• Sander te Hoonte en Carla Welgraven benoemd tot Lid van Verdienste

    14 okt 2025
    Club nieuws

  • Het was druk bij de Algemene Ledenvergadering van maandag 13 oktober 2025. Die drukte kwam mede door het grote aantal jubilarissen dat moest worden toegesproken vanwege hun 25-, 40-, 50-, of zelfs 60-jarig lidmaatschap. Daarnaast werden Sander te Hoonte en Carla Welgraven vanwege hun inzet voor de club benoemd tot Lid van Verdienste. Kortom, een clubhuis vol belangstellenden, al dan niet voor een eenmalig optreden. Voorzitter Willem van Vliet had na afloop van de vergadering dan ook wel een paar versnaperingen nodig, om de droge keel weer op peil te krijgen.

    Lid van Verdienste

  • Carla Welgraven

    Op de vrijwilligersavond mocht ik je natuurlijk al in het zonnetje zetten. Carla, onze kantineheldin. Beroemd, zelfs bij Voetbal Inside. Kreeg de heren Derksen, Genee en Van der Gijp stil. Heeft al die jaren van maandag tot en met zaterdag de kantine gerund. En ook op zondag. Al die lege flessen wegbrengen. Menig inwoner dacht wellicht: “Die vrouw lust wel een drankje”. Zelfs in de zomervakantie, samen met Marc, werd de kleding gesorteerd. Onvermoeibaar, wat een inzet. Gelukkig blijf je nog kantinediensten doen, op donderdagavond en ook zaterdagochtend. Hond Gijs kan niet zonder jou en wij zijn nog altijd blij mét jou. Die fotolijst heeft vast een mooie plaats gekregen en ik wil je vanavond ook deze onderscheiding overhandigen.

  • Sander te Hoonte

    Sander te Hoonte ken ik al vanaf het moment dat onze familie in Hoevelaken kwam wonen. In 2000 was je toen trainer van de D1. Ik heb jouw carriere als actieve voetballer niet mogen aanschouwen, maar de kenners zeggen dat je als trainer pas echt jouw talenten liet zien. Die trainer en leider ben je nog altijd, inmiddels van het meidenteam van jouw dochters. 33 jaar trainer. Vader van vier kids (waaronder de meiden tweeling), een drukke baan en je bent sinds vele seizoenen ook de voorzitter van de commissie voetbaltechnische zaken. Met hart en ziel heb jij jouw hart verpand aan sc Hoevelaken. Er wordt wel eens gezegd dat de zogenaamde jongere generaties (je nadert ook al weer de vijftig) niet zo warm lopen voor vrijwilligerswerk. Dit is écht niet waar en een kartrekker zoals jij logenstraft deze opmerkingen. Het nieuwe bestuurshuis, de vele avonden per week op de club, altijd met het hart voor die club. In 2017 hebben we je benoemd tot lid van de bordjes met 25 jaar lidmaatschap. Eigenlijk was je toen al 32 jaar lid. In 2024 een onderscheiding voor 40 jaar lidmaatschap.

    Samen met Maarten, de drie voorzitters, altijd bereid om elkaar te helpen met oplossen. Geen beren op de weg, maar denken in oplossingen. Een mening over diverse zaken, maar altijd onderbouwd. Al zoveel bereikt, dit verdient zo langzamerhand, maar wellicht al veel eerder, extra waardering.

     

     

     25-jarig lidmaatschap

  • Rik Alkema

    Je bent de eerste van maar liefst negen (oud-)spelers en leider van het 6e die ik vanavond mag huldigen. Jij vervult als middenvelder jouw taak naar behoren. Als scheidsrechter zag ik hoe jij de gaatjes dicht blijft lopen met een tomeloze energie. Je geeft niet gauw op en hebt een enorme conditie.

    Simon de Boer

    Als ik aan Simon de Boer denk, dan zie ik een stoere verdediger van ons eerste team, tegenwoordig het zesde, met een verwoestend schot. Een Ronald Koemanachtige verschijning. De muur werd gemetseld, maar Simon schoot er dwars door, naast, of overheen. Menig doelpunt op jouw naam.

  • Ramon Geijtenbeek

    Als speler van de B1 werd je al gespot door trainer Jan van den Heuvel en maakte je jouw debuut in ons eerste team. Heel bijzonder. Je werd hierna nog glansrijk kampioen met de A1, waarna het lot toesloeg en je helaas door een noodlottig ongeval niet meer op niveau kon voetballen. Je werd leider bij het tweede. Speelde nog mee met een bedrijventoernooi, maar botste helaas tegen de omheining van veld 2. Weer een vervelende blessure. Ramon, we hadden je meer speelplezier gewenst, maar het liep anders.

  • Sven van den Heuvel

    Inmiddels ook speler van het zesde, maar jarenlang gespeeld met ons tweede. Fysiotherapeut en, mét Jeffrey van der Horst en soms ook Jos Springveld, verzorger van de selectie. Is er bijna altijd op donderdag. Verder ook niet te beroerd om jouw feedback aan het bestuur te geven. Waarom een feest stoppen om 20 uur…? En.. we zullen je ook niet meer vergeten uit te nodigen voor de vrijwilligersavond. Bij dezen nogmaals sorry.

  • Ludo Horst

    Trotse aanvoerder van ons eerste, het vlaggenschip. Verbaal prima aanwezig op het veld, waardoor hij het hele team bij de les houdt. Niet te beroerd om ook een “noodzakelijke” gele kaart te pakken. Verder natuurlijk ook vader van twee kids én tot nu toe zeer gewaardeerd lid van de sponsorcommissie. Hiermee ga je stoppen wegens jouw studie. 

    Pascal de Jong

    Nog zo’n sterkhouder van ons eerste. Debuteerde nog onder trainer Jan van den Heuvel. Betrouwbare linksback, aanvoerder en nu reserve-aanvoerder. Weet ook het vaderschap prima te combineren met twee keer trainen per week en kan rustig een paar maanden op wereldreis naar Australië, waarna hij weer geruisloos in het team is in te passen.

  • Maarten Julsing

    Jou ken ik al sinds de A1 en spraakmakende optredens tijdens het slotweekeinde in Zuid Limburg. Later werd je onderdeel van het derde. Mooi team. Daarna ook vader geworden, kind werd natuurlijk lid van de club, maar gelukkig ben je ook zelf nog altijd lid van onze club.

  • Sjoerd Kloppenburg
    (Verhinderd tijdens de ALV)

    Jarenlang de betrouwbare sluitpost van onze hoofdmacht, inmiddels voetballend bij de overige senioren. Ook om 8.30 uur elke zaterdag present bij het hoofdveld waar ook zijn Hummel speelt.

  • Marianne Riksen-Fontein (Verhinderd tijdens de ALV)

    Ik kan niet putten uit gegevens over de tijd dat jij zelf nog voetbalde, 1972-1978. Ik ken jou vooral vanaf 2006 als gewaardeerd lid van ons bestuur, wedstrijdsecretariaat en natuurlijk als voetbalmoeder en oma. Altijd bereid om een extra dienstje te draaien op zaterdag of vrijdag. En je begint dan altijd met het opruimen van dit secretariaat.

    Renger van Soeren

    Telg van een beroemde vader. Er zijn van die mensen waarvan je bij het noemen van hun voornaam direct weet om wie het gaat. Zo ook bij Renger. Verder hoor je ook altijd direct dat Renger er is. Lekker muziekje, een vrolijk “goedemorgen” om 7 uur en iedereen is gelijk wakker. Kloppend hart voor sc Hoevelaken en kijk uit dat je niet nog een keer van de trap valt, want ook bij ons mag je weer komen schilderen in 2027.

  • 40-jarig lidmaatschap

  • Jeroen van Doornik

    Eindelijk Pino ben je dan 40 jaar lid. Volgens je eigen gegevens geloof ik een paar jaar te laat, maar ik ga altijd maar af op de gegevens van de ledenadministratie. Vader van twee kinderen. Dat waren mooie momenten in jouw leven. Mooi dat jouw zoon Joris ook het 700e lid werd van onze vereniging. Drie generaties Van Doornik. Je hebt het 1e gehaald, maar in welk team je ook speelt, jouw stem telt letterlijk en figuurlijk. Nu speel je in het 6e, maar iedereen weet dat ze altijd een beroep op je mogen doen. Een clubman om trots op te zijn! En heel erg bedankt voor alles wat je voor ons gezin op de Soesterweg 178 hebt betekend.

  • Jelle Groosjohan

    Zoveel positieve punten: nog altijd ben je snelle Jelle. Nog altijd super fanatiek. Een beetje grijs ben je al, maar nog steeds heel gedreven. Je wilt altijd winnen en ze moeten jou niet vertellen dat je plaats ter discussie staat. Vader van drie voetballende zoons, <14-1, <15-1 en zelfs één bij FC Utrecht.
    Je blijft ook altijd praten in het veld. Dit keer maar geen flesje spraakwater voor jou, maar de mededeling dat je als scheidsrechter soms beter even niet moet luisteren.

  • Marcel van den Hoeven

    Dichter en filosoof van onze club. 15 jaar geleden, vrij naar J.C. Bloem, mocht ik jou een ode aan het voetbalspel voorlezen. Ik ben natuurlijk geen Bloem of Van Randwijck, maar “wie van een Veender verliest, verliest meer dan lijf en leden, dan dooft het licht”.
    Inmiddels ben je lid van het 6e, hiervoor het 5e, daarvoor het 7e….. en ik zie je eigenlijk zelden meer spelen, maar jouw haast literaire inbreng is groots. Verdrietig moment was er dit jaar: jouw lieve moeder Afke overlijdt en jij eert deze voetbalmoeder en hardcore supporter op mooie wijze op de socials.
    Ik heb weer een mooi sportgedicht gevonden, het gaat over winst en verlies. Ik weet niet eens van wie het is, maar het komt uit 2018. Frankrijk werd wereldkampioen.

  • winst of verlies

    zacht zingt
    het net een
    eigen melodie
    als het de bal
    zwaar tordeert

    de muziek
    is niet die van
    winst of verlies
    maar het besef
    van plaats en recht

  • het net geeft
    soms een let bij
    een meer dan
    subtiele plaatsing
    of service hebbeding

    het scheidt
    agressie van de
    lach als het in
    een gedachte kans
    de doorgang bestrijdt

    pas later als men
    de spanning laat vieren
    het applaus is geluwd
    wordt het net alleen gelaten
    tot de volgende match

  • Onno Hoekstra

    Ook zo’n icoon van het vriendenteam van het 5e, net als Rik, Peter, Pino, Marcel, Jelle, Henri, Simon, Sven... Het halve team wordt vanavond gehuldigd. Ik mocht jou in 2013 toespreken. Je was al 28 jaar lid. Soms gebeurt dat. Nu zijn we wel op tijd. Jouw afscheidswedstrijd, samen met Peter, mocht ik dus fluiten en daarna werd je door jouw team gehuldigd. Legendarisch moment met de bekende hagelwitte onderbroek.

  • Peter Louis
    (Verhinderd tijdens de ALV)

    Ook weer een telg uit een roemrucht voetbalgeslacht bij sc Hoevelaken. Hoe kan het anders met vader Ger, onze gevierde jeugdvoorzitter en één van mijn grote voorbeelden. Ik heb niet jouw jonge jaren mogen meemaken Peter, maar zag je één keer met enige pijn en moeite invallen in het 2e. Twee seizoenen geleden nam je afscheid als actief voetballer, van het vijfde, vriendenteam. Samen met Onno Hoekstra en ook mijn zoon Jimmy. Je scoorde bijna. Nu ben je trotse voetbalvader van Etienne, speler van de hoofdmacht.

  • Herko Wilgenburg
    Herko, bijgenaamd Hektor. Net zo sterk denk ik als zijn naamgenoot in Troje. Van 1980-1987 voetbalde je en ook van 1988 tot en met 1991. Daarna werd je in 1996 grensrechter van het 2e en later leider van het 1e. Dit ben je nu nog altijd. Teammanager heet dit tegenwoordig. Jij weet alles: de opstelling, wie er zoveel keer geel heeft en op scherp staat, welke tegenstander op kunstgras speelt en ook de tussenstanden. Je bent assistent radioreporter, lid van het bestuur voor het wedstrijdsecretariaat en ik hoop dat je nog lang bij onze club blijft.

    Henri van Zoeren

    Nu leider van het 6e, ervoor jarenlang dezelfde functie bij het 2e, 5e, 7e. Geweldig man. Als voetballer heb ik je niet persoonlijk mogen aanschouwen en ik heb begrepen dat je door een blessure moest opgeven. Dat is jammer, maar het is natuurlijk prachtig dat je je nog altijd zo verbonden voelt met de, overige, senioren. 

  • 50-jarig lidmaatschap

  • Henk Jansen

    Henkie Jansen, die kan vlaggen, die kan dansen. Henk, het bestuur van SO Soest gaf 16 dagen geleden aan dat ze het je hebben vergeven. Maar oh, wat waren ze boos op jou in mei. Doelpunt afgekeurd. En heel Hoevelaken zong je toe.
    Ik ken je nog als speler van het 4e, de laatste jaren ben je assistent scheidsrechter van het 2e... en soms dus ook van het 1e. Nog altijd bloedfanatiek. Deze beloning komt je toe...en niet alleen vanwege dat ene, misschien wel gestolen, puntje.

  • Ron Springveld

    Robuuste verdediger (merkte ik ooit zelf tijdens een fathers-game in Engeland) van de selectie, zelf kampioen met het 5e, succesvol leider en kampioen met het 7e, scheidsrechter op wie je altijd een beroep kon doen en stratenmaker van het 5e plein annex fietsenstalling. Altijd aanwezig op de donderdagavond bij het bestuur om de belangen te verdedigen van de zogenaamde overige senioren.  De naam Springveld is voor altijd verbonden met sc Hoevelaken, maar niet in het minst door jouw verdiensten voor onze club. Samen met Jack draaide jij de eerste keer meer dan 1000 euro op donderdag.

  • 60-jarig lidmaatschap

  • Gerard van de Grootevheen                                                                                                                                       

    Jouw grote verdiensten voor onze club zijn eigenlijk niet in één toespraak samen te vatten. Je was er al bij, als speler, toen Hoevelaken in 1968 voor het eerst kampioen werd in de 3e klasse A van de afdeling Utrecht. Je was trainer en tevens aanhanger van het totaalvoetbal van een prachtige lichting kampioenen bij de A1 in het seizoen 1974/75. Je was hierna vier seizoenen (in de periode 76-79 en 81-82) hoofdtrainer van de selectie en met vijf van die A1-spelers werd je ook met het 1e kampioen in 1978. Het bestuur droeg je voor als erelid en op 6 juni 1979 werd je benoemd. Je bent leider geweest bij het 1e onder trainer Hans de Weerd, weer interim-trainer van het eerste (samen met zwager Jaap van de Pol) in 2009 en later nog trainer van de C1. Ook dit team werd kampioen. Ik zou bijna zeggen, wie weet er bij Hoevelaken nu meer van voetbal dan Gerard? Al met al ben je er altijd rustig onder gebleven en met beide benen op de grond blijven staan. Je loopt zeker niet te koop met kennis en kunde. Tegenwoordig ben je, inmiddels opa en gepensioneerd, zeer actief bij onze onderhoudsploeg. Ook hier ben jij degene die de rust bewaart en veel respect verdient. Ik zal maar zeggen: één van de patrons van het peloton. En liefhebber van de sport en een vriendelijke zwaargewicht op wie de club altijd weer een beroep kan doen. Deze mooie speld is voor jou met diamant.

  • Beer Visscher                                                                                                                                                                       

    Mijn voorganger, Jan Baas, sprak over jou in oktober 2005, tijdens de ALV, al de legendarische woorden dat er over jou wel een boek kon worden geschreven. Beste Beer, Lid van Verdienste sinds 27 oktober 1997, dit boek is echter nog niet af en ik hoop dat er nog een paar mooie hoofdstukken aan kunnen worden toegevoegd. Er moet toch iemand tijdens de ledenvergadering een vraag stellen over het geluid, er moet toch iemand op donderdagavond zijn onvoorwaardelijke liefde voor Ajax op tv in de kantine vertolken (behalve dan voor Veldman, Klaassen of Sutalo) in de nabijheid van al die mensen die de club uit Rotterdam liever zien spelen, er moet toch iemand mee als supporter naar uitwedstrijden van het 1e als de rest liever gehaktballen gaat eten in Terschuur en er moet toch iemand zijn die altijd wil aanschuiven als er weer wordt gekaart. Wat is onze club zonder mensen als Beer Visscher? Een speler uit vervlogen tijden. Tijden, waarin er nog niet werd gezeurd over een te warme of een te koude douche. Er was namelijk helemaal geen douche. Je voetbalde op een knollenveldje en na de wedstrijd was er een soort van badkuip met water, waarin je je gezicht kon wassen. Houten kantines met bierflessen op tafel! Dit waren nog eens tijden. Inmiddels is de supporter van het jaar trofee vernoemd naar jou, oudste lid van onze club, maar oh zo fanatiek. Jouw speld voor 50 jaar was je kwijt, maar de penningmeester heeft over zijn hart gestreken en een nieuwe met diamant is voor jou in de maak. Zaterdag was hij klaar om 13.30 uur. Te laat om hem op te halen en vandaag was de juwelier gesloten. Hij komt eraan. Ik hoop dat je nog lang mag blijven mopperen op Davy Klaassen of op ons eerste, maar ik ga niet meer mee met je op de fiets naar het Soesterkwartier. Man, ik heb samen met Moos heel Amersfoort gezien.

  • Nico Wilgenburg

    Ook nog altijd trouw lid en clubwatcher. Slaat geen zaterdag over en is ook altijd aanwezig bij de wedstrijden van de hoofdmacht, waar hij ooit zelf de leider van was. Tegenwoordig worden die taken waargenomen door zoon Herko. Mooi zo’n jubileum samen met je zoon. 60 jaar Nico! Gelukkig kon je het speldje van 50 jaar nog vinden in de la, tussen “alle inhoud van jouw vrouw”… Nico, het waren jouw woorden. Ooit heeft Henk Reemst met jou een zogenaamde grap uitgehaald en je als lid bij de secretaris afgemeld. Woest was je en terecht, want ook jij bent één van onze trouwste leden. Dit onrecht heeft de club gelukkig hersteld en ik hoop dat je nog lang lid van onze club blijft. Deze mooie speld met diamant is er ook voor jou.

  • 60 (+ 1) jarig lidmaatschap

    Willem van Vliet: In oktober 2024 heb ik helaas niet de toen 60-jarigen toegesproken. Ik wist ook even niet welk prijsje ik moest verzinnen. Ria Niemeijer kwam met een mooi idee. Mea culpa en vanavond wil ik Sigmund, Arie en Joop alsnog deze eer gunnen. 61 jaar lid.

  • Sigmund Beitler

    Als ik aan Sigmund denk, dan zie ik een aandachtig clubwatcher en bewaker van de cultuur van de club. “Goed verwoord Wim, prima stukje geschreven.” Dan ging het over die cultuur van Hoevelaken voor Hoevelakers. We juichen niet voor een shirtje, maar zijn trots op een eigen jeugdspeler die het eerste haalt. Echter, jij hebt tevens een kritische kant. Beitler-achtig. “Voorzitter, waar is hier de tekening van alle leidingen?” De brand brak uit in het hok van Jos op die eerste zaterdag in september tijdens de wedstrijd tegen B.A.S. (3-3). We hebben naar je geluisterd Sigmund. Bedankt voor je tips en fijn dat je er weer bij kan zijn. In 2004 was je verhinderd, in 2014 was je 50 jaar lid. Er is een kazerne naar je vernoemd, je bent actief voor Historisch Hoeflake, lid van de Lions en jouw speldje lag in een doosje met diverse onderscheidingen, waaronder die van de Koning. Deze speld met diamantje is voor jou, want nog steeds ben je actief voor onze club, bijvoorbeeld op zaterdag bij het wedstrijdsecretariaat.

  •  

    Joop Haverkamp

    Als ik aan Joop denk, dan zie ik die vermaarde keeper uit vervlogen dagen. Nu nog altijd actief buiten de lijnen in de keuken met zijn kleindochter. Vermaard spelregelkenner en een grensrechter waar de scheidsrechter van dienst niet omheen kon. Menig keer heb jij de dienstdoende scheids moeten corrigeren.
    Ook was jij bij de A1 de man die middels de lotto het geld binnenhaalde voor het eindweekeinde in Limburg. Prachtige weekenden waren dit Joop. Ik heb er veel van mogen meemaken. Je regelde dan alles perfect en kon ook nog eens fantastisch koken. Een clubman in hart en nieren.

  •  

    Arie van Hussel

    Arie was in 2004 al het oudst spelende lid van Hoevelaken. Hij staat wellicht nog steeds zo ingeschreven..., maar ik heb hem nooit zelf zien voetballen. Spelen is er niet meer bij. Rugblessures, maar hij hoopt ooit wellicht nog terug te kunnen komen. Wandelvoetbal? Wedstrijdsecretaris in 82-83, een jaar 2e penningmeester, drie jaar in het jeugdbestuur. Een bestuurder uit de tijd van de ponskaarten. Arie kreeg de lijst met opstellingen van het eerste en tweede tot en met zesde, ging naar Continental (waar Hans van den Bos chef automatisering was) en zocht met Jan Beitler de kaarten. Legde deze op een 1403-printer en hing de afdruk op de praatpaal op de Wiekslag, eén bij Huyskes, één bij Montfrans en één in het kastje op de Julianalaan tegenover familie Uiterwijk. We kenden nog geen Twitter, Facebook of een groeps-app. Arie, je hebt het eerste bereikt, maar werd vooral het boegbeeld van het 2e en later (de sleet kwam erin) kopman van het zesde. Ook jouw speldje hebben we voorzien van een diamantje.