JO10-1: Onnodig billenknijpen in Nijkerk!!

In de wetenschap dat de JO10-1 het te kloppen team is in deze interessante poule, toog het team deze 14e april met hun trouwe aanhang naar de buren in Nijkerk. Dat de plaatselijke Oranje-Zwart combinatie allang geen onbekende meer is voor onze Helden, moge een ieder die dit team trouw volgt duidelijk zijn. Dat behaalde resultaten uit het verleden ook geen garantie zijn voor… blablala. Tja daar was een ieder wel van doordrongen.

Door: Jeffrey Forée

In een eerder verslag gaf uw reporter reeds aan dat het team van SCH ‘’gewoon’’ zelf moet blijven winnen, om in mei/juni een extra festiviteit te kunnen toevoegen aan het dorp. Zou toch mooi zijn als er alsnog een rood-witte combinatie wél kampioen zou worden?!?!?

Dat elke wedstrijd een 110% inzet van de spelertjes vraagt, is op deze jonge leeftijd wellicht iets teveel gevraagd. Echter, met nog vier finales voor de boeg, een soort van “must”.

Oh ja, en dan nu met enige vertraging dan eindelijk het verslag. Uw verslaggever was namelijk een weekendje in mooi Brabant. En nee, dat was niet omdat hij het kampioenschap met (én van) PSV wilde vieren (uw verslaggever is tenslotte in 020 geboren).

Blije gezichten al vroeg in de zaterdagochtend; was de wedstrijd al gespeeld dan? Nee, het team kreeg  kunstgrasveld 5B als podium toebedeeld en laat dat nu net de favoriete ondergrond zijn van onze toch wel, ietwat verwende, Helden.

Het fluitsignaal, van de uitstekend fluitend referee, was nog geen twee minuten oud, of de 0-1 was een feit. Een prachtig genomen corner van Stijn Simon (wat een traptechniek) werd fenomenaal ingekopt door Elijah Marais. De toon was gezet door een team dat zoveel (voetbal)plezier uitstraalt. Iedereen werd er gelijk er vrolijk van! Het vervolg was echter een aaneenschakeling van doelrijpe kansen die geen van allen werden omgezet. Waar de 0-2 een logisch gevolg zou zijn van het surplus aan kwaliteit en uitgespeelde kansen, daar viel de 1-1 geheel volgens “scenario” (maar OZO onterecht). Het is een gegeven dat wanneer je zelf alle kansen niet verzilvert, hij geheid aan de andere kant valt.

Dat dit tevens de ruststand was, moge eigenlijk een wonder heten. Een 1-3 of 1-4 had gezien het vertoonde spelbeeld normaal geweest. Van de coaches werd weer het nodige plak-, knip-, en puzzelwerk gevraagd. Dat zij deze cursus met verve hebben volbracht bleek wel bij aanvang van de 2e helft. Met 50 seconden op de stopwatch was daar het fluwelen linkervoetje van Tygo Morren, dat zijn werk deed; de 1-2 was een feit. Nog maar net bijgekomen van dit doelpunt viel bijna gelijk daarna de wederom OZO onterechte gelijkmaker.

Beste lezers, ik zal u een langer verslag besparen en de spanning niet onnodig opbouwen. Wat volgde was een ware voetbalshow waar je als voetballiefhebber warm van wordt. Onze spelertjes hadden het licht én de noodzaak gezien, om deze wedstrijd toch ECHT winnend af te sluiten.  VIJF doelpunten vielen er vervolgens te noteren, aan de voor ons gunstige kant. Bij 2-7 stopte de teller!  Wat een (tot de 35e minuut billenknijpende) wedstrijd kregen de ouders weer als traktatie van hun kroost.

Als het doel van dit team is, om de spanning langzaam op te bouwen, dan zijn ze wat mij betreft Cum Laude geslaagd! Feit is wel dat onze helden nog steeds op “koers liggen” voor mijn eerder geopperde extra festiviteit.

Zaterdag 21 april zal de JO10-1 gastheer zijn van Blauw-Geel uit Ede. Om 8.45 uur zal het team in hun eigen thuishaven weer een finalewedstrijd mogen spelen.

Net als het team en hun begeleiding kijken ook wij als ouders er weer enorm naar uit. Laat u dit buitenkansje niet ontnemen en volg onze voetbalhelden Live!

Tot zaterdag op mooi Kleinhoven!!

Een sportieve groet van Uw Razende Reporter en Co (tevens Video Editor).

https://quik.gopro.com/v/YaZ8SyeQRd/

Scoreverloop: 0-1 Elijah Marais, 1-1 Sparta Nijkerk; 1-2 Tygo Morren, 2-2 Sparta Nijkerk, 2-3 Merlijn Forée, 2-4 Elijah Marais, 2-5 Merlijn Forée, 2-6 Sem van der Linden, 2-7 Xavi Bui

Top