• Mag je een competitie met slechts vijf teams een Mickey Mouse competitie noemen? Hoe dan ook, na acht wedstrijden, waarvan vier gewonnen, drie gelijk en één verloren (doelcijfers: 23-15), neemt Hoevelaken O23 na het opmaken van de eindrangschikking de bovenste plaats in en dat betekent dat maar één ding: kampioen. Wie zaterdag 14 mei Kleinhoven heeft bezocht, kan dat niet zijn ontgaan.

    De dag voor de jonge senioren begon met een ontbijt, gevolgd door een opwarmende rondo met Gijs, de hond van Henk van Zoeren, als ‘lummel’.

    Alle voorbereidingen op een kampioenschap waren getroffen. Een zanger was ingehuurd om er een gezellig feestje van te maken, de kampioensshirts waren besteld en geleverd en verder was er een publieke belangstelling, waar vele hoofdmachten alleen maar van zouden kunnen dromen. De tegenstander was WWNA, volgens hun website de gezelligste vereniging van Apeldoorn. Met slechts twee gelijke spelen uit zes wedstrijden was deze ploeg de hekkensluiter in de korte competitie. Wat kan er dan nog gebeuren, zou je denken. Zeker wanneer je na een kwartier spelen al met 2-0 voor staat. Kort voor de pauze werd het 2-1 (nog niets aan de hand), maar halverwege de tweede helft werd het onverwacht 2-2. Het lukte Hoevelaken daarna niet meer om tot goed voetbal te komen, wat de doelman van WWNA deed roepen: “Ze weten het niet meer.” Het spelbeeld toonde dat inderdaad, maar hoewel het voetballend niet lukte, bleef de werklust en de wil om te winnen – want dat moest wel gebeuren- groot. Moeders, echtgenotes en vriendinnen langs de goedgevulde zijlijn hadden het niet meer en een kampioenschap leek door de vingers te glippen. Totdat scheidsrechter Bart de Meijer te hulp kwam. Hij zag in de absolute slotfase een Apeldoornse handsbal in het strafschopgebied en wees resoluut naar de stip. Tristan Bezembinder was vervolgens de man bij wie het kampioenschap in de handen lag. Gelukkig voor Hoevelaken schoot hij de bal resoluut in de touwen en kon het vooraf georganiseerde programma alsnog worden afgewerkt.