CCDD 42 – Hinderlijke achtervolging

We zullen de gemeente sportief hinderlijk blijven volgen….

In de Stip van maart 2005 valt te lezen dat toenmalig voorzitter Jan Baas in 2005 de volgende uitspraak doet:  ‘We zullen de gemeente sportief hinderlijk blijven volgen’.

Waar kwam die opmerking vandaan? Aanleiding was een onderhoud met de wethouder van sport (mevr. Lemstra), waarin de belabberde kwaliteit van het trainingsveld en het tekort aan kleedlokalen op de agenda stond. De wethouder deed toezegging om de problematiek bij sc Hoevelaken te bespreken met B&W.

Dat is ook gebeurd, want vrij snel daarna is door een onderdeel van NOC*NSF een behoefteonderzoek naar velden en kleedruimten uitgevoerd. En ook werd de gehele accommodatie op vitaliteit beoordeeld.

Het is ook een uitspraak om die zin eens grondig te ontleden. Taalkundig of redekundig, dat moet meester Baas maar beantwoorden. Dat is iets wat Jan jarenlang zijn leerlingen op de Kyftenbeltschool en De Spreng heeft onderwezen.

Weten al deze kinderen het verschil tussen taalkundig – en redekundig ontleden?

‘Sportief volgen’, duidt op een sportwedstrijd. Mogelijk een hordenloop, waarin de koppositie wisselend wordt ingenomen door het bestuur van sc Hoevelaken of door gemeentebestuurders.

‘De gemeente’, hier wordt bedoeld de burgerlijke gemeente. Tot 2000 was het gemeentebestuur van ons mooie Hoevelaken gesprekspartner voor het bestuur van sc Hoevelaken. Na de fusie in 2000 werd de gang van het gemeentehuis aan het Van Aalstplein verlegd naar het stadhuis aan de Kolkstraat (of is het Havenstraat?).

En dan ‘sportief’. Toch één van de kenmerken van een sportman of sportvrouw. Sportiviteit is immers het naleven van de geschreven en de ongeschreven regels die ook bij het voetballen horen. Dit kun je ook laten blijken bij overleggen met gemeente.

Maar dan ‘hinderlijk’. Hiervoor zijn veel begrippen denkbaar: ergerlijk, irritant; lastig onbehaaglijk, onplezierig en zo zijn er nog wel enkele termen te bedenken. In voetbaltaal zou dit kunnen betekenen om op iemands huid te blijven zitten, zorgen dat je tegenstander niet aangespeeld kan worden, desnoods met gestrekt been erin gaan.

Conclusie: het besturen van een vereniging is identiek aan een vorm van hordenlopen!!

Wij mogen ons gelukkig prijzen met bestuurders waarvoor geen enkele hindernis te hoog is.

Het is daarom niet verwonderlijk dat Jan Baas knieklachten heeft gekregen na 25 jaar voorzitterschap.

Top