JO11-1: Winterslaap ….. of niet uitgeslapen?

Eindelijk was daar dan het moment dat de JO11-1 hun voetbalkunsten weer ten toon mocht spreiden na een aantal (verplichte) voetballoze weekenden. Het team kent één nieuwkomer (Jurre), maar helaas ook het vertrek van één spelertje  (Tygo Morren).

Door: Jeffrey Forée

Met een hernieuwde competitie-indeling (en gelukkig een aantal nieuwe tegenstanders), werd de spits afgebeten met een thuiswedstrijd tegen Zeewolde JO11-2. Alle ingrediënten op deze zonovergoten 16e februari waren ruimschoots aanwezig om er iets moois van te maken.  De honger naar de bal zou immers groot zijn, zo dachten wij als ouders (en coaches) er tenminste over.

Dat niet alles te sturen valt, werd in de praktijk door het team (de 1e helft) volledig tot uiting gebracht. Natuurlijk waren er wat personele omzettingen, was de veldbezetting iets aangepast en miste het team wedstrijdritme. Echter, afgaande op de bovenstaande kop leek het wel of het team niet vooruit te branden was. Doelpunten tegen krijgen is inherent aan het spelletje, maar de manier waarop ze vallen en hoe ermee om te gaan. Tsja , dat is toch wel een dingetje. Gezapigheid was troef bij een (al vroeg opgelopen) 0-2 achterstand.

Voetballend kan natuurlijk niet alles kloppen (en dat mag je ook niet verwachten), maar de strijd aangaan, duels willen winnen, elkaar coachen. Ach, wellicht verwacht uw verslaggever wel teveel. Dat de rust werd ingegaan met een 1-2 (mooie actie van Luke la Gort Dillie en dito schot), gaf ons als ouder weer enigszins moed. Genoeg  werk voor de coaches Ruben Kruithof en Edwin Duijst;  om in een paar minuten tijd het team te voorzien van de nodige tips en tricks.

De 2e helft gaf (gelukkig) een compleet ander spelbeeld; er zat meer vuur in het team en ook aanvallend werd men dreigender. Dat de 2-2 viel na een mooie combinatie op rechts én een mooie afronding van Stijn Simon was verdiend.  Het team beloonde zichzelf  met het prima veldspel. Dat de 2-3 vervolgens viel was tegen de verhouding in, maar het tekent de veerkracht van dit team om ‘’à la PSV” in de slotminuten toch de gelijkmaker te produceren.

Het team mag pas over drie weken (!) opgaan voor hun 2e competitiewedstrijd tegen Rood-Wit uit Putten. Niet echt bevorderlijk voor het (spel) ritme zou je kunnen zeggen.

Hopelijk zorgt het mooie lentezonnetje ervoor dat het team uit de volledige winterslaap ontwaakt en dat er wat meer voetbalritme en conditie  wordt opgedaan door dan maar ‘gewoon lekker buiten te gaan voetballen’.

Dat het maar een mooi 2e helft van het voetbalseizoen mag worden.

Sportieve groeten van uw razende Reporter & Co

Noot: Gelukkig voor sc Hoevelaken was trainer/coach Edwin Duijst wel uitgeslapen, want vanwege zijn rushes langs de zijlijn en zijn treffer met het hoofd werd hij rond half vijf ‘s middags bij de hoofdmacht uitgeroepen tot Man van de Wedstrijd. Dit gebeurde onder het toeziend oog van Luke la Gordt Dillie, die deze zaterdag de Pupil van de Week mocht zijn.

Top