Wedstrijdverslagen

Veel doelpunten, maar geen punten voor Hoevelaken JO19-1

Het was niet een normale zaterdag op Sportpark Kleinhoven. Wegens de maatregelen waren er geen supporters toegestaan.

Ingestuurd door: Martin Bouw

Vandaag stond de wedstrijd tegen SDCP op het programma. Allebei de ploegen liepen vorige week tegen een flinke zeperd op en waren dus gebrand op revanche. De mannen uit Putten hadden een duidelijk plan waar Hoevelaken veel moeite mee had in de eerste helft. Na de 0-1 voor Putten was het toch Daan Vinken die de 1-1 voor de Rode Leeuwen wist te maken. De 1-2 en 1-3 werden in de omschakeling en vanuit een corner gemaakt door Putten.

Na rust zagen we een Hoevelaken zoals het zou moeten zijn. Lekker fel, goed voetbal en in deze 45 minuten lieten we zien dat we echt prima kunnen voetballen.

De 2-3 zat er al na 15 seconden in en Daan Vinken was het die andermaal scoorde.

Het was wachten op de 3-3 en die zou normaal gesproken moeten vallen, want Hoevelaken kreeg een penalty, maar helaas wist Mark Kijlstra deze niet te benutten.

Aan de andere kant wist Putten de 2-4 te maken, maar ondanks de goal bleef Hoevelaken de spirit houden. Een mooie voorzet van Paul Eleveld werd schitterend tot een doelpunt verwerkt door Jesse Thomassen. In de voorlaatste minuut kreeg Hoevelaken nog een corner en dit resulteerde ook in een bal die van achter de doellijn werd weggehaald door Putten. Helaas stond de scheidsrechter verkeerd en kon hij zelf niet waarnemen of deze bal wel/niet de lijn gepasseerd had.

Al met al een leuke wedstrijd, maar niet de punten waar wij vooraf zo op hadden gehoopt en uiteindelijk ook wel hadden verdiend.

Volgende week de punten in Harderwijk tegen Zwart Wit dan maar pakken!

Hoevelaken 2 kopje onder in Barneveld

Hoevelaken 2 ging afgelopen zaterdag kopje onder tegen SDVB, in een regenachtig Barneveld werd de eerste nederlaag van de competitie geleden. Het elftal van Bennie Boekhout keerde met een 4-1 nederlaag huiswaarts. Scoreverloop: 1-0, 2-0 (rust) 3-0, 3-1 Ticho, 4-1.

Ingestuurd door: Hendrik-Jan Vonk

Het wedstrijdsecretariaat van SDVB had duidelijk niet naar de ranglijst gekeken. Als trotse koploper van de 2e Klasse A werd Hoevelaken 2 “slechts” op veld 6 ingedeeld. Achteraf bleek de ‘man de veldindeling’ het bij het rechte eind: Hoevelaken 2 kon geen moment de status van koploper waarmaken.

Het was vooraf even improviseren voor de technische staf: diverse basisspelers van de afgelopen weken kwamen niet ongeschonden door de trainingsweek. Dit leidde tot een handvol afmeldingen maar de groep was en blijft gelukkig groot en goed genoeg om een goed elftal op te kunnen stellen. Voor de duidelijkheid: de B-selectie wil en mag de nederlaag niet toerekenen aan de afwezigheid van enkele potentiele ‘basisklanten’.

Het was SDVB dat simpelweg scherper aan de wedstrijd begon, althans zo leek. In de praktijk hadden de rood-witte strijders moeite met de vele positiewisselingen en het bijbehorende positiespel van de tegenstander. Het eerste half uur bestond voor Hoevelaken vooral uit tegenhouden. De 1-0 viel dan ook niet uit de lucht. De regen inmiddels wel en het veldspel van Hoevelaken ging gelijk op met het weer; het werd van minuut tot minuut slechter. In de 34ste minuut verdubbelde SDVB de voorsprong. Wederom stond het verdedigend niet goed. De 2-0 leek echter wel een verlate wake-up call. Het laatste kwartier van de eerste helft zette Hoevelaken 2 aan en creëerde het ook een paar kansen en mogelijkheden. De gewenste aansluitingstreffer kwam echter niet op het scorebord.

Wederom gingen we in een uitwedstrijd de rust in met een 2-0 achterstand. Hoewel de intentie gelijk was aan de vorige uitwedstrijd bleef eenzelfde ommekeer uit: daar waar twee weken geleden in Ede de 2-0 achterstand werd omgebogen, kwam Hoevelaken 2 deze klap niet meer te boven. De grip op de wedstrijd nam toe maar al in de 55ste minuut scoorde SDVB uit de eerste de beste kans van de tweede helft. De 3-0 bleek de genadeklap. De ervaren Barneveldse ploeg kon de voorsprong prima consolideren. Toch was het invaller Tycho die van onoplettendheid van Barneveldse kant kon profiteren. Dat hier een buitenspelsituatie aan vooraf ging, kon niet voorkomen dat de 3-1 op het scorebord kwam. Niet heel veel later werd een andere invaller, Teun, in bijna niet te missen scoringspositie aangespeeld. Helaas eindigde zijn inzet aan de verkeerde kant van de paal.

De aanval die volgde leverde SDVB een corner op waaruit knap koppend werd gescoord. De wedstrijd kreeg dus niet de mogelijke spanning na een 3-2 maar de genadeklap die 4-1 heette. Bijna was de verslaggever getuige geweest van het doelpunt van het jaar maar helaas werd de vliegende hakbal van Teun door de keeper onschadelijk gemaakt.

In alle eerlijkheid was dit een van de sporadische hoogtepunten van deze middag. De nederlaag was dan wellicht een tikje geflatteerd maar zeker verdiend. SDVB was de betere ploeg vandaag en Hoevelaken 2 haalde niet het gewenste niveau.

Door de nederlaag staat Hoevelaken niet meer bovenaan en zullen we wat langer moeten wachten op het 10-punten feestje. De nieuwe koploper heet VVOP dat met zeven punten 1 punt meer heeft dan Hoevelaken 2. Volgende week komt sv Otterlo naar sportpark Kleinhoven eveneens met zeven punten uit drie wedstrijden. Dat wordt een wedstrijd van aan- of afhaken.

De wedstrijdselectie van Hoevelaken 2 bestond uit de volgende spelers:

Andy – Dion, Aron, Robyn, Lars – Stan, Bas, Jesse, Sven-  Robin, Patrick – Tristan, Ticho, Juul, Jelle en Teun.

Hoevelaken deelt punten met Zwart-Wit ’63: 3-3

Hoevelaken en Zwart-Wit ’63 zijn na drie speeldagen in de competitie nog altijd ongeslagen. Na een wedstrijd met twee compleet verschillende spelhelften deelden beide in 1963 opgerichte verenigingen broederlijk de punten. Voor Hoevelaken betekende dat gelijke spel na twee overwinningen de eerste verliespunten. Zwart-Wit speelde voor de derde keer op rij gelijk.

Vanwege de coronamaatregelen mochten niet meer dan zes personen tegelijkertijd in de kleedkamer en was ook de bespreekruimte gesloten. Een deel van de bespreking vond daarom vóór de wedstrijd op het veld plaats.

Hoofdtrainer Harry Oussoren kon met de 3-3 goed leven, vooral na de vertoning in de eerste helft. Zwart-Wit was heer en meester, scoorde na precies 15 en 30 minuten en liet bovendien Hoevelaken een paar keer goed wegkomen. De gastheren konden daar aanvallend niets tegenover stellen. Het strafschopgebied werd niet één keer bereikt en het werk dat de Harderwijkse doelman te doen kreeg was na terugspeelballen of afzwaaiers van Hoevelaken. Hoevelaken speelde dermate tam, dat direct na de tweede tegentreffer Jordy Zieltjes al werd ingebracht voor Laurens de Korte. De 0-2 ruststand was volkomen verdiend.

Na de rust, met Robin Elverding voor Joeri van den Hoeven, alsmede een aantal interne omzettingen, was het spelbeeld geheel anders. In de derde minuut schoot Coen Bos namens Hoevelaken voor het eerst op doel, maar stuitte de bal op de voet van de doelman. Zes minuten later was het ineens 2-2, nadat binnen één minuut eerst Coen Bos een vreemde klutsbal goed bewerkte (1-2) en vervolgens Arslan Gümüs de bal slim in de verre hoek tikte: 2-2. De wedstrijd was weer geheel open en het doelpunten maken ging nog even door. In de 64e minuut strafte Joost van den Heuvel, de latere Man van de Wedstrijd, geklungel in het strafschopgebied af (3-2), maar de vreugde over de voorsprong was nog niet voorbij of het stond al weer 3-3. In de stromende regen kon de wedstrijd vervolgens alle kanten op. Een kwartier voor tijd kopte Joost van den Heuvel middels een kopbal á la Bep Bakhuis de pal op de paal en zes minuten voor tijd kreeg Zwart-Wit een indirecte vrije trap in Hoevelakense strafschopgebied na een verkeerd beoordeelde terugspeelbal.

Kort voor tijd krijgt Zwart-Wit een indirecte vrije trap in het Hoevelakense strafschopgebied, …..
….. maar Hoevelaken komt met de schrik vrij.

Hoevelaken kwam met de schrik vrij, probeerde via het inbrengen van Roan van de Pol, terug van een enkelblessure, nog wel de overwinning te bewerkstelligen, maar uiteindelijk werden de punten gelijkelijk verdeeld.

Opstelling: Gijs Leebeek; Renzo Ruitenbeek, Ludo Horst, Joost van den Heuvel, Pascal de Jong; Edwin Duijst, Sven van den Akker, Arslan Gümüs (75. Roan van de Pol), Laurens de Korte (30. Jordy Zieltjes); Coen Bos, Joeri van den Hoeven (46. Robin Elverding).

Scoreverloop: 15. en 30. Zwart-Wit 0-1 en 0-2; 53. Coen Bos 1-2, 54. Arslan Gümüs 2-2, 64. Joost van den Heuvel 3-2, 65. Zwart-Wit 3-3.

Vanwege zijn onophoudelijke inzet werd Joost van den Heuvel uitgeroepen tot Man van de Wedstrijd. Hij mocht alleen op de foto, want vanwege de corona-maatregelen was besloten op geen Pupil van de Week aan te wijzen.

De Haen Man van de Wedstrijd: Joost van den Heuvel.

De wedstrijd die niet gezien mocht worden trok desondanks enkele bezoekers.
Bijkomend voordeel: Nu mocht er wel een biertje worden gedronken tijdens de wedstrijd.
De ‘illegale’ supporters zagen de wedstrijd zo!

Een onherkenbaar JO19-1 verliest in Apeldoorn.

Wat een mooie overwinning in de indrukwekkende reeks van Hoevelaken had moeten zijn gebeurde helaas niet.

Om 15.30 was de start van de rode leeuwen in Apeldoorn. De wedstrijd begon dramatisch want om 15.32 was het CSV dat op 1-0 kwam. Een lange bal viel achter de verdediging en de spits van Apeldoorn nam deze prima in de loop mee en schoot de bal achter Wilco de Vaal.

Waar normaal gesproken Hoevelaken het elftal is van goed veldspel en veel kansen creëren lukte dat vandaag in Apeldoorn totaal niet. Voor rust vlogen zelfs de 2-0 en 3-0 tegen de touwen.

In de rust werden de koppen bij elkaar gestoken en een nieuw strijdplan aan de man gebracht maar dat mocht niet resulteren in veel kansen en dus geen doelpunten. De 4-0 werd gemaakt door de spits van CSV en dus was het klaar. Daan Vinken scoorde nog wel de 4-1 maar het slotakkoord was voor CSV 5-1. Harde cijfers en dus werd het een lange reis vanuit Apeldoorn.

Zoals gewoonlijk waren en veel supporters meegekomen uit Hoevelaken en ook de steun van hen verwachten wij weer as zaterdag in een thuiswedstrijd op Kleinhoven. Let op, aanvang van deze wedstrijd is 13.00 uur.

Na een glansrijke zege op Lelystad (6-0) verliezen de ISCA-Millennium Boys vandaag met 5-1 in Apeldoorn.

Hoevelaken blijft koploper

Het gebeurt niet zo heel vaak dat er in de competitie na twee wedstrijden slechts één ploeg beide wedstrijden heeft gewonnen. In de Derde Klasse B is de stand van zaken na het tweede voetbalweekend wel zo en de trotse, ongeslagen koploper heet Hoevelaken. In de eerste thuiswedstrijd werd ONA ’53 aan de zegekar gebonden. Net als vorige week tegen Rood-Wit behelst het een overwinning met drie treffers verschil. Na een 2-0 ruststand won Hoevelaken met 3-0.

Een laatste saluut aan Theo Zuurman en Frans Schimmel.

De wedstrijd tussen Hoevelaken en ONA begon met een minuut stilte. In de week voorafgaande aan dit duel kwamen oud-lid Theo Zuurman (dinsdag) en erelid Frans Schimmel (donderdag) om het leven. Beide zeventigers hebben veel voor sc Hoevelaken betekend, zodat de stille minuut niet meer dan op zijn plaats was.

Zeven minuten na dit ritueel kreeg Hoevelaken de eerste opgelegde kans om op 1-0 te komen. Robin Elverding mocht vanaf de stafschopstip aanleggen, maar vond de doelman op zijn weg.

Robin Elverding strandt na zeven minuten vanaf de elfmeterstip op de doelman.

Voor de rest van de wedstrijd had dit geen gevolgen, want Hoevelaken speelt leuk, fris en aanvallend voetbal, waaraan de vele jonge spelers in de ploeg een belangrijke bijdrage leveren. Via Laurens de Korte en Arslan Gümüs wist Hoevelaken in de slotfase van de eerste helft dan ook al een marge van twee te realiseren.

Na driekwart wedstrijd bracht Coen Bos de latere eindstand van 3-0 op het bord. Voor hem is dat al weer de vierde treffer in het nog prille seizoen.

Zaterdag 3 oktober speelt Hoevelaken opnieuw thuis. Tegenstander is dan het eveneens in 1963 opgerichte Zwart-Wit ’63 uit Harderwijk. De voormalige obers zijn eveneens nog ongeslagen, maar hebben na twee gelijke spelen ook nog niet gewonnen. In de wetenschap dat Hoevelaken het tegen Zwart-Wit traditioneel lastig heeft is de derde competitiewedstrijd een mooi affiche.

Opstelling:  Gijs Leebeek, Renzo Ruitenbeek, Siem Kooistra, Joost van den Heuvel, Pascal de Jong, Sven van den Akker (85. Bas Hengeveld), Robin Elverding (60. Joeri van den Hoeven), Arslan Gümüs (70. Ludo Horst), Edwin Duijst, Laurens de Korte, Coen Bos.

Scoreverloop: 39. Laurens de Korte 1-0, 45. Arslan Gümüs 2-0, 70. Coen Bos 3-0.

Sven van den Akker wordt gekozen tot meest waardevolle man van de wedstrijd. Links Zeger Duine, Pupil van de Week.

De Haen man van de Wedstrijd: Sven van den Akker.

Bovenstaand verslag is tot stand gekomen naar aanleiding van de informatie van voorzitter Willem van Vliet, met foto’s van Léon Breuers.

Klinkende overwinning Hoevelaken 2

Afgelopen zaterdag stond de eerste thuiswedstrijd en de tweede competitiewedstrijd van Hoevelaken 2 op het programma. De wedstrijd tegen Horst 2 eindigde in een ruime overwinning: 4-0. Scoreverloop: 1-0 Lars, 2-0 Jesse, 3-0 Patrick (rust); 4-0 Tristan.

Ingestuurd door: Hendrik-Jan Vonk

Het was afgelopen zaterdag prettige vertoeven op ons sportpark. Hoewel de kalender aangaf dat de meteorologische herfst was ingegaan, werden we getrakteerd op een najaarszon die voor prettige temperaturen zorgde.

In de aanloop naar de wedstrijd had de B-selectie een domper te verwerken: daar waar we vorige week nog zo enthousiast waren over de rentree van Lex, werden we de afgelopen trainingsweek geconfronteerd met nieuw blessureleed van hem. Het was wederom de hamstring die opspeelde en de schoenen van Lex hangen nu aan de spreekwoordelijke wilgen.

Als verenging werden we met een heel ander soort leed geconfronteerd, vandaar dat de wedstrijd vooraf werd gegaan met een meer dan terechte minuut stilte.

Na de minuut stilte werd al snel duidelijk dat het elftal van Bennie Boekhout de bovenliggende partij was en als enige ploeg in aanmerking kwam voor de overwinning. De rood-witte formatie bestond individueel op bijna iedere positie uit een betere speler dan de formatie uit Horst. Dit ging gepaard met een juiste teamspirit en wedstrijdinstelling met diverse kansen in het eerste half uur tot gevolg. Na ongeveer een kwartier spelen was de 1-0 voorsprong dan ook een logisch gevolg van het wedstrijdverloop. Het was Patrick die goed doorzette aan de linkerzijde en Lars in het vijandelijk zestienmeter gebied de kans bood op de 1-0. Zijn schot werd in eerste instantie geblokt, maar in de rebound was hij onverbiddelijk.

Diverse kansen volgden maar bleven onbenut. De scherpte en het geluk in de afronding ontbrak, wat voor Horst aanleiding gaf om zich in de wedstrijd terug te knokken. In deze fase toonde keeper Andy eenmaal zijn kwaliteiten, maar kon de Hoevelakense verdediging verder vrij gemakkelijk stand houden. De 2-0, ongeveer vijf minuten voor rust, was in die fase van de wedstrijd lichtelijk tegen de verhouding in. De 2-0 kwam tot stand uit wederom voorbereidend werk van Patrick, nu was Jesse het eindstation.

Daarmee was de koek voor de rust nog niet op. De wederom goed genomen hoekschop van Jesse werd door Patrick koppend gepromoveerd tot assist. De man van de assists van de 1-0 en 2-0 stond nu zelf ook op het scoreformulier. Zeer kort na de 3-0 floot de prima fluitende leidsman voor de rust.

Tijdens de rust werden er enkele afspraken nogmaals besproken en gehamerd op scherpte te tonen om deze riante voorsprong niet uit handen te geven. Daar slaagde Hoevelaken 2 in. Hoewel de wedstrijd aan attractiviteit afnam, kwam de overwinning nimmer in gevaar. Sterker nog, de ploeg van Bennie Boekhout toonde ook deze wedstrijd over een sterke bank te beschikken: ondanks diverse wissels bleef Hoevelaken 2 de ploeg die heerste op het veld. Van de vele kansen werd er slechts één benut. Niet geheel toevallig was het een prima actie van twee invallers: Quinten maakte een prima actie en bracht Tristan in positie om te scoren. Daar wist laatst genoemde wel raad mee en de 4-0 stond op het scorebord.

Kansen op een grotere uitslag waren aanwezig, maar werden niet benut. Een kniesoor die daar om maalt. Na twee wedstrijden beschikt Hoevelaken 2 over de maximale zes punten. Enkel ESA en SV Otterlo slaagden hier eveneens in, echter met een minder doelsaldo. Hoevelaken 2 vertrekt volgende week dan ook als koploper naar Barneveld om met SDVB te strijden voor de volgende driepunter.

De wedstrijdselectie van Hoevelaken 2 bestond uit de volgende spelers:
Andy – Dion, Aron, Robyn, Jelle – Stan, Jordy, Jesse, Lars –  Maikel, Patrick – Tristan, Quinten, Sven, Robin en Ticho.

Sensationele zege JO17-1 op Nunspeet

Degene die bij het invullen van het toto-formulier een eentje heeft ingevuld bij de wedstrijd sc Hoevelaken JO17-1 – Nunspeet JO17-1 heeft goed geld verdiend. Alles wees er namelijk op dat onze jongens aan een onmogelijke opdracht begonnen.

Ingestuurd door: Wim van de Veen

Ondanks de terugkeer van Daan Kleinveld naar Hoevelaken beleefde onze jongens een moeizame seizoenstart met drie ruime bekernederlagen. Niet gek als je weet dat liefst vijf jongens de grote stap moesten maken van de Eerste Klasse in de JO15-1 naar de Hoofdklasse in de JO17-1. De verwachting voor de eerste wedstrijd was dan ook niet hoog, zeker gezien het feit dat een week geleden Nunspeet ook de tegenstander was in de laatste bekerwedstrijd. De eindstand was 0-8 !!!!

De wedstrijd begon zoals verwacht en het initiatief lag bij Nunspeet, maar dankzij goed keeperswerk van Jesper Timmerman en met de hulp van paal en lat bleef het nog 0-0. Hoevelaken begon van zich af te bijten en bijna was daar de 1-0 na een mooi lob van Jelte Bouw die net over ging.

Hoevelaken kreeg vertrouwen en aanvoerder Kristian Kerkhof dacht: ‘Laat ik eens kijken hoe goed die keeper is’. Met een verwoestend schot van 25 meter liet hij het net bollen en de keeper was kansloos. Dit gaf nog meer vertrouwen en voordat Nunspeet het wist maakte Kristian uit een mooie vrije trap ook de 2-0. Ruststand 2-0.

In de tweede helft hield het beeld van de laatste 20 minuten voor rust aan. Hoevelaken had veel balbezit en Nunspeet werd geïrriteerd en begon te mopperen. Bijna maakte invaller David Kooymans de 3-0, maar zijn afstandsschot ging net naast. Hoevelaken kreeg het moeilijk omdat Rutger Creteer en Duco van den Heuvel uitvielen en vervangen werden door Pim de Boer en de 14-jarige Bjorn van de Veen.

Een prachtige counter van Hoevelaken leek voor de beslissing te zorgen, penalty voor Hoevelaken, tenminste dat dacht iedereen. Alleen de scheidsrechter, die in de middencirkel stond, dacht hier anders over. Jelte Bouw was sneller bij de bal en werd keihard omver gekegeld in het strafschopgebied. Tot een ieders verbazing (ook die van Nunspeet) ging het spel gewoon door. De scheidsrechter en de tegenstander hadden geen oog voor de met pijn op de grond liggende Jelte. Later bleek zelfs dat Jelte zijn sleutelbeen gebroken heeft !!!!Sterkte Jelte.

Hoevelaken moest met 10 man verder en binnen no time was het 2-1. De laatste 10 minuten waren ongekend spannend, maar met kunst en vliegwerk wist Hoevelaken de voorsprong te behouden.

Een zeer knappe overwinning en een mooie start voor het team van de jarige Aart Brons en Thijs Smeenk.

Les van deze dag : Als je als team ergens voor gaat en de strijd aangaat kun je veel bereiken !!!!!.

Hoevelaken 2 start de competitie met een overwinning

Het Tweede Elftal is de competitie afgelopen zaterdag met een overwinning gestart. In Ede werd DTS’35 met 2-3 verslagen. Scoreverloop: 1-0, 2-0 (rust) 1-2 Lex, 2-2 Jordy en 2-3 Lex.

Ingestuurd door: Hendrik-Jan Vonk

Het was afgelopen zaterdag goed toeven op sportpark Inschoten. In Ede scheen de zon volop en derhalve prettige omstandigheden voor de seizoenouverture. De selectie kon terug kijken op een behoorlijke voorbereiding met een prima afsluiting vorige week tegen het hoger aangeslagen Hierden (0-1 overwinning). De wedstrijdselectie van vandaag was sterk maar lichtelijk in disbalans als het om het aantal aanvallers ging dat kon starten deze middag.   

De wedstrijd zelf was zo’n typische wedstrijd met twee gezichten: voor rust lukte er maar weinig bij de rood-witten en de eerste helft liet zich vanuit Hoevelakens perspectief kenmerken als frustrerend. Het gevoel heerste dat niks lukte: duels werden verloren, passes kwamen niet aan en de ruimtes om te voetballen voor de tegenstander waren te groot. Van deze ruimte werd goed gebruikt gemaakt door DTS: een ervaren, goed voetballende ploeg met een positieve spelopvatting. Tot tweemaal toe leverde dit een doelpunt op. Buitenspel (eenmaal) en keeper Andy (meerdere malen) stonden een derde Edense treffer in de weg. Hoevelaken 2 kon hier weinig noemenswaardig tegenover zetten.

Toen de prima fluitende leidsman op zijn Duitse fluit blies voor de rust was er niks af te dingen op de 2-0 achterstand.

Reden genoeg voor trainer Bennie Boekhout om drie wissels door te voeren. Het team won de tweede helft aan kracht en energie. Het veldspel verbeterde en om meerdere redenen was de snelle treffer van invaller Lex een mooi moment. Allereerst voor hem een bekroning na heel lang heel hard werken na een zware blessure maar ook voor de wedstrijd was dit een kantelpunt. De marge was nu nog maar 1 en dat gaf moed. Hoevelaken 2 werd na deze goal weer herkenbaar en de jacht op de 2-2 werd ingezet. Uiteraard was het waken voor de omschakeling van DTS’35 maar de toeschouwers zagen de aanvallen van Hoevelaken 2 toenemen. Dit resulteerde in de 2-2 waarbij het Jordy was die een van de lat terugkerende bal over de doellijn kopte.

De blijdschap was groot maar de honger naar de overwinning nog groter. Het elftal van Bennie Boekhout besloot vol voor de overwinning te gaan en werd kort voor tijd beloond voor deze opvatting. Wederom liet Lex zien zijn ‘tor instinct’ niet te hebben verloren. Kort daarna volgde het fluitsignaal en gingen de armen de lucht in.

De eerste driepunter is een feit na een knap herstel in de tweede helft. De teamspirit in de tweede helft is hoopgevend voor meer driepunters dit seizoen, net als het besef bij de spelers dat je niet iedere week zal kunnen herstellen van een matige eerste helft.

Volgende week komt Horst 2 op bezoek, het streven is om dan twee keer drie kwartier het spel van de tweede helft te kopiëren.

De wedstrijdselectie van Hoevelaken 2 bestond afgelopen zaterdag uit de volgende spelers:
Andy – Dion, Bas, Robin, Jelle – Tycho, Jordy, Quinten, Jesse – Tristan, Aron – Maikel, Dennis, Stan, Lars en Lex.

Hoevelaken sluit poulefase beker winnend af

Hoevelaken kan het nog: de nul houden. Na tegentreffers binnen een halve minuut in de voorgaande twee bekerwedstrijden was het interessant om te kijken hoe wakker de Hoevelakense hoofdmacht aan de confrontatie tegen Hulshorst zou beginnen. Na een volle minuut spelen werd duidelijk, dat de trouwe aanhang van de rood-witten zich geen zorgen hoeven te maken in de toekomst. Hoevelaken kan ook in de eerste volle minuut de nul houden. Sterker nog, Hoevelaken stond in de laatste wedstrijd van de poulefase van de beker geen enkele tegentreffer toe. In de 75e minuut werd het nog wel even spannend, maar met een schitterende redding wist doelman Gijs Leebeek een gelijkmaker te voorkomen. Voor de rest bleef de Hoevelakense doelman vrijwel werkloos, ondanks het feit dat Hulshorst veel balbezit had. Maar de vereniging, waartegen Hoevelaken op 14 september 1963 het competitievoetbal begon, deed daar weinig mee en kon geen vuist maken.

Een vuist maken kon Hoevelaken wel. In de eerste helft was Hoevelaken met snelle uitvallen vaak gevaarlijk en dat leverde al na negen minuten de openingstreffer op. Roan van de Pol kon alleen op de doelman afstormen, passeerde de sluitpost vakkundig en wist uit een lastig klein hoekje toch te scoren: 1-0.

Vanuit een lastige hoek zorgt Roan van de Pol in de 9e minuut voor de 1-0.

Met het noemen van deze speler, die eigenlijk nog een jaar in de jeugd mee kan, is tevens ook de gevaarlijkste man van de eerste helft en het laatste kwart van de wedstrijd genoemd. In de eerste doorgang kon Roan van de Pol alleen worden afgestopt door aan zijn shirt te trekken of hem onterecht (2x) terug te vlaggen. In het laatste kwart van de wedstrijd hield hij met zijn kracht en strijdlust de defensieve mannen van Hulshorst knap bezig.

Klus geklaard en terug naar de eigen helft.

Hoevelaken had in – vooral – de eerste doorgang ook een fantastisch tandem. Rechtsback Renzo Ruitenbeek, overgekomen van Sparta Nijkerk, en rechter middenvelder Edwin Duijst wisten elkaar uitstekend te vinden en doken bij toerbeurt de diepte in. De eindpass lukte echter niet altijd, waardoor verder gevaar uitbleef, maar dit duo wekt in de huidige vorm vertrouwen voor de eerstkomende wedstrijd.

Het derde kwart van de wedstrijd was mat. De toeschouwers kregen niet zo’n onderhoudende wedstrijd voorgeschoteld als vorige week tegen EFC ’58, maar in fases werden er leuke combinaties opgezet en lijkt Hoevelaken met veel jongelingen een voetbaltechnisch hoopvol seizoen tegemoet gegaan.

Na een minuut of 25 spelen in de tweede doorgang kwam er weer wat vuur in de wedstrijd. Zoals eerder genoemd behoedde doelman Gijs Leebeek Hoevelaken voor de gelijkmaker, die overigens uit de lucht zou zijn komen gevallen, en kreeg Hoevelaken een aantal minuten later de treffer die de wedstrijd zo hard nodig had. Edwin Duijst was op de rechterkant weer eens goed opgekomen en bediende Coen Bos op maat. De voetenvlugge aanvaller had geen moeite om de wedstrijd in het slot te gooien. Hoevelaken kreeg wel mogelijkheden om de score te vergroten, maar het bleef bij de 2-0 die al op het scorebord stond.

De wedstrijd tussen EFC ’58 en Wageningen vond geen doorgang vanwege corona-perikelen. Een eindstand kan derhalve nog niet worden opgemaakt

Zaterdag 19 september begint voor Hoevelaken de competitie die, voor de derde keer op rij, geopend wordt tegen Rood-Wit. Het verschil met de voorgaande openingsduels is, dat die nu in Krachtighuizen wordt afgewerkt en niet op Kleinhoven. Nog meer statistieken: de voorgaande drie wedstrijden aldaar werden door Hoevelaken met 2-1 gewonnen in natte en koude omstandigheden.

Opstelling: Gijs Leebeek; Renzo Ruitenbeek, Siem Kooistra, Joost van den Heuvel, Pascal de Jong; Edwin Duijst, Robin Elverding, Joeri van den Hoeven (60. Jordy Zieltjes), Laurens de Korte (78. Jesse van der Meer); Roan van de Pol, Coen Bos.

Scoreverloop: 9. Roan van de Pol 1-0; 82. Coen Bos 2-0.

Hoevelaken laat zege aan EFC ‘58

Advies voor iedereen die dit seizoen de verrichtingen van de Hoevelakense hoofdmacht wil volgen: kom op tijd, want voor je het weet heb je de eerste Hoevelakense tegentreffer gemist. Net als vorige week tegen Wageningen kwam Hoevelaken ook in de tweede bekerwedstrijd, uit tegen EFC ’58, al binnen een halve minuut op achterstand. Slechts 27 seconden kon Hoevelaken de nul houden en dat is slechts een tikkie beter dan de 20 seconden in de eerste bekerwedstrijd. Desondanks was de stand bij rust, eveneens hetzelfde als vorige week, weer gelijk: 1-1. Het duurde slechts drie minuten voordat Roan van de Pol, terug na een blessure, twee verdedigers van zich afschudde en alleen voor de doelman de winnaar werd van de tweestrijd.

Na dit flitsende begin ontspon zich een onderhoudende wedstrijd, waarin EFC in het eerste deel van de eerste helft aanvallend meer initiatief had en Gijs Leebeek, vrijwel onherkenbaar na zijn strijd met de tondeuse, met een goede ingreep een tweede Ermelose treffer kon voorkomen.

In het tweede deel van de eerste doorgang kreeg Hoevelaken een paar behoorlijke mogelijkheden, maar tot een treffer kwam het ook aan die kant niet.

Na de thee bleef het duel tussen de vierde- en derdeklasser interessant. De nieuwe lichting mocht zich van hoofdtrainer Harry Oussoren laten zien en het moet gezegd, de jongelingen voegen iets verfrissends aan het Hoevelakense voetbal toe. De wedstrijd, die eigenlijk twee winnaars verdiende, geeft hoop voor de competitie.

Arslan Gümüs lijkt zich thuis te gaan voelen op het Hoevelakense middenveld.

Uiteindelijk kreeg de wedstrijd ook twee winnaars. In de eerste plaats het publiek, dat een leuk bekerduel kreeg voorgeschoteld, en EFC ’58, dat in de extra tijd met een ferme uithaal de 2-1 overwinning pakte. Maar dat had ook anders kunnen uitpakken. Halverwege de tweede helft claimde Hoevelaken een strafschop nadat Joeri van den Hoeven na een slalom tussen twee Ermeloërs binnen de lijnen werd gevloerd. Kort voor tijd kwam Edwin Duijst, voor het eerst in de basis deze voorbereiding, onverwacht oog in oog met de sluitpost van EFC, maar met een halve lob richtte hij de bal in de handen van de doelman. In de tegenaanval claimde EFC een strafschop vanwege hands, maar ook dit zag de arbiter van dienst niet als een vergrijp. Het leek er dan ook op dat de stand die al binnen vier minuten op het bord stond de eindstand zou worden, tot de eerder genoemde uithaal in de 92e minuut. Hoevelaken probeerde daarna de stand nog wel gelijk te trekken, maar verandering in de stand kwam er niet. Het moet gezegd, EFC ’58 heeft hard gestreden voor de overwinning, maar werklust, gecombineerd met leuke acties en vooral het uitstralende plezier, kon ook Hoevelaken niet worden ontzegd.

Komende zaterdag komt Hulshorst op bezoek. Deze ploeg won met 4-1 bij Wageningen, na een eerdere afstraffing op eigen veld tegen EFC: 0-5. EFC ontvangt het zwakke Wageningen. Je hoeft geen wiskunde te hebben gestudeerd om te berekenen dat de huidige stand op de bekerranglijst ook de eindstand zal zijn: 1. EFC, 2. Hoevelaken, 3. Hulshorst, 4. Wageningen. Kortom, nog één veredelde oefenwedstrijd –hopelijk weer een leuke- en dan kan weer worden genoten van de competitie, die voor Hoevelaken begint in Krachtighuizen. Voor de derde keer op rij zal Rood-Wit ’58 de openingstegenstander van Hoevelaken zijn, al is dat dit seizoen niet op Kleinhoven.

Opstelling: Gijs Leebeek; Renzo Ruitenbeek, Siem Kooistra, Joost van den Heuvel, Pascal de Jong; Edwin Duijst, Arslan Gümüs (68. Robin Elverding), Sven van den Akker (52. Ludo Horst), Laurens de Korte (57. Jesse van der Meer); Roan van de Pol (57. Patrick Kloppenburg), Joeri van den Hoeven.

Scoreverloop: 1. EFC 1-0, 4. Roan van de Pol 1-1; 90(+2) EFC 2-1.

Top