JO11-1: voorzitter hanteert de fluit!

Beste trouwe lezers, bovenstaande “kop” is zo veelzeggend over de beleving, het enthousiasme, de passie en vele vrije uren van al die vrijwilligers die…………..;  u begrijpt vast wat ik bedoel.

Dat zelfs onze voorzitter besluit om een EK kwalificatiewedstrijd om de Nations League niet te fluiten, maar besluit om toch te kiezen voor daar waar zijn hart ligt; leidsman te zijn bij onze JO11-1 van zijn cluppie. Ja, daar word je als fervent supporter van dit team alleen maar vrolijk van.

Door: Jeffrey Forée

Het team van de coaches Ruben Kruithof en Edwin Duyst had de lat na het “visitekaartje” in Ederveen behoorlijk hoog gelegd, een soort van gezonde druk was al vroeg in het seizoen merkbaar. Kon de ingezette lijn verder worden doorgetrokken tegen de eier-, ahum ijzervreters uit Barneveld? Welke ook hun eerste bekerwedstrijd hadden gewonnen (5-3 tegen Blauw-Geel uit Ede).

Veld 2A was deze achtste september het decor voor, wellicht, een opmaat naar iets moois. Direct vanaf het eerste fluitsignaal kon een ieder met een Rood-Witte voorkeur aanschouwen, dat deze tegenstander voetballend aardig wat in hun mars had. De teams waren aan elkaar gewaagd waarbij,  zeker de eerste 10 minuten, VV Barneveld een licht overwicht had.

Dat dit resulteerde in een pracht doelpunt voor onze gasten was eigenlijk niet vreemd. De 0-1 brak de wedstrijd duidelijk open en had beter niet kunnen vallen voor VVB. Hoe dan?

Na deze treffer namelijk  kreeg het team van SCH “de geest”. De wederopstanding was een feit. Dit was nu net die prikkel welke het team nodig had om orde op zaken te stellen. Getergd en met een tomeloze inzet werden de toeschouwers aangenaam verrast met een veldspel dat zijn weerga niet kende. Een lust voor het oog om te zien, hoe vloeiende combinaties overgingen in een aaneenrijging van doelkansen. Uit één van de vele mogelijkheden was het Merlijn Forée die de bal van afstand op de pantoffel nam, vervolgens caramboleerde diezelfde bal driemaal tegen lat en paal, om uiteindelijk  toch in het netje te vallen. De verdiende 1-1 was een feit!

En nog nagenietend was daar als toetje ook nog de 2-1. Xavi Buis was het eindstation na een mooie actie en dito pass van Luke La Gordt Dillie.

De rust kwam als geroepen voor beide teams. Enerzijds kon VVB bijkomen van zoveel aanvalsgeweld. Anderzijds kon de technische staf van SCH precies die punten meegeven aan het team om de vele kansen in de tweede helft ook daadwerkelijk te verzilveren.

Het  (geheime) recept van beider coaches miste zijn uitwerking niet bij onze jongens. De regie lag meteen weer bij SCH en onverdroten ging het team door waar het was gebleven. Het leek wel of het jachtseizoen (maar dan op de keeper van de tegenstanders) was geopend. Er werd weinig meer weggegeven, scherpe duels werden niet gemeden en ook het aanvallende spel werd beloond.

Chris Verdam beloonde een mooie, zelf ingeleide actie, met een doffe knal; de 3-1 was een feit. Wie zou denken dat nu het slot erop ging kwam bedrogen uit.

De 4-1 en 5-1 van aanvoerder Xavi Buis waren het gevolg van een team dat ook vandaag weer zeer gefocust was en maar één doelstelling had; WINNEN én een grote stap zetten richting de volgende bekerronde.

De 5-1 bleek tevens de einduitslag  te zijn van een wedstrijd, waarin het team liet zien dat het over een ongekende veerkracht beschikt en zowel verdedigend/aanvallend, als ook bij de omschakeling over heel veel vermogen beschikt. Het seizoen mag dan pas begonnen zijn, maar het is nu al genieten met een hoofdletter G.

Volgende week volgt de laatste bekerwedstrijd in deze ronde met Blauw-Geel ‘55 uit Ede als gastheer. Het bereiken van de volgende ronde zal het uitgangspunt zijn, schat ik zo in.

Hetzelfde uitgangspunt van ons Oranje, dat zondag hun eerste wedstrijd tegen “Les Bleus” zullen spelen.

Maar net als voor onze voorzitter ligt ook ons hart bij de JO11-1. Dus zet 15 september om 10.15 uur in uw agenda. Tot dan in Ede bij ‘les Bleus-Jaunes’.

Een sportieve groet,

Uw Razende Reporter & Co

 

Top