Langs de lijn: mondje dicht

Ouders en andere familieleden van (jeugd)spelers die zich voor s.c. Hoevelaken inzetten, zijn voor onze vereniging van grote waarde. Het begeleiden en trainen van teams, het wassen van de shirts, het rijden naar uitwedstrijden, het draaien van bardiensten en het fluiten van wedstrijden: zonder al die hulp is het ontzettend moeilijk de club draaiende te houden. Dank daarvoor!

Helaas komt het ook wel eens voor dat ouders (en anderen) té betrokken zijn bij de sport van hun kind. Hiermee doelen we op het gedrag langs de lijn. Met de dood van grensrechter Richard Nieuwenhuizen, in december 2012, stond het geweld en gedrag op de voetbalvelden drie jaar geleden lange tijd centraal.

ouders_langs_de_lijn

 

Inmiddels lijkt dat onderwerp weer wat naar de achtergrond verdwenen. Maar als je op zaterdag een rondje maakt op een willekeurig complex van een amateurvereniging in Nederland, lijkt het ons goed  hier weer eens aandacht voor te vragen. Ook bij onze club. Het komt nog te vaak voor dat ouders en familieleden (of het nou bij de F, E, D, C, B, A, meisjes, vrouwen of senioren is) te nadrukkelijk aanwezig zijn en zich verbaal negatief laten horen. Zowel richting eigen kind, scheidsrechter als begeleiding en ouders van de tegenpartij.

Het bestuur kan en wil niet de hele zaterdag voor politieagent spelen. En ook al valt het bij onze club allemaal reuze mee: wijs elkaar eens op bepaald gedrag of roep elkaar (op een normale manier) tot de orde. Laat het voetballen lekker over aan de spelers en de begeleiding en moedig het team vooral op een positieve manier aan.

Is er iets wat je niet zint? Bespreek het dan na afloop of later in de week (als de ergste emotie weer is verdwenen) even met de betreffende leider of trainer of met een bestuurslid.  Daar is altijd ruimte en gelegenheid voor.

Bord

Top