 met twaalf punten één van de degradatieplaatsen bezette, daar staat het nu keurig in het linker rijtje met uitzicht naar boven.

De punten 22, 23 en 24 behaalde Hoevelaken zaterdag tegen SDS ’55. De club uit Wekerom was de vierde ploeg op rij, die aan de Hoevelakense dadendrang moest geloven. Na drie keer een 2-1 zege maakte Hoevelaken ditmaal alle drie de treffers zelf en liet SDS zich in dat rijtje als meest gewillig naar de slachtbank dragen.

Via Coen Bos, goed op dreef tegen SDS, kwam Hoevelaken al na 13 minuten op 1-0, toen de behendige aanvaller uit de draai Hoevelaken op 1-0 schoot. Beter is om te beschrijven, dat Hoevelaken pas na 13 minuten op 1-0 kwam, want in de eerste tien minuten kreeg Hoevelaken een aantal opgelegde kansen, om nog vroeger de score te openen.

Feestje rond Coen Bos, die Hoevelaken al vroeg in de wedstrijd op 1-0 brengt.

Gezien het spelbeeld werd al snel duidelijk, dat een vierde billenknijpende 2-1 vandaag niet tot het scenario behoorde. Via Patrick Kloppenburg, Coen Bos en vooral Edwin Duijst stoomde Hoevelaken met grote regelmaat langs de flanken op om gevaar te stichten voor het Wekeromse doel. Het duurde echter tot de 32e minuut, voordat Edwin Duijst een keer doeltreffend zijn hoofd tegen de bal kon zetten.

Na de pauze was de wedstrijd minder onderhoudend, vooral toen Joeri van den Hoeven vanaf de stafschopstip voor 3-0 had gezorgd. De invaller voor Patrick Kloppenburg schoot de bal onberispelijk vanaf elf meter in de touwen, nadat Coen Bos onreglementair tegen het natuurgras was gewerkt.


Aanloop, schot, zien dat het goed komt, goal! Zo eenvoudig lijkt het: 3-0.

Met Daniel Bezembinder voor John Kok ondernam Hoevelaken meer pogingen om aan het doelsaldo te werken. Zelfs de centrale verdedigers Ewoud van de Brug en JO19-1 speler Siem Kooistra (foto), vorige week verdienstelijk debuterend en tegen SDS vanwege succes geprolongeerd in de hoofdmacht, waren met enige regelmaat aan het front te vinden. Ondanks alle aanvallende werkzaamheden bleef de teller op drie staan en boekte Hoevelaken tegen SDS hetzelfde resultaat als voorgaand seizoen, al was toen deze eindstand al bij de rust bereikt.

Na vier succesvolle duels heeft Hoevelaken twee weken rust. Op 9 maart gaat het competitieprogramma verder en treedt Hoevelaken in Apeldoorn aan tegen AGOVV.

Opstelling: Sjoerd Kloppenburg; Jordi Vonder, Ewoud van de Brug, Siem Kooistra, Pascal de Jong; Edwin Duijst, Robin Elverding, Ludo Horst, John Kok (72. Daniel Bezembinder); Coen Bos, Patrick Kloppenburg (28. Joeri van den Hoeven).

Scoreverloop: 13. Coen Bos 1-0, 32. Edwin Duijst 2-0; 60. Joeri van den Hoeven 3-0.

De Haen Man van de Wedstrijd: Edwin Duijst.

Edwin Duijst wordt uitgeroepen tot Man van de Wedstrijd. Rechts Luke la Gordt Dillie, Pupil van de Week van JO11-1. Voor Edwin en Luke is het een mooi samenzijn. Edwin is trainer en leider van Hoevelaken JO11-1 en daarmee bijna automatisch de favoriete speler van Luke bij sc Hoevelaken.

GoudDaantje opnieuw bepalend voor sc Hoevelaken

Voor de tweede keer op rij heeft de hoofdmacht van sc Hoevelaken mogen profiteren van pinchhitter Daniel Bezembinder. Net als vorige week tegen Advendo kwam hij tegen Rood-Wit kort voor het einde van de wedstrijd  in de ploeg en zorgde hij nog korter voor tijd voor de winnende 2-1. Met dit resultaat is Hoevelaken weer terug in het linker rijtje.


De 2-1 overwinning tegen Rood-Wit kwam moeizaam tot stand, maar dat is Hoevelaken in 2019 al wel gewend. De wedstrijd tegen Rood-Wit was al de derde billenknijper dit kalenderjaar die met een 2-1 overwinning voor Hoevelaken eindigde. De ‘2-1 hattrick’ begon vorige maand tegen Terschuurse Boys, toen Hoevelaken kort voor tijd een strafschop tegen kreeg op de stand 1-1, maar na de misser zelf met 2-1 won. Vorige week tegen Advendo stond er nog een 0-1 op het scorebord toen het Hoevelakense kwartiertje begon en de jonkies Roan van de Pol en Daniel Bezembinder voor de ommekeer zorgden. Met een felle en bepalende wind leek de wedstrijd in Krachtighuizen tegen gastheer Rood-Wit op 1-1 af te stevenen, toen opnieuw Daniel Bezembinder als een duveltje uit een doosje opdook bij een voorzet van Patrick Kloppenburg en de bal uitstekend afrondde.


Daniel Bezembinder flikt het voor de tweede keer op rij: vlak voor tijd mag hij zijn intrede doen, om korte tijd later de winnende 2-1  te laten aantekenen. Rood-Wit had beter moeten weten, want op 31 maart 2018 schoot Daniel Hoevelaken in de laatste minuut ook al langs Rood-Wit. In die wedstrijd had Hoevelaken Rood-Wit in tien minuten tijd van 3-0 laten terugkomen naar 3-3, maar stond Daniel in de dying seconds op de juiste plaats, om het GoudDaantje van de wedstrijd te worden.

Met het windje schuin in de rug begon Hoevelaken tegen Rood-Wit met een overrompeling van de tegenstander. Binnen drie minuten kreeg het drie goede mogelijkheden om de score te openen en ook in de minuten daarna was er het nodige gevaar in het strafschopgebied van Rood-Wit te bespeuren. De 16e minuut zorgde echter voor de plotselinge ommekeer. Voor het eerst in de wedstrijd konden de gastheren de tegenwind trotseren en richting het doel van Hoevelaken oprukken. Bij een voorzet zorgde de wind voor de nodige verwarring bij doelman Sjoerd Kloppenburg en stond Rood-Wit vanuit het niets op een 1-0 voorsprong.

Lang duurde die opsteker voor Rood-Wit niet. Hoevelaken bleef op de ingeslagen weg druk uitoefenen op de tegenstander, met als gevolg dat met een leep balletje van Robin Elverding aanvaller Coen Bos in één klap alleen voor de doelman stond. Met een behendige voetbeweging bracht de voetvlugge spits Hoevelaken al na twee minuten weer op gelijke hoogte.


Coen Bos (18) wordt gefeliciteerd met zijn gelijkmakende treffer.

In het resterende halve uur van de eerste helft kabbelde de wedstrijd voornamelijk op het middenveld wat voort. Hoevelaken zette niet meer de druk op de tegenstander, die hoofdtrainer Harry Oussoren vanaf de zijkant zo graag wou zien. Hij sprak de manschappen in de rust daarop aan en met een gezonde portie energie, maar met de stevige wind schuin tegen, ging Hoevelaken in de tweede doorgang de tegenstander te lijf. Voor beide doelen viel bedrijvigheid te noteren, maar alleen GoudDaantje Bezembinder kon het net vinden. Rood-Wit zette in de zeven minuten extra tijd alles op alles om een gelijkmaker te forceren. Ballen werden naar voren gepompt, de doelman werd mee naar voren gestuurd en ook een aantal vrije trappen en hoekschoppen leverde nog gevaar op. Gelukkig voor Hoevelaken viel uiteindelijk het laatste fluitsignaal en was de derde benauwde 2-1 overwinning op rij een feit.


In beide strafschopgebieden viel de nodige bedrijvigheid te noteren, maar echte grote mogelijkheden bleven uit.

Opstelling: Sjoerd Kloppenburg; Jordi Vonder, Ewoud van de Brug, Siem Kooistra, Pascal de Jong; Edwin Duijst, Ludo Horst, Robin Elverding (88. Calvin Broekhuis), John Kok; Coen Bos (80. Daniel Bezembinder), Joeri van den Hoeven (64. Patrick Kloppenburg).

Scoreverloop: 16. Rood-Wit 1-0, 18. Coen Bos 1-1; 88. Daniel Bezembinder 1-2.

“Haasje” voor Siem Kooistra
Met de afwezigheid van onder anderen Quinten van Vliet, Jordy Zieltjes en Michel van de Bunt had hoofdtrainer Harry Oussoren weer een puzzel te leggen. In verdedigend opzicht toverde hij Siem Kooistra (links op de foto) van Hoevelaken JO19-1 uit de hoge hoed. De jongeling, tegen Rood-Wit exact een maand achttien jaar oud, stond zijn mannetje in het centrum van de verdediging. Siem kan terugkijken op een goede wedstrijd en dus op een bevredigend debuut.

 

Clubleden verdienden € 1000,- voor sc Hoevelaken

Broekhuis draagt sc Hoevelaken graag een warm hart toe. Broekhuis ondersteunt onze vereniging met een clubbonus. Dit houdt in dat er een bedrag in de clubkas wordt gestort wanneer een lid van onze vereniging of een ouder van een jeugdlid bij Broekhuis een auto koopt, laat onderhouden of schade laat herstellen.

  • € 250,- bij de koop/lease van een nieuwe of gebruikte auto (dit geldt voor alle merken van de Broekhuis Groep)
  • € 15,- bij onderhoud aan de auto met een factuurbedrag hoger dan € 100,- (dit geldt voor alle automerken)
  • € 25,- bij schadeherstel met een factuurbedrag hoger dan € 500,-  (dit geldt voor alle automerken)


Vlnr: Léon Breuers, Gerhard van de Pol, Hans de Winkel, Bas Wernsen

Zaterdag 2 februari 2019 overhandigden Hans de Winkel, directeur van Broekhuis Amersfoort, en Gerhard van de Pol, Brand/PR manager van de Broekhuis Holding, een cheque van € 1.000,- aan onze sponsorcommissie. Dit vanwege het feit dat de afgelopen maanden door vier van onze clubleden een auto is gekocht bij Broekhuis.

Broekhuis voelt zich betrokken bij het lokale verenigingsleven en draagt graag haar steentje bij in de clubkas van sc Hoevelaken. Dus heb je een Broekhuis auto gekocht of heb je de auto bij Broekhuis in onderhoud, geef dit dan door aan Martin Schreuders van de sponsorcommissie. Alleen naam en kenteken is genoeg. Heel simpel. Zo vullen we samen de clubkas aan.

Jonge invallers verrichten wonderen voor Hoevelaken

Je moet eigenlijk met je eigen team, de JO17-1, een wedstrijd bij Unicum afwerken, maar omdat die wedstrijd wordt afgelast word je aan de JO19-1 toegevoegd voor een vriendschappelijk potje tegen Hierden. Nog later op de dag promoveer je tot wisselspeler van de hoofdmacht, mag je een kwartier voor tijd invallen en sta je om half vijf met de dinercheque van De Haen in je handen, die behoort bij De Man van de Wedstrijd. Het overkomt Roan van de Pol, die een flitsende invalbeurt kende tegen Advendo, al na dertig seconden succesvol zijn hoofd tegen de bal zette en in de extra tijd oog had voor de situatie door Daniël Bezembinder, die in de 88e minuut inviel, de winnende treffer te gunnen. Het laatste kwartier van de wedstrijd Hoevelaken – Advendo was daarmee meer een jongensboek dan een voetbalwedstrijd.

De kanteling van de wedstrijd kwam tot stand na twee (achteraf) gouden wissels van hoofdtrainer Harry Oussoren. De Hoevelakense hoofdtrainer moest de aanvallende wissels Roan van de Pol voor verdediger Jordy Zieltjes (74e minuut) en Daniël Bezembinder voor Coen Bos (88e) wel doorvoeren, omdat Hoevelaken door een zondagsschot in de vierde minuut na rust tegen een nederlaag dreigde aan te lopen.  Hoevelaken wist aanvallend weinig te creëren, maar door het inbrengen van eerst Roan van de Pol en later Daniël Bezembinder was er ineens meer dreiging in de frontlinie. Roan van de Pol vond al een halve minuut na zijn inbrengen het net met een eenvoudige kopbal. Doelman Sjoerd Kloppenburg peerde de bal naar voren, die door de verdedigers van Advendo onvoldoende werd ingeschat. Plotseling ontstond er een duel tussen Edwin Duijst en de goede doelman van Advendo. Beiden raakten de bal, die omhoog en in voorwaartse richting zijn weg verder zocht. De meegelopen Roan van de Pol hoefde slechts te knikken en daarna te juichen. De assistent-scheidsrechter van Advendo deed nog manmoedige pogingen om de treffer te laten annuleren, maar terecht ging de echte scheidsrechter daarin niet mee.

In de extra tijd, toen Daniël Bezembinder koud zijn intrede had gedaan, kon Roan van de Pol opnieuw via de rechterkant oprukken. Er waren mogelijkheden om zelf te schieten, maar de jonge Hoevelaker behield het overzicht (“Ik wist dat Daniel was meegelopen”) en schoof de bal breed. De eerstejaars senior had vervolgens geen moeite met het binnenschuiven van de bal. Hoevelaken vierde feest alsof het kampioenschap was binnen gehaald, maar voorlopig is deze overwinning ‘slechts’ een tweede stap in de juiste richting.


Tijd voor een feestje. Daniël Bezembinder (tweede van links), ontvangt de felicitaties van aanvoerder Pascal de Jong. Uiterst rechts wordt aangever Roan van de Pol (met haarband) opgevangen door een lachende Ewoud van de Brug en Ludo Horst, die een goede rentree kende.

De wedstrijd was nog maar koud op gang, of Coen Bos had het verschil in score al kunnen maken. Of misschien wel moeten maken, maar hij wist de bal niet tussen de palen te krijgen. Daarna ontwikkelde de eerste helft zich als het weer: mistroostig. Direct na de pauze kreeg Hoevelaken een klap te verwerken, toen vanaf een meter of 35 de bal ineens op de schoen werd genomen en na een zondagsschot achter de kansloze doelman Sjoerd Kloppenburg verdween. Hoevelaken wist wat het te doen had, maar kon aanvallend geen vuist maken. Harry Oussoren bedacht daarom aanvallend te wisselen, waarna het reeds vertelde jongensboek werd geopend en Hoevelaken alsnog de winst naar zich toetrok.

Opstelling: Sjoerd Kloppenburg; Quinten van Vliet, Ewoud van de Brug, Jordy Zieltjes (74. Roan van de Pol), Pascal de Jong; Jordi Vonder, Robin Elverding, John Kok; Coen Bos (87. Daniël Bezembinder), Joeri van den Hoeven (46. Ludo Horst), Edwin Duijst.

Scoreverloop: 49. Advendo 0-1, 75. Roan van de Pol 1-1, 90(+1). Daniël Bezembinder 2-1.

De Haen Man van de Wedstrijd: Roan van de Pol


Roan van de Pol, nog JO17-1 junior, heeft een kwartier nodig om met een treffer en een assist de wedstrijd van de hoofdmacht tegen Advendo te beslissen. Rechts Jan-Jelle Faber (JO11-1), Pupil van de Week.

Zo zag men de wedstrijd in Ederveen

Advendo ’57 heeft nederlaag aan zichzelf te wijten

EDERVEEN ,,Een onnodige 2-1 nederlaag bij Hoevelaken. Die wij helemaal aan onszelf hebben te wijten”, stelde Jan Fluit klip en klaar. ,,En dat wij een half elftal aan spelers misten, daar wil ik mij niet achter verschuilen.”

,,Over de eerste helft kan ik kort zijn”, ging de trainer verder. ,,Op een heel slecht kunstgrasveld, was het van beide kanten slecht. De enige kans was een vrije trap van Rik Kelderman, die net naast werd getikt.”

,,De tweede helft was veel beter. Uit het niets kwamen wij op 0-1 via een schot van 25 meter afstand van Martijn van den Dikkenberg. Wij hadden de controle. Wij verzuimden via Rik Kelderman, die net naast lobte, de genadeklap uit te delen.”

,,Gaandeweg werd het onrustiger van onze kant”, had Fluit gezien. ,,En na slecht dekken van onze kant, stond het zomaar 1-1. Vervolgens kregen zowel Martijn van den Dikkenberg als Tom van Ginkel 100% kansen, de wedstrijd toch te beslissen. En dan valt in de negentigste minuut de 2-1 (Daniël Bezembinder) aan onze kant. Eerst was het balverlies op het middenveld, en vervolgens gleed Mark van Kessel uit.”

,,In extra tijd had de ingevallen Richard Lokhorst nog de gelijkmaker op zijn schoen. Dat gebeurde niet. Al met al een domme en onnodige nederlaag”, sloot de teleurgestelde Fluit af.

De Ederveners zakken naar de grauwe middenmoot en moeten langzamerhand ook naar onderen gaan kijken. Zaterdag komt het in topvorm verkerende Otterlo op bezoek. Zeker is dat topscorer Jaap van Doorn ontbreekt. Vanwege een scheur in zijn kuit is de spits nog een aantal weken uitgeschakeld.

Noot: Jan Fluit heeft nog meegedaan met de sollicitatieprocedure om Jan van den Heuvel op te volgen. Achteraf maar goed voor deze trainer dat hij het bij Hoevelaken niet geworden is, anders had hij veel vaker met dit hele slechte kunstgrasveld moeten dealen.

Top