Ode aan Teus

Vlaggen op Sportpark Kleinhoven die, terecht, halfstok hangen en teams die voor aanvang van hun wedstrijd een minuut stilte in acht nemen. Een trieste aanblik van deze zaterdagochtend na een al evenzo trieste week.
Het nieuws dat ‘Opa’ Teus zo onverwacht is overleden raakt velen diep binnen de club. Ik heb hem mogen kennen als één van de drijvende krachten bij ‘Opa’s Huis’. Zijn vriendelijke uitstraling, zijn stralende lach, zijn tomeloze inzet en zoveel spelers die hij op ontelbare zaterdagen en op doordeweekse evenementen blij maakte bij ‘zijn cluppie’.

Namens het team wensen wij zijn gezin, zijn familie en vele voetbalvrienden binnen de club veel sterkte met dit grote verlies!

Met bovenstaande woorden opent Jeffrey Forée dit weekend zijn wedstrijdverslag van de JO10-1. En hij is bepaald niet de enige die stilstaat bij het onverwachte overlijden van Teus van Rootselaar.

Van het hoogste …….
…….. tot het laagste team …….


……. en alles wat daar tussen zit ……..


……… wordt letterlijk stilgestaan voor een man, die 54 jaar en een beetje lid is geweest van onze vereniging.

Ger Louis, voor sc Hoevelaken ook al in goede herinnering, heeft ooit een keer uitgerekend hoeveel kopjes thee en bekertjes limonade hij in één seizoen voorbereidde voor de actieve voetballeden. Hij kwam tot een aantal van 12.500.

Hoeveel van die bekers zou Teus hebben klaargezet? Hoeveel paar reserveshirts zou hij hebben uitgegeven? Hoeveel ballen aan de spelende jeugd hebben uitgedeeld? En hoeveel kilometer lijnen getrokken?


Een ruwe berekening leert, dat Teus zo’n 2200 zaterdagen op het voetbalcomplex van sc Hoevelaken moet hebben gebivakkeerd. Tot 1986 aan de Sportweg, daarna tot 13 november 2017 aan het Kerkepad.

Echter, Teus was niet alleen voetballer. Teus was ook drie jaar wedstrijdsecretaris, vijftien jaar clubhuisbeheerder en bijna een decennium lang (denk ik) lid van de onderhoudsploeg. Voor die laatste drie genoemde functies vertoef je ook doordeweeks met grote regelmaat op het complex. Voeg daarbij nog eens de trainingen, die je als voetballer bezoekt, de kaartavonden, het helpen bouwen aan het clubhuis, dan komen daar al snel (ook een ruwe schatting) zo’n 7300 doordeweekse dagen bij. Dan ga je al gauw naar bijna 10.000 dagen (die een andere berekening waarschijnlijk zou hebben opgeleverd). Een indrukwekkend aantal. Je zou je bijna de vraag kunnen stellen, na hoeveel werkdagen een waardevol lid een standbeeld op Kleinhoven verdient.

Zaterdag 18 november 2017 was de eerste zaterdag op Kleinhoven, zonder de fysieke aanwezigheid van Teus.  Echter, alles was Teus: de vlaggen halverwege de stok, de vele gesprekken over dit plotselinge verlies, de kameraadschap tijdens de minuten stilte, het herinneringshoekje in het clubhuis. En natuurlijk zijn geest, die nadrukkelijk boven Kleinhoven rondwaarde.


Woensdag 22 november wordt er definitief afscheid genomen van Teus. Dat gebeurt voor een deel in het clubhuis van sc Hoevelaken. Een betere plek had je voor Teus niet kunnen bedenken. Teus laat een groot gat achter, dat door anderen zal moeten worden opgevuld. Gezien hetgeen Teus allemaal voor sc Hoevelaken deed, als invulling van zijn pensioenvrije dagen, zou ik willen zeggen: succes met deze klus.

Vaarwel Teus. Namens sc Hoevelaken ontzettend bedankt voor alles wat je voor onze vereniging hebt gedaan en betekend.

Robert

Top