Wedstrijdverslagen

Hoevelaken ten onder tegen counterend AGOVV

In het stadion waarin onder anderen Klaas-Jan Huntelaar (2003-2004, 35 wedstrijden), Dries Mertens (2006-2009, 108 wedstrijden) en Nacer Chadli (2007-2010, 90 wedstrijden) een deel van hun professionele voetbalopvoeding hebben genoten is de Hoevelakense hoofdmacht tegen de eerste competitienederlaag van 2019 aangelopen. Na het grootste deel van de wedstrijd op de helft van de tegenstander te hebben gespeeld, het meeste balbezit te hebben gehad, maar tot slechts twee kansjes te zijn gekomen delfde Hoevelaken met 2-0 het onderspit tegen AGOVV.

Het was allemaal niet geweldig wat de ‘Geheelonthouders’ en Hoevelaken op de kunstgrasmat legden. De regenbuien, de harde windvlagen en de galmende voetbaltombe zorgden voor een troosteloze ambiance. Hoevelaken en AGOVV deden de rest. Pas ver in de eerste helft viel de eerste kans te noteren, toen de gastheren op de rand van het strafschopgebied een vrije trap mochten nemen, maar doordat de bal in de muur smoorde kon direct een streep door het woord kans. Daniel Bezembinder kreeg aan de andere kant nog een mogelijkheid om de score te openen, maar de bal, die sowieso naast zou zijn gegaan, werd nog beroerd door de vingertoppen van de goalie, waardoor de mogelijkheid werd omgezet in een hoekschop. Corners waren tegen AGOVV echter geen kansen voor Hoevelaken, want de meest ballen kwamen nauwelijks fatsoenlijk voor het doel, waarna persoonlijke duels verloren gingen.

In de 39e minuut viel er onverwacht een treffer te noteren. AGOVV counterde weer eens alsof het een lieve lust was en speelde de eerste echte veldkans van de wedstrijd goed uit. Doelman Sjoerd Kloppenburg, die ver voor zijn doel al de nodige schade had weten te voorkomen, moest nu vissen, waardoor de uitslag in ieder geval geen bloedeloze brilstand kende.

Met de lichte wind in de rug en met Simon de Boer voor Ludo Horst probeerde Hoevelaken in de tweede doorgang de opgelopen averij te herstellen. Met grote regelmaat verscheen Hoevelaken in het zestienmetergebied van de tegenstander, maar een vuist kon daar niet worden gemaakt. Daniel Bezembinder kreeg een tweede mogelijkheid op een treffer, Joeri van den Hoeven kopte voorlangs en bij een schot van B-junior Roan van de Pol, die zijn basisdebuut maakte en hard werkte, ging de bal over het doel, maar daarmee is het Hoevelakense gevaar wel beschreven. De counters van AGOVV waren spannender en net als in de eerste doorgang werd de Hoevelakense defensie in de 70e minuut  uiteen gereten en kon de bal eenvoudig worden binnen getikt.


De regenboog ver in de tweede helft was zo’n beetje het hoogtepunt tussen 14.30 en 16.20 uur.

Opstelling: Sjoerd Kloppenburg; Quinten van Vliet, Ewoud van de Brug (65. Coen Bos), Pascal de Jong; Ludo Horst (46. Simon de Boer), Robin Elverding, Jordi Vonder, John Kok (60. Jeffrey Huisman); Roan van de Pol, Daniel Bezembinder, Joeri van den Hoeven.

Daniel Bezembinder en Roan van de Pol, de twee ‘jonkies’ die eerder dit jaar als invaller samen het vonnis velden over Advendo, zijn er vandaag vanaf de aftrap bij. Beide aanvallers werkten hard, maar konden ook geen potten breken.

JO11-1: Winterslaap ….. of niet uitgeslapen?

Eindelijk was daar dan het moment dat de JO11-1 hun voetbalkunsten weer ten toon mocht spreiden na een aantal (verplichte) voetballoze weekenden. Het team kent één nieuwkomer (Jurre), maar helaas ook het vertrek van één spelertje  (Tygo Morren).

Door: Jeffrey Forée

Met een hernieuwde competitie-indeling (en gelukkig een aantal nieuwe tegenstanders), werd de spits afgebeten met een thuiswedstrijd tegen Zeewolde JO11-2. Alle ingrediënten op deze zonovergoten 16e februari waren ruimschoots aanwezig om er iets moois van te maken.  De honger naar de bal zou immers groot zijn, zo dachten wij als ouders (en coaches) er tenminste over.

Dat niet alles te sturen valt, werd in de praktijk door het team (de 1e helft) volledig tot uiting gebracht. Natuurlijk waren er wat personele omzettingen, was de veldbezetting iets aangepast en miste het team wedstrijdritme. Echter, afgaande op de bovenstaande kop leek het wel of het team niet vooruit te branden was. Doelpunten tegen krijgen is inherent aan het spelletje, maar de manier waarop ze vallen en hoe ermee om te gaan. Tsja , dat is toch wel een dingetje. Gezapigheid was troef bij een (al vroeg opgelopen) 0-2 achterstand.

Voetballend kan natuurlijk niet alles kloppen (en dat mag je ook niet verwachten), maar de strijd aangaan, duels willen winnen, elkaar coachen. Ach, wellicht verwacht uw verslaggever wel teveel. Dat de rust werd ingegaan met een 1-2 (mooie actie van Luke la Gort Dillie en dito schot), gaf ons als ouder weer enigszins moed. Genoeg  werk voor de coaches Ruben Kruithof en Edwin Duijst;  om in een paar minuten tijd het team te voorzien van de nodige tips en tricks.

De 2e helft gaf (gelukkig) een compleet ander spelbeeld; er zat meer vuur in het team en ook aanvallend werd men dreigender. Dat de 2-2 viel na een mooie combinatie op rechts én een mooie afronding van Stijn Simon was verdiend.  Het team beloonde zichzelf  met het prima veldspel. Dat de 2-3 vervolgens viel was tegen de verhouding in, maar het tekent de veerkracht van dit team om ‘’à la PSV” in de slotminuten toch de gelijkmaker te produceren.

Het team mag pas over drie weken (!) opgaan voor hun 2e competitiewedstrijd tegen Rood-Wit uit Putten. Niet echt bevorderlijk voor het (spel) ritme zou je kunnen zeggen.

Hopelijk zorgt het mooie lentezonnetje ervoor dat het team uit de volledige winterslaap ontwaakt en dat er wat meer voetbalritme en conditie  wordt opgedaan door dan maar ‘gewoon lekker buiten te gaan voetballen’.

Dat het maar een mooi 2e helft van het voetbalseizoen mag worden.

Sportieve groeten van uw razende Reporter & Co

Noot: Gelukkig voor sc Hoevelaken was trainer/coach Edwin Duijst wel uitgeslapen, want vanwege zijn rushes langs de zijlijn en zijn treffer met het hoofd werd hij rond half vijf ‘s middags bij de hoofdmacht uitgeroepen tot Man van de Wedstrijd. Dit gebeurde onder het toeziend oog van Luke la Gordt Dillie, die deze zaterdag de Pupil van de Week mocht zijn.

Hoevelaken soeverein langs SDS ‘55

In het minimale aantal van vier benodigde wedstrijden is het Hoevelaken in 2019 gelukt om het behaalde puntenaantal van voor de winterstop te verdubbelen. Waar Hoevelaken in december 2018 met twaalf punten één van de degradatieplaatsen bezette, daar staat het nu keurig in het linker rijtje met uitzicht naar boven.

De punten 22, 23 en 24 behaalde Hoevelaken zaterdag tegen SDS ’55. De club uit Wekerom was de vierde ploeg op rij, die aan de Hoevelakense dadendrang moest geloven. Na drie keer een 2-1 zege maakte Hoevelaken ditmaal alle drie de treffers zelf en liet SDS zich in dat rijtje als meest gewillig naar de slachtbank dragen.

Via Coen Bos, goed op dreef tegen SDS, kwam Hoevelaken al na 13 minuten op 1-0, toen de behendige aanvaller uit de draai Hoevelaken op 1-0 schoot. Beter is om te beschrijven, dat Hoevelaken pas na 13 minuten op 1-0 kwam, want in de eerste tien minuten kreeg Hoevelaken een aantal opgelegde kansen, om nog vroeger de score te openen.

Feestje rond Coen Bos, die Hoevelaken al vroeg in de wedstrijd op 1-0 brengt.

Gezien het spelbeeld werd al snel duidelijk, dat een vierde billenknijpende 2-1 vandaag niet tot het scenario behoorde. Via Patrick Kloppenburg, Coen Bos en vooral Edwin Duijst stoomde Hoevelaken met grote regelmaat langs de flanken op om gevaar te stichten voor het Wekeromse doel. Het duurde echter tot de 32e minuut, voordat Edwin Duijst een keer doeltreffend zijn hoofd tegen de bal kon zetten.

Na de pauze was de wedstrijd minder onderhoudend, vooral toen Joeri van den Hoeven vanaf de stafschopstip voor 3-0 had gezorgd. De invaller voor Patrick Kloppenburg schoot de bal onberispelijk vanaf elf meter in de touwen, nadat Coen Bos onreglementair tegen het natuurgras was gewerkt.


Aanloop, schot, zien dat het goed komt, goal! Zo eenvoudig lijkt het: 3-0.

Met Daniel Bezembinder voor John Kok ondernam Hoevelaken meer pogingen om aan het doelsaldo te werken. Zelfs de centrale verdedigers Ewoud van de Brug en JO19-1 speler Siem Kooistra (foto), vorige week verdienstelijk debuterend en tegen SDS vanwege succes geprolongeerd in de hoofdmacht, waren met enige regelmaat aan het front te vinden. Ondanks alle aanvallende werkzaamheden bleef de teller op drie staan en boekte Hoevelaken tegen SDS hetzelfde resultaat als voorgaand seizoen, al was toen deze eindstand al bij de rust bereikt.

Na vier succesvolle duels heeft Hoevelaken twee weken rust. Op 9 maart gaat het competitieprogramma verder en treedt Hoevelaken in Apeldoorn aan tegen AGOVV.

Opstelling: Sjoerd Kloppenburg; Jordi Vonder, Ewoud van de Brug, Siem Kooistra, Pascal de Jong; Edwin Duijst, Robin Elverding, Ludo Horst, John Kok (72. Daniel Bezembinder); Coen Bos, Patrick Kloppenburg (28. Joeri van den Hoeven).

Scoreverloop: 13. Coen Bos 1-0, 32. Edwin Duijst 2-0; 60. Joeri van den Hoeven 3-0.

De Haen Man van de Wedstrijd: Edwin Duijst.

Edwin Duijst wordt uitgeroepen tot Man van de Wedstrijd. Rechts Luke la Gordt Dillie, Pupil van de Week van JO11-1. Voor Edwin en Luke is het een mooi samenzijn. Edwin is trainer en leider van Hoevelaken JO11-1 en daarmee bijna automatisch de favoriete speler van Luke bij sc Hoevelaken.

GoudDaantje opnieuw bepalend voor sc Hoevelaken

Voor de tweede keer op rij heeft de hoofdmacht van sc Hoevelaken mogen profiteren van pinchhitter Daniel Bezembinder. Net als vorige week tegen Advendo kwam hij tegen Rood-Wit kort voor het einde van de wedstrijd  in de ploeg en zorgde hij nog korter voor tijd voor de winnende 2-1. Met dit resultaat is Hoevelaken weer terug in het linker rijtje.


De 2-1 overwinning tegen Rood-Wit kwam moeizaam tot stand, maar dat is Hoevelaken in 2019 al wel gewend. De wedstrijd tegen Rood-Wit was al de derde billenknijper dit kalenderjaar die met een 2-1 overwinning voor Hoevelaken eindigde. De ‘2-1 hattrick’ begon vorige maand tegen Terschuurse Boys, toen Hoevelaken kort voor tijd een strafschop tegen kreeg op de stand 1-1, maar na de misser zelf met 2-1 won. Vorige week tegen Advendo stond er nog een 0-1 op het scorebord toen het Hoevelakense kwartiertje begon en de jonkies Roan van de Pol en Daniel Bezembinder voor de ommekeer zorgden. Met een felle en bepalende wind leek de wedstrijd in Krachtighuizen tegen gastheer Rood-Wit op 1-1 af te stevenen, toen opnieuw Daniel Bezembinder als een duveltje uit een doosje opdook bij een voorzet van Patrick Kloppenburg en de bal uitstekend afrondde.


Daniel Bezembinder flikt het voor de tweede keer op rij: vlak voor tijd mag hij zijn intrede doen, om korte tijd later de winnende 2-1  te laten aantekenen. Rood-Wit had beter moeten weten, want op 31 maart 2018 schoot Daniel Hoevelaken in de laatste minuut ook al langs Rood-Wit. In die wedstrijd had Hoevelaken Rood-Wit in tien minuten tijd van 3-0 laten terugkomen naar 3-3, maar stond Daniel in de dying seconds op de juiste plaats, om het GoudDaantje van de wedstrijd te worden.

Met het windje schuin in de rug begon Hoevelaken tegen Rood-Wit met een overrompeling van de tegenstander. Binnen drie minuten kreeg het drie goede mogelijkheden om de score te openen en ook in de minuten daarna was er het nodige gevaar in het strafschopgebied van Rood-Wit te bespeuren. De 16e minuut zorgde echter voor de plotselinge ommekeer. Voor het eerst in de wedstrijd konden de gastheren de tegenwind trotseren en richting het doel van Hoevelaken oprukken. Bij een voorzet zorgde de wind voor de nodige verwarring bij doelman Sjoerd Kloppenburg en stond Rood-Wit vanuit het niets op een 1-0 voorsprong.

Lang duurde die opsteker voor Rood-Wit niet. Hoevelaken bleef op de ingeslagen weg druk uitoefenen op de tegenstander, met als gevolg dat met een leep balletje van Robin Elverding aanvaller Coen Bos in één klap alleen voor de doelman stond. Met een behendige voetbeweging bracht de voetvlugge spits Hoevelaken al na twee minuten weer op gelijke hoogte.


Coen Bos (18) wordt gefeliciteerd met zijn gelijkmakende treffer.

In het resterende halve uur van de eerste helft kabbelde de wedstrijd voornamelijk op het middenveld wat voort. Hoevelaken zette niet meer de druk op de tegenstander, die hoofdtrainer Harry Oussoren vanaf de zijkant zo graag wou zien. Hij sprak de manschappen in de rust daarop aan en met een gezonde portie energie, maar met de stevige wind schuin tegen, ging Hoevelaken in de tweede doorgang de tegenstander te lijf. Voor beide doelen viel bedrijvigheid te noteren, maar alleen GoudDaantje Bezembinder kon het net vinden. Rood-Wit zette in de zeven minuten extra tijd alles op alles om een gelijkmaker te forceren. Ballen werden naar voren gepompt, de doelman werd mee naar voren gestuurd en ook een aantal vrije trappen en hoekschoppen leverde nog gevaar op. Gelukkig voor Hoevelaken viel uiteindelijk het laatste fluitsignaal en was de derde benauwde 2-1 overwinning op rij een feit.


In beide strafschopgebieden viel de nodige bedrijvigheid te noteren, maar echte grote mogelijkheden bleven uit.

Opstelling: Sjoerd Kloppenburg; Jordi Vonder, Ewoud van de Brug, Siem Kooistra, Pascal de Jong; Edwin Duijst, Ludo Horst, Robin Elverding (88. Calvin Broekhuis), John Kok; Coen Bos (80. Daniel Bezembinder), Joeri van den Hoeven (64. Patrick Kloppenburg).

Scoreverloop: 16. Rood-Wit 1-0, 18. Coen Bos 1-1; 88. Daniel Bezembinder 1-2.

“Haasje” voor Siem Kooistra
Met de afwezigheid van onder anderen Quinten van Vliet, Jordy Zieltjes en Michel van de Bunt had hoofdtrainer Harry Oussoren weer een puzzel te leggen. In verdedigend opzicht toverde hij Siem Kooistra (links op de foto) van Hoevelaken JO19-1 uit de hoge hoed. De jongeling, tegen Rood-Wit exact een maand achttien jaar oud, stond zijn mannetje in het centrum van de verdediging. Siem kan terugkijken op een goede wedstrijd en dus op een bevredigend debuut.

 

Jonge invallers verrichten wonderen voor Hoevelaken

Je moet eigenlijk met je eigen team, de JO17-1, een wedstrijd bij Unicum afwerken, maar omdat die wedstrijd wordt afgelast word je aan de JO19-1 toegevoegd voor een vriendschappelijk potje tegen Hierden. Nog later op de dag promoveer je tot wisselspeler van de hoofdmacht, mag je een kwartier voor tijd invallen en sta je om half vijf met de dinercheque van De Haen in je handen, die behoort bij De Man van de Wedstrijd. Het overkomt Roan van de Pol, die een flitsende invalbeurt kende tegen Advendo, al na dertig seconden succesvol zijn hoofd tegen de bal zette en in de extra tijd oog had voor de situatie door Daniël Bezembinder, die in de 88e minuut inviel, de winnende treffer te gunnen. Het laatste kwartier van de wedstrijd Hoevelaken – Advendo was daarmee meer een jongensboek dan een voetbalwedstrijd.

De kanteling van de wedstrijd kwam tot stand na twee (achteraf) gouden wissels van hoofdtrainer Harry Oussoren. De Hoevelakense hoofdtrainer moest de aanvallende wissels Roan van de Pol voor verdediger Jordy Zieltjes (74e minuut) en Daniël Bezembinder voor Coen Bos (88e) wel doorvoeren, omdat Hoevelaken door een zondagsschot in de vierde minuut na rust tegen een nederlaag dreigde aan te lopen.  Hoevelaken wist aanvallend weinig te creëren, maar door het inbrengen van eerst Roan van de Pol en later Daniël Bezembinder was er ineens meer dreiging in de frontlinie. Roan van de Pol vond al een halve minuut na zijn inbrengen het net met een eenvoudige kopbal. Doelman Sjoerd Kloppenburg peerde de bal naar voren, die door de verdedigers van Advendo onvoldoende werd ingeschat. Plotseling ontstond er een duel tussen Edwin Duijst en de goede doelman van Advendo. Beiden raakten de bal, die omhoog en in voorwaartse richting zijn weg verder zocht. De meegelopen Roan van de Pol hoefde slechts te knikken en daarna te juichen. De assistent-scheidsrechter van Advendo deed nog manmoedige pogingen om de treffer te laten annuleren, maar terecht ging de echte scheidsrechter daarin niet mee.

In de extra tijd, toen Daniël Bezembinder koud zijn intrede had gedaan, kon Roan van de Pol opnieuw via de rechterkant oprukken. Er waren mogelijkheden om zelf te schieten, maar de jonge Hoevelaker behield het overzicht (“Ik wist dat Daniel was meegelopen”) en schoof de bal breed. De eerstejaars senior had vervolgens geen moeite met het binnenschuiven van de bal. Hoevelaken vierde feest alsof het kampioenschap was binnen gehaald, maar voorlopig is deze overwinning ‘slechts’ een tweede stap in de juiste richting.


Tijd voor een feestje. Daniël Bezembinder (tweede van links), ontvangt de felicitaties van aanvoerder Pascal de Jong. Uiterst rechts wordt aangever Roan van de Pol (met haarband) opgevangen door een lachende Ewoud van de Brug en Ludo Horst, die een goede rentree kende.

De wedstrijd was nog maar koud op gang, of Coen Bos had het verschil in score al kunnen maken. Of misschien wel moeten maken, maar hij wist de bal niet tussen de palen te krijgen. Daarna ontwikkelde de eerste helft zich als het weer: mistroostig. Direct na de pauze kreeg Hoevelaken een klap te verwerken, toen vanaf een meter of 35 de bal ineens op de schoen werd genomen en na een zondagsschot achter de kansloze doelman Sjoerd Kloppenburg verdween. Hoevelaken wist wat het te doen had, maar kon aanvallend geen vuist maken. Harry Oussoren bedacht daarom aanvallend te wisselen, waarna het reeds vertelde jongensboek werd geopend en Hoevelaken alsnog de winst naar zich toetrok.

Opstelling: Sjoerd Kloppenburg; Quinten van Vliet, Ewoud van de Brug, Jordy Zieltjes (74. Roan van de Pol), Pascal de Jong; Jordi Vonder, Robin Elverding, John Kok; Coen Bos (87. Daniël Bezembinder), Joeri van den Hoeven (46. Ludo Horst), Edwin Duijst.

Scoreverloop: 49. Advendo 0-1, 75. Roan van de Pol 1-1, 90(+1). Daniël Bezembinder 2-1.

De Haen Man van de Wedstrijd: Roan van de Pol


Roan van de Pol, nog JO17-1 junior, heeft een kwartier nodig om met een treffer en een assist de wedstrijd van de hoofdmacht tegen Advendo te beslissen. Rechts Jan-Jelle Faber (JO11-1), Pupil van de Week.

Zo zag men de wedstrijd in Ederveen

Advendo ’57 heeft nederlaag aan zichzelf te wijten

EDERVEEN ,,Een onnodige 2-1 nederlaag bij Hoevelaken. Die wij helemaal aan onszelf hebben te wijten”, stelde Jan Fluit klip en klaar. ,,En dat wij een half elftal aan spelers misten, daar wil ik mij niet achter verschuilen.”

,,Over de eerste helft kan ik kort zijn”, ging de trainer verder. ,,Op een heel slecht kunstgrasveld, was het van beide kanten slecht. De enige kans was een vrije trap van Rik Kelderman, die net naast werd getikt.”

,,De tweede helft was veel beter. Uit het niets kwamen wij op 0-1 via een schot van 25 meter afstand van Martijn van den Dikkenberg. Wij hadden de controle. Wij verzuimden via Rik Kelderman, die net naast lobte, de genadeklap uit te delen.”

,,Gaandeweg werd het onrustiger van onze kant”, had Fluit gezien. ,,En na slecht dekken van onze kant, stond het zomaar 1-1. Vervolgens kregen zowel Martijn van den Dikkenberg als Tom van Ginkel 100% kansen, de wedstrijd toch te beslissen. En dan valt in de negentigste minuut de 2-1 (Daniël Bezembinder) aan onze kant. Eerst was het balverlies op het middenveld, en vervolgens gleed Mark van Kessel uit.”

,,In extra tijd had de ingevallen Richard Lokhorst nog de gelijkmaker op zijn schoen. Dat gebeurde niet. Al met al een domme en onnodige nederlaag”, sloot de teleurgestelde Fluit af.

De Ederveners zakken naar de grauwe middenmoot en moeten langzamerhand ook naar onderen gaan kijken. Zaterdag komt het in topvorm verkerende Otterlo op bezoek. Zeker is dat topscorer Jaap van Doorn ontbreekt. Vanwege een scheur in zijn kuit is de spits nog een aantal weken uitgeschakeld.

Noot: Jan Fluit heeft nog meegedaan met de sollicitatieprocedure om Jan van den Heuvel op te volgen. Achteraf maar goed voor deze trainer dat hij het bij Hoevelaken niet geworden is, anders had hij veel vaker met dit hele slechte kunstgrasveld moeten dealen.

Hoevelaken eindelijk weer eens langs Terschuur

Het heeft lang geduurd, maar na vier competitienederlagen, twee bekernederlagen en vijf gelijke spelen in de onderlinge duels met Terschuurse Boys heeft sc Hoevelaken voor het eerst sinds de laatste overwinning op 16 oktober 2010 eindelijk weer eens een officiële wedstrijd tegen de buren kunnen winnen. Hoevelaken, bij aanvang van de wedstrijd de nummer twaalf op de ranglijst, wipt met dit resultaat weer over Terschuurse Boys (11) heen. Daarmee is de eerste stap gezet, om ver van de degradatieplaatsen verwijderd te blijven.

Twee dagen na het zetten van de handtekening, die hoofdtraining Harry Oussoren (net als B-trainer Ben Boekhout) een jaar langer aan sc Hoevelaken bindt, kon er op Kleinhoven opnieuw een handtekening worden geplaatst: die onder de overwinning tegen Terschuurse Boys. Na bijna honderd minuten voetbal stond een 2-1 overwinning op het bord. Hoevelaken sluit daarmee de eerste competitiehelft goed af en kent tevens een denderde start na de winterstop. Het is te vroeg om te veronderstellen, dat het trainingsweekend op Ameland nu al vruchten afwerpt, maar de start in 2019 had voor Hoevelaken niet beter kunnen zijn.

De bepalende momenten in de wedstrijd konden worden genoteerd in het eerste – en laatste kwartier van de wedstrijd, waarmee het duel een prima kader kende aan zowel het begin als het eind.

Na een eerste gevaarlijk moment na een hoekschop van Michel van de Bunt kon al na negen minuten worden gejuicht door de helft van de ruim 400 belangstellenden. Na een bal van achteruit wist Robin Elverding met het hoofd de uitkomende doelman van Terschuur te verschalken. Helaas voor de thuisploeg was de vreugde van korte duur. Nog binnen het kwartier kwamen de gasten op gelijke hoogte, toen Tomas Vaarkamp plotseling oog in oog met doelman Sjoerd Kloppenburg verscheen. De Terschuurse spits bleef koel en schoof de bal eenvoudig in de touwen.


Foto boven en onder: Hoevelaken was bij hoekschoppen met regelmaat gevaarlijk in het Terschuurse strafschopgebied.

Met deze 1-1 stand haalden beide ploegen de rust, waarbij Terschuurse Boys voetballend meer liet zien dan de gastheren, al was de beste kans voor Hoevelaken.  In de 24e minuut wist Patrick Kloppenburg zich op de linkerflank op inzet van zijn tegenspeler te ontdoen, kon hij de bal scherp voorgeven en was Joeri van den Hoeven ter plaatse, om de bal binnen te glijden. Alles aan de aanval was perfect, behalve dan, dat de Terschuurse doelman in de weg lag. Ook in de rebound kon de bal niet worden afgerond.

De tweede doorgang van de wedstrijd was minder onderhoudend, maar Hoevelaken startte wel met een aantal gevaarlijke hoekschoppen. Het was echter wachten tot de 78e minuut, voordat er weer iets bepalends gebeurde. Ewoud van de Brug had zijn handen vol aan zijn direct tegenstander en kon die slechts afstoppen door hem aan zijn arm en tenue te trekken. Helaas voor de betrouwbare verdediger gebeurde dit binnen de beruchte lijnen en ging de bal op de stip. Een volgende nederlaag tegen Terschuur leek er voor Hoevelaken aan te komen, maar daarmee was buiten sluitpost Sjoerd Kloppenburg gerekend. Met een fraaie reflex stopte hij de door Rob Porte ingeschoten bal en bleef Hoevelaken in de race.


Het beeld vertekent, maar Sjoerd Kloppenburg stopt toch echt de strafschop van Rob Porte (7). Deze actie leidt de Hoevelakense sluitpost mede naar de verkiezing tot Man van de Wedstrijd.

Vijf minuten later stond alsnog de 2-1 op het bord, maar dan in Hoevelakens voordeel. Vanuit een hoekschop kopte Michel van de Bunt de bal niet hard, maar wel tegendraads en onhoudbaar in de verre hoek.


Feestje na de treffer van Michel van de Bunt (ergens rechts bedolven tussen zijn medespelers).

Vanwege een lange blessurebehandeling van Ewoud van de Brug en de nodige tijdverspilling bij een opstootje in de slotfase werd de derby met ruim zeven minuten verlengd. Veel maakte dit niet uit, want hoewel Terschuurse Boys nog wel voor een resultaat ging, was een van richting veranderde bal die net langs de paal ging nog het enige echte wapenfeit.


Wanneer je een geblesseerde tegenstander probeert aan zijn benen buiten de lijnen te trekken, dan krijg je een opstootje. 

Komende zaterdag mag Hoevelaken naar Teuge, ook al zo’n taaie ploeg waar Hoevelaken vaak moeite mee heeft. Bij winst kan pas echt van een goede herstart worden gesproken en zal het omhoog kijken kunnen beginnen.

Opstelling: Sjoerd Kloppenburg; Quinten van Vliet, Ewoud van de Brug, Jordy Zieltjes (90+4. John Kok), Pascal de Jong; Edwin Duijst, Robin Elverding, Jordi Vonder, Michel van de Bunt; Joeri van den Hoeven, Patrick Kloppenburg (88. Arslan Gümüs).

Scoreverloop: 9. Robin Elverding 1-0, 14. Tomas Vaarkamp 1-1; 83. Michel van de Bunt 2-1.

De Haen Man van de Wedstrijd: Sjoerd Kloppenburg

Sjoerd Kloppenburg wordt uitgeroepen tot De Haen Man van de Wedstrijd. Sjoerd stopt een strafschop bij 1-1, waarna Hoevelaken zelf met 2-1 wint. Links Xavi Buis, de Pupil van de week.

De eerste helft door de telelens van Aalt Guliker

Hoevelaken houdt punt over aan duel met Batavia ‘90

Hoevelaken kan met een redelijk voldaan gevoel de winterstop in. In een interessante wedstrijd met lage gevoelstemperaturen snoepte Hoevelaken een puntje af van runner-up Batavia ’90 uit Lelystad. Dat hadden er echter ook drie kunnen zijn, maar in de slotfase van de wedstrijd was doelman Sjoerd Kloppenburg voor het eerst in de wedstrijd echt kansloos, toen een ingeschoten bal van richting veranderde en de sluitpost in de verkeerde hoek lag te spartelen.

Rechtsboven of linksonder, doelman Sjoerd Kloppenburg had een goede dag, totdat hij kansloos was op een van richting veranderd schot.

Hoofdtrainer Harry Oussoren kwam tegen de ploeg uit Lelystad met een soort poldermodel op de proppen: een extra slotje op de deur om de aanvallen van de technisch begaafde Batavianen te kunnen opvangen. Met die strategie werd echter niet de bus in het strafschopgebied geparkeerd, maar probeerde Hoevelaken er via tegenaanvallen ook echt een wedstrijd van te maken. Dat lukte wonderwel en na elf minuten had Robin Elverding, de latere man van de wedstrijd, de mogelijke openingstreffer al op het hoofd. Echter, met een reflex wist de doelman van de gasten het gevaar te keren en was van een vroege goal geen sprake.

Na 25 minuten strijd viel de mooiste aanval aan Hoevelakense kant te noteren. Randy (rendier) Gerritsen (foto)benutte zijn snelheid via de linkerflank volledig en gaf een puike voorzet op Patrick Kloppenburg, tegen Batavia wat meer centraal spelend. De linkspoot nam de bal in één keer op de schoen, maar in de verre hoek stuitte de bal via de paal het veld weer in en had Hoevelaken voor de tweede maal de pech, die je vaker hebt wanneer je in de onderste regionen bivakkeert.

Niet veel later kwam Hoevelaken goed weg. Vanuit een hoekschop, waarvan Batavia er diverse mocht nemen, belandde de bal via een kopbal op de onderkant van de lat. Met kunst en vliegwerk kon de bal worden weggewerkt en bleef de brilstand nog even op het bord, al was dat van korte duur. In de voorlaatste minuut van de eerste helft gebeurde er namelijk iets, dat zeldzaam is op de velden waarbij Hoevelaken betrokken is: een doelpunt van aanvoerder en linker vleugelverdediger Pascal de Jong. Na een leuke aanval kon Joeri van den Hoeven de bal maar moeizaam verwerken, maar gelukkig voor Hoevelaken was de aanvoerder mee ten strijde getrokken om de bal alsnog onhoudbaar in de touwen te schieten.

Pascal de Jong, tweede vanaf rechts, in een voor hem onbekende rol: als middelpunt van de receptie.

Net als vorige week tegen Zwart-Wit ging Hoevelaken met een 1-0 voorsprong rusten, maar anders dan in de wedstrijd in Harderwijk kwam Hoevelaken beter uit de kleedkamer. Met opgestroopte mouwen en de borst vooruit werd de ene aanval na de andere van Batavia afgeslagen, al had Hoevelaken in de tweede helft aanvallend minder in te brengen dan voor de rust. Lang leek Hoevelaken overeind te blijven, maar middels een van richting veranderde bal in de 86e minuut kon Hoevelaken toch niet de overwinning naar zich toetrekken. Pogingen daartoe werden nog wel ondernomen, met het inbrengen van Daniël Bezembinder en Arslan Gümüs, maar tot een score kwam het niet. Wel was het nog lang billen knijpen, want vanwege enkele blessurebehandelingen werden er maar liefst tien extra minuten aan het duel toegevoegd.

De winterstop treedt in, maar de eerste competitiehelft is nog niet ten einde. Daarvoor moet Hoevelaken nog één wedstrijd spelen en dat is niet de minste. Op zaterdag 19 januari 2019 wordt de competitie hervat en ontvangt Hoevelaken op Kleinhoven de vrienden uit Terschuur. Competitief kan het nieuwe jaar dus eigenlijk niet leuker beginnen.

Opstelling: Sjoerd Kloppenburg; Quinten van Vliet, Ewoud van de Brug, Jordy Zieltjes, Pascal de Jong; Robin Elverding, John Kok, Randy Gerritsen, Edwin Duijst; Joeri van den Hoeven (90. Arslan Gümüs), Patrick Kloppenburg (81. Daniël Bezembinder).

Scoreverloop: 43. Pascal de Jong 1-0; 86. Batavia 1-1.

De Haen ‘Man van de Wedstrijd’: Robin Everding

Voor de tweede keer dit seizoen werd Robin Elverding uitgeroepen tot ‘Man van de Wedstrijd’. Eerst op de zaterdag van het interview voor De Zijlijn, zaterdag na het verschijnen van het artikel over hem en zijn voetballende familieleden. Wellicht moet Robin wat vaker aan een vraaggesprek worden onderworpen.
Rechts pupil van de week Stijn Simon.

JO11-1: JAMMER DE BAMMER!

In het laatste (wedstrijd) verslag van “onze jongens” gaf uw reporter kennis van de indrukwekkende opmars van het team richting de – beoogde – plaats 2. Het verschil tussen de nummers 2 tot en met 5 is klein en bij een misstap volgt automatisch een pas op de plaats (lees: ranglijst).

Door Jeffrey Forée

Afgelopen zaterdag stond er een nieuwe uitdaging voor het team gepland te Ede. De plaatselijke JO11-2 van DTS ’35, met NUL punten uit 11 wedstrijden (en de hekkensluiter in deze poule), zou op zich… En laat dit nu juist net ook die bewuste “valkuil” kunnen zijn.
Excuses zoeken is niet echt mijn hobby. Het spelen op (slecht) natuurgras, de harde wind, versterkingen voor DTS vanuit hun JO11-1. Het zal allemaal wel, echter wanneer de prima doelkansen voor SCH tijdens de wedstrijd verzilverd zouden zijn, ja dan??? Ja, zelfs dan had dit nog geen zekerheidje geweest voor die felbegeerde 3 punten. Wanneer het voetballend even niet gaat (wat uiteraard kan), dan zijn inzet en werklust onontbeerlijk om een wedstrijd te doen kantelen.


Het team van SCH, dat zult u als scherpe lezer (en volger van de uitslagen van dit team) niet ontgaan zijn, heeft de indrukwekkende opmars (van de laatste weken) in Ede helaas geen passend vervolg kunnen geven. Dat het zich daarmee veels te veel tekort heeft gedaan hebben wij als enthousiaste ouders lijfelijk mogen aanschouwen. Dat het team niet alleen kan vertrouwen op puur hun arsenaal aan voetbalkwaliteiten, daar was deze wedstrijd een goed voorbeeld van. Dat deze krachtmeting een 3-2 nederlaag opleverde is uiteraard jammer, maar ook weer een leermoment. Elk nadeel….. u kent de befaamde uitspraak wel.

Ze zitten er weleens tussen, duels als deze. Als aandachtig toeschouwer weet je dat er (veel) meer in had gezeten, maar zo zullen de spelertjes dat wellicht ook hebben ervaren. Dit als uitgangspunt nemend kan het niet anders, dat zaterdag koploper Veensche Boys een ander SCH JO11-1 zal treffen. Voetballen kan het team van Ruben en Edwin, dat hebben ze deze competitie meermaals laten zien.
15 december 9.45 uur op Sportpark Kleinhoven kan in uw agenda genoteerd worden.

Groeten van uw Razende Reporter en Co.

Hoevelaken geeft wedstrijd in twee minuten weg

Dat voetballen met de wind mee lang niet altijd een voordeel is, bewees zaterdag de wedstrijd tussen Zwart-Wit ’63 en sc Hoevelaken. In de gehele wedstrijd, waarin vier treffers vielen te noteren, stond een stevige wind in de lengteas van het veld. Alle vier de treffers werden tegen de wind in gemaakt. Hoevelaken was met de tegenwind eenmaal succesvol in de eerste helft, Zwart-Wit scoorde na de rust tegen de wind in drie keer.

De wind speelde in Harderwijk een grote rol tijdens de wedstrijd tussen de voormalige horecamedewerkers en de rood-witten van Hoevelaken. Hoevelaken begon tegen de wind in en kon nauwelijks een vuist maken. De Harderwijkers probeerden gebruik te maken van de rugwind, maar vrijwel alle ballen kregen te veel vaart mee, waardoor van het creëren van kansen geen sprake was. Desondanks werd er door Hoevelaken gescoord, al kwam de treffer uit de lucht vallen. In de 38e minuut kreeg Hoevelaken een vrije trap te nemen aan de linkerkant van het veld. Robin Elverding gaf de bal over de grond voor, maar omdat niemand de bal raakte werd de doelman verrast en zag hij de bal, die zeker niet hard werd ingeschoten, onverwacht in het net rollen. Een opsteker van jewelste, die door Hoevelaken luidt werd bejubeld.

Robin Elverding, tweede van rechts, wordt gefeliciteerd met zijn succesvolle vrije trap, waarmee Hoevelaken onverwacht op gelijke hoogte komt.

Kort na de openingstreffer leek Hoevelaken het verschil al te maken. Patrick Kloppenburg trok ten strijde over de linker flank, maar vanuit zijn puike voorzet kon Joeri van den Hoeven de bal niet promoveren tot een treffer.

Met een voordelig saldo van één treffer ging Hoevelaken de rust in. De supporters waren daar de beste stuurlui en zagen een overwinning voor Hoevelaken wel zitten, wanneer de flanken goed benut zouden worden en met het windvoordeel vooral de schoten op doel de kleine doelman op de proef zouden moeten stellen. Hoe anders ging het. Ondanks het windvoordeel liet Hoevelaken zich op eigen helft terugdrukken, met diep naar voren spelende vleugelverdedigers. De diepte werd daardoor wel erg diep en voor de Hoevelakense voorwaartsen nauwelijks te belopen. Hoevelaken profiteerde nauwelijks van het windvoordeel en schoot zichzelf uiteindelijk in eigen voet met de behoudend ogende instelling. Doelman Sjoerd Kloppenburg gaf bijvoorbeeld in de 66e minuut de bal aan een verdediger mee, waar hij ruimte had kunnen creëren door vanaf de grond een diepe bal te geven. Binnen de verdediging werd weinig overtuigend gecombineerd om uit te verdedigen, waardoor vanaf het dakterras kon worden gezien, dat het fout moest gaan. Simpel balverlies leidde tot de volledig onnodige gelijkmaker, maar dat was nog niet het ergste. Twee minuten later lag de bal voor de tweede keer achter de Hoevelakense doelman en zo gaven de gasten, die de punten hard nodig hebben, de wedstrijd volledig uit handen.

Een wedstrijdbeeld, dat zaterdag te weinig te zien was: Hoevelaken in het strafschopgebied van de tegenstander.

Met Daniël Bezembinder voor Patrick Kloppenburg ging Hoevelaken in de achtervolging, maar omdat zowel het combinatiespel van Zwart-Wit, als de instelling tijdens de meeste duels beter was dan dat van Hoevelaken, kon Hoevelaken ook in de tweede doorgang nauwelijks een aanvallende vuist maken. Twee schoten op doel vielen er te noteren, één ongevaarlijk uithaal van Randy Gerritsen en een enorme pegel van Simon de Boer, die net langs de verkeerde kant van de paal ging. Uiteindelijk werd de wedstrijd in de slotseconde beslist met een derde Harderwijks doelpunt en mocht Hoevelaken de wonden gaan likken, die het onnodig had opgelopen.

Opstelling: Sjoerd Kloppenburg; Quinten van Vliet, Simon de Boer, Ewoud van de Brug, Pascal de Jong; Randy Gerritsen, Robin Elverding, John Kok; Edwin Duijst, Joeri van den Hoeven, Patrick Kloppenburg (75. Daniël Bezembinder).

Scoreverloop: 38. Robin Elverding 0-1; 66., 68. en 90. Zwart-Wit 1-1, 2-1 en 3-1

Zaterdag 1 december; a day to remember !

Sportpark Kleinhoven stond deze 1e december bol van de activiteiten. De (te) veelbesproken Goedheiligman en zijn sportieve Pieten hadden de weg naar het pittoreske Hoevelaken gevonden, om onze plaatselijke voetbalhelden aangenaam te verrassen. Een balletje meetrappen, velden bezaaid met pepernoten, een fotosessie; een vrolijkere start kon deze dag niet krijgen, of toch ???

Door: Jeffrey Forée

Om in de clubkleuren te blijven; de Rood Witte draad die deze dag zo kenmerkte was toch wel het pracht initiatief van de MO 13-1 en hun begeleiding/aanhang.

SAMEN STERK VOOR WILLEM!

Daar kon echt niemand omheen op deze dag. De reden voor deze mooie actie stond  – terecht-  vermeld op de voorpagina van onze clubsite. Schrijnend en zo in en in triest. Het zet alles direct weer in perspectief!!

MO-13-1, Linda Pekel (coach) en trotse ouders van de meiden. Een groot woord van DANK voor al jullie voorbereidingen en het welslagen van dit mooie moment!

Het team van de JO11-1 mocht vandaag, op deze toch al goedgevulde dag,  proberen om hun indrukwekkende reeks voort te zetten en de druk op de  nummer 2 (Blauw-Geel ’55) verder op te voeren. Na een uiterst moeizame seizoenstart heeft het team, met goed en gepassioneerd  voetbal, de weg omhoog ingezet. Het constante herhalen van de trainingssessies, met name de veldbezetting, het (terug)verdedigende en aanvallende gedeelte, betaalt zich de laatste weken ruimschoots terug.

De titelkandidaat (Veensche Boys), alsmede de ploegen er net onder werden stuk voor stuk op een nederlaag getrakteerd. Dat de JO11-1 hierdoor momenteel de derde plaats inneemt is meer dan verdiend!

Advendo ’57 was vandaag te gast, een tegenstander met alleen maar positieve herinneringen (lees: uitslagen). Dat zij op plaats zeven bivakkeren zegt op zich niet zoveel. En onderschatting is dan vaak de grootste tegenstander.

Het team van de coaches Ruben Kruithof en Edwin Duyst behaalt de laatste weken juist een goed resultaat, omdat het voetbaltalent wordt gecombineerd met een grote dosis inzet.

Mooi en oogstrelend hoeft het niet altijd te zijn, dat bewees deze wedstrijd  tegen Advendo eens te meer. Maar ook een matige wedstrijd ruimschoots naar je hand zetten is ook een kwaliteit. De teller stokte bij 8-1 in het voordeel van SCH. Het credo luidt: ‘Gewoon’ zelf blijven winnen dan hoef je alleen maar omhoog te kijken.

Daar Blauw-Geel ’55 zijn wedstrijd verloor staat het team van onze JO11-1 nu op een keurige gedeelde 2e plaats. Chapeau voor het team en de coaches!

Zaterdag 8 december wacht de uitwedstrijd tegen hekkensluiter DTS ’35 te Ede, maar zoals eerder gememoreerd, ook dat zegt niks. Onderschatting kan dan …..

Wanneer dit team ook de trainingen wederom benadert als ware het een wedstrijd, dan kunnen we volgens mij omhoog blijven kijken.

Fijne Sinterklaasavond gewenst!

Groeten van Uw Razende Reporter & Co.

 

Top