Positief coachen

Net als vele andere vrijdagen verscheen er ook afgelopen vrijdag (25 januari) weer een filmpje over positief coachen. In september 2016 is er over dit onderwerp een voorstelling geweest in ons clubhuis en sindsdien krijgen alle belangstellenden vrijwel wekelijks een aanvullend filmpje toegestuurd. De meesten daarvan zijn op onze website geplaatst en dus nog te bekijken.

Met de voorstelling van tweeënhalf jaar geleden en de aanvullende filmpjes is het project positief coachen natuurlijk niet ten einde. In zijn nieuwjaarsrede heeft voorzitter Willem van Vliet aangekondigd, dat hierop, onder leiding van onder anderen Anita Vonder, een vervolg gaat komen in 2019. Door de regionale media is dit al opgepikt en Jeroen Stomphorst, oud voetballer bij de jeugd van sc Hoevelaken, blijkt daar nu al baat bij te hebben. Zo laat hij op 19 januari 2019 in zijn wekelijkse column in de regionale zaterdageditie van het AD weten, dat hij probeert op zijn tanden te bijten langs de lijn.

 

Een halve week na bovenstaande column verschijnt Theo Zuurman met zijn column in De Stad Nijkerk. Kop van het artikel: Positief Coachen. Ook Theo schenkt aandacht aan het belangrijk(st)e speerpunt bij sc Hoevelaken voor 2019. Het voert te ver om de opmerking van de voorzitter in zijn nieuwjaarsrede nu al tot een succes te bombarderen, maar blijkbaar zet het de mensen wel aan het (positieve) denken. Kortom: Het begin is er.

Positief coachen

Zaterdag (19 januari 2019) stond ‘Dé Derby’ op de agenda, nee ik bedoel niet die in Spakenburg tussen de Rooien en Blauwen, maar die in Hoevelaken tussen de rood-witten van SC Hoevelaken en de rood-zwarten van Terschuur. Hoewel het zonnetje aan een strakblauwe hemel scheen was het toch vriezend weer en stond er een koude wind uit het oosten. Dus de lange onderbroek van Van Maanen Textiel uit de kast gehaald, Mart Smeets wintertrui aan, extra warme Feyenoord shawl om, Kees Verkerk ijsmuts op en Mohammed Ali handschoenen aan, klaar om naar sportpark Kleinhoven te gaan.

Door: Theo Zuurman.

Wim van Vliet, voorzitter van SC Hoevelaken, had in zijn nieuwjaarsrede gemeld dat hij op zijn wensenlijstje had staan dat het gezelliger ‘langs de lijn’ kan. ,,Niet meer vloeken, tieren of schreeuwen naar de scheidsrechter…Samen met Anita Vonder en het jeugdbestuur hebben we bedacht dat er een aantal workshops over positief coachen gaat komen. Er kunnen ongeveer vijftien trainers/coaches meedoen aan zo’n workshop.’’ Dat lijkt me een mooi initiatief, dus ik ging met een positieve instelling naar het veld.

De derby’s tussen Hoevelaken en Terschuur verlopen eigenlijk altijd wel in een gezellige sfeer, zeker langs de lijn en in de kantines. Willem van ’t Land, trainer van de Terschuurse Boys, werd allervriendelijkst onthaald met een spandoek waar ‘Meisjes met rode haren’ op stond, dit is een knipoog naar zijn verleden als trainer bij Hoevelaken. Wim van Vliet, die in het dagelijks en nachtelijk leven gynaecoloog is, vertelde me dat er steeds minder kinderen met rood haar worden geboren, ”dit gen is aan het uitsterven’’. Op het veld vlogen de spelers elkaar niet echt in de haren, zo nu en dan een pittige overtreding, maar scheidsrechter Van Beek had de ‘burenstrijd’ goed onder controle. De wedstrijd was niet spectaculair en leek op een gelijk spel uit te lopen, tot Terschuur in de 78e minuut een strafschop kreeg. Keeper Sjoerd Kloppenburg stopte het schot van Rob Porte echter fraai en verdiende hier De Haen Man of the Match trofee mee. Hoevelaken zette vlak voor tijd nog een keer aan en Michel van den Bunt kopte na een voorzet van Robin Elverding de bal tegendraads over de keeper, eindstand 2-1.

DJ Zorro verhoogde in de kantine de feestvreugde, Hoevelakers en Terschuurders stonden als haringen in een ton en de penningmeester werd de lachende derde. Een Heineken wagen moest de lege tank bijvullen en de Steltenpool erwtensoep, broodjes worst en broodjes bal vlogen over de marktkraam. Het bleef nog lang gezellig op Kleinhoven, als dat geen positief eind is…

 

Top