Wedstrijdverslagen

Hoevelaken JO10-1 – Advendo ’57 JO10-1 …….

….. inhaalwedstrijd bekerstrijd

Waar alles wat gewoon leek  toch heel anders was, behalve dan het eindresultaat.

Deze keer dus helaas geen verslag van uw razende reporter, maar een kort en bondig resumé van zijn minstens net zo razendsnelle coassistente (maar dan wel zonder de benodigde voetbalachtergrond en/of kennis). Dit keer ‘gewoon’ een verslag van een trotse voetbalmoeder.

Door: Wilma Schreuder – Forée

U zult wellicht denken; waarom dan niet? Nou gewoon omdat vanavond alles anders ging dan gepland. Maar gelukkig beschikt het team over een zeer flexibel trainersduo en dito betrokken ouders.

Eigenlijk zou deze uitgestelde en overigens zeer belangrijke bekerwedstrijd (met als doel de eerste plek in de poule) afgelopen zaterdag ingehaald worden. Maar door een tekort aan spelertjes bij beide teams vanwege de herfstvakantie, was deze wedstrijd in goed overleg verplaatst naar maandagavond 23 oktober om 18.30 uur.  Dat leek toch allemaal heel makkelijk maar niets was minder waar.


Want:
–          Het hoofdveld bleek toch niet HET wedstrijdveld, want plotseling reed een Max Verstappen Copy Cat op een Redbull-maaimachine op het hoofdveld… Waardoor als een speer de eerder geplaatste doelen weer naar een ander veld verplaatst moesten worden.  Maar welk veld dan? Want overal werd getraind. Met enige hulp van andere teams kon dan toch het ‘lucky’ veld 2-A bemachtigd worden ;
–          Er was nog geen scheidsrechter, dus uw razende reporter nam deze wedstrijd dan maar het fluitje in de hand i.p.v. de pen en zijn notitieblok ;
–          Er waren geen blauw-witte tenues beschikbaar want Opa’s huis was dicht (en bleef helaas dicht). Gelukkig vonden Erwin en Annelize Buurman (ouders Luuk) neon gele hesjes in het ballenhok;
–          Met de naderende duisternis moesten Jeroen Morren & Jeffrey Forée naarstig op zoek naar de aan-knop voor de lichtmasten. Gelukkig werd die op tijd gevonden;
–          De kantine was dicht dus onze gasten konden niet verwelkomd worden met een warm kopje koffie/thee. Maar met inzet van Robert van Leijenhorst en Marijke Boekhorst (moeder Xavi) werd dit toch mogelijk gemaakt.

Bijna alles was dus alles behalve gewoon, behalve dan het eindresultaat. Want die was exact hetzelfde als de uitslag van de competitiewedstrijd tegen Advendo ’57 op 7 oktober j.l. “Gewoon” weer 7-3, met een fantastische eerste helft en een wat moeizamere tweede helft. Maar dit prachtige resultaat betekent dus automatisch de eerste plek in de poule én dus door naar de knock-out fase van de KNVB bekerwedstrijden. Een super mooie prestatie!


Ondanks alle hectiek voorafgaande aan het fluitsignaal lieten onze jonge helden en coach Jan Simon (trainer Raymond Buis kon er vanavond helaas niet bij aanwezig zijn) zich daardoor in ieder geval niet afleiden en kunnen ze opgaan voor de volgende bekerwedstrijd, welke gespeeld zal worden op 16 december.
Aanstaande zaterdag staat om 08.45 uur de interessante competitiewedstrijd tegen  de nummer 2 in de poule op het programma:  FC Horst JO10-1

Een goed begin van een mooie voetbalzaterdag!

Wedstrijdverloop: 1-0 Xavi Buis, 2-0 Luuk Buurman, 3-0 Stijn Simon, 4-0 Elijah Marais, 5-0 Merlijn Forée; Rust.
5-1 Advendo’57, 6-1 Jan Jelle Faber, 6-2 Advendo ‘57, 6-3 Advendo’57, 7-3 Tygo Morren

Hoevelaken royaal langs Barneveld


Wie na de eerste twee nederlagen van sc Hoevelaken zou hebben verklaard dat de Hoevelakense hoofdmacht drie wedstrijden later als derde op de ranglijst zou prijken, zou waarschijnlijk voor gek zijn verklaard. De waarheid is echter wel, dat Hoevelaken drie wedstrijden tegen relatief mindere tegenstanders in winst heeft weten om te zetten en inmiddels in de top drie is binnen gedrongen. De ploeg van Harry Oussoren lijkt daarmee verder dan vorig seizoen, toen op belangrijke momenten van degradatiekandidaten werd verloren. Nu werden de wedstrijden wel over de streep getrokken en lijkt Hoevelaken er florissant voor te staan. “Voor ons begint de competitie nu echt”, zei technisch elftalleider Henk van de Vuurst na afloop. “De komende weken krijgen we de echt serieuze tegenstanders en zal moeten blijken waar we staan”.

Jeffrey Duijst speelde een sterke wedstrijd en is als rechtsback een betrouwbare kracht.

De eerste tien minuten van de wedstrijd tussen Hoevelaken en Barneveld deden pijn aan de ogen. Op het veel te hoge gras van het Hoevelakense hoofdveld begonnen beide ploegen slecht aan de wedstrijd, waarbij het minst slechte voetbal door de bezoekers werd gespeeld. Echter, de gasten hadden na deze openingsfase al direct het kruit voor de rest van de wedstrijd verschoten en zo was het Hoevelaken, dat het initiatief kon overnemen en tot aanvaardbare aanvallen kon komen. Na enkele kansen leidde dat overwicht na een half uur in een treffer van Michel van de Bunt. Vanuit een verre inworp van Ruud Kassenaar, het Hoevelakense alternatief voor de hoekschop, kon Michel van de Bunt zijn hoofd tegen de bal zetten, die tot verbijstering van iedereen in de bovenhoek verdween. Hoevelaken kwam terecht op voorsprong en nam die ook mee naar de thee.

Belaagd door zijn tegenstander weet Michel van de Bunt de bal vanuit de verre inworp van Ruud Kassenaar desondanks op zijn hoofd te krijgen. Hoewel de situatie kansloos lijkt verdwijnt de bal desalniettemin in de verre bovenhoek.

Het doelpuntenspektakel volgende tussen de 59e en 67e minuut, te beginnen met een strafschop van Ruud Kassenaar, nadat Joeri van den Hoeven binnen de beruchte lijnen was neergehaald: 2-0.

Het scorebord staat nog op 1-0, maar dat zal het niet lang blijven. Ruud Kassenaar bewijst met zijn rake trap maar weer eens de ‘koning van de dode spelmomenten’ te zijn.

Nog geen minuut later reageerde Michel van de Bunt op verdedigend geklungel tussen de doelman van Barneveld en één der Barneveldse verdedigers. De gewezen aanvoerder was als een duveltje uit een doosje ter plekke, om de te kort gespeelde terugspeelbal langs de verbouwereerde doelman te punteren: 3-0. Vanuit een hoekschop kreeg Barneveld de eretreffer aangereikt (3-1), nog geen twee minuten later poeierde Joost van den Heuvel vanuit een Hoevelakense hoekschop van Randy Gerritsen de bal tegen de touwen: 4-1. Op driekwart van de wedstrijd stond daarmee de eindstand al op het bord, maar die had aanzienlijk hoger kunnen uitvallen wanneer er door de Hoevelakense voorwaartsen beter met de kansen was omgesprongen.

Michel van de Bunt (11) ziet zijn derde – en Hoevelakens vijfde treffer de mist in gaan door een goede redding van de Barneveldse doelman.


Ook voor Joeri van den Hoeven (14) blijkt het maken van de 5-1 een te grote opgave.

Zaterdag reist Hoevelaken naar Harderwijk, om het op te nemen tegen Zwart-Wit ‘63, de vroegere kelners. Hoevelaken heeft tegen deze ploeg iets goed te maken, want in de vorige voetbaljaargang gingen beide duels tegen Zwart-Wit verloren.

Opstelling: Sjoerd Kloppenburg; Jeffrey Duijst (79. Dion Metz), Ewoud van de Brug, Pascal de Jong; Randy Gerritsen, Rudy Baalman (46. Joost van den Heuvel), Michel van de Bunt, Jeffrey Huisman; Lex van Middelaar (70. Daniël Bezembinder), Ruud Kassenaar, Joeri van den Hoeven.

Scoreverloop: 32. Michel van de Bunt 1-0; 59. Ruud Kassenaar 2-0 (str.sch.), 60. Michel van de Bunt 3-0, 65. Barneveld 3-1, 67. Joost van den Heuvel 4-1.

De Haen Man van de Wedstrijd: Michel van de Bunt

Michel van de Bunt is de derde “Man van de Wedstrijd” van het lopende seizoen en mag met ‘Pupil van de Week’, Yens van de Bor, op de foto.

Hoevelaken naar linker rijtje


Na een valse start, met twee nederlagen, is sc Hoevelaken inmiddels al weer twee wedstrijden verder. Beide duels, tegen de puntlozen Elspeet en afgelopen zaterdag Hulshorst, werden de voorbije weken gewonnen, waardoor de Hoevelakense hoofdmacht zich inmiddels in het linker rijtje heeft weten te vestigen. Wat daarvan de waarde is zal nog moeten blijken. Teuge en Batavia ’90, beide overwinnaars in de openingsduels, zijn vervolgens blijven steken en staan inmiddels onder Hoevelaken op de ranglijst. Komende zaterdag komt Barneveld naar Hoevelaken, ook nog geen hoogvlieger. Daarna volgen Zwart – Wit en Terschuurse Boys, ploegen die ook nog onder Hoevelaken staan. Vervolgens kan de borst worden natgemaakt voor de duels met de ‘zware jongens’,  ploegen die een goede competitiestart kennen.

De wedstrijd tussen Hoevelaken en Hulshorst kende een rommelig openingskwartier, waarin van goed voetbal van beide kanten geen sprake was. Hoevelaken was in genoemd kwartier wel de ploeg met de meeste kansen, die ontstonden vanuit scherpe voorzetten en hoekschoppen. Hoevelaken kreeg in het ‘vijandelijke’ strafschopgebied alle vrijheid, omdat de sluitpost van Hulshorst bij alle ballen voor het doel stijf op zijn doellijn bleef staan. “Ik werk daar al anderhalf jaar met hem aan, maar hij durft gewoon zijn doel niet uit te komen”, legde de keeperstrainer van Hulshorst na afloop uit. “Ook mijn voorganger heeft hieraan al veel tijd gespendeerd, maar de angst regeert”.

Rudy Baalman werkt zich als aanvallende middenvelder een slag in de rondte, maar heeft, ondanks een aantal goede mogelijkheden, het net voor Hoevelaken nog niet kunnen vinden.

Hoe dan ook, doordat genoemde doelman aan zijn doellijn genageld bleef ontstonden er goede kopkansen voor achtereenvolgens Rudy Baalman (naast, waar een treffer al werd geteld) en Lex van Middelaar. Bij deze actie ranselde de doelman de bal fabelachtig uit de bovenhoek, waardoor het 0-0 bleef. Een delegatielid van Hulshorst, die op één lijn stond met de achterlijn, verklaarde na afloop dat de bal royaal de doellijn was gepasseerd. Met het blote oog was dit echter voor spelers, toeschouwers en scheidsrechter niet zichtbaar.

Naast genoemde kopkansen kreeg Hoevelaken in het openingskwartier nog meer kansen om de score te openen, maar de doelman van Hulshorst liet zien, dat hij óp de doellijn vrijwel onpasseerbaar is. Met een aantal katachtige reddingen hield hij Hulshorst in de race.

Na vijftien minuten aanvalsdrang was het voorlopig gebeurd met het Hoevelakense offensief. Hulshorst nam voetballend de wedstrijd over, kreeg alle vrijheid om op het middenveld en aanvallend te combineren, waarbij van Hoevelakense druk, zoals in het openingsduel tegen Teuge, geen sprake was. Hoevelaken mocht blij zijn dat het, net als Hulshorst, een doelman in goede vorm had, want waar de goalie van Hulshorst zijn ploeg in het eerste kwartier op de been hield, daar deed Sjoerd Kloppenburg hetzelfde voor Hoevelaken in het laatste half uur van de eerste helft.

Hoevelaken – Hulshorst eindigde uiteindelijk met een 2-1 overwinning voor Hoevelaken, omdat er in de tweede helft wel werd gescoord. Vijf minuten na de thee was Pascal de Jong, sinds twee duels de nieuwe aanvoerder van de hoofdmacht, met zijn hoofd eerder bij de bal dan zijn tegenstander en kopte hij Hoevelaken vanuit een hoekschop van Randy Gerritsen naar een voorsprong.


Aangever Randy Gerritsen (17) en schutter Pascal de Jong vieren de openingstreffer van sc Hoevelaken.

Hoevelaken kreeg vervolgens kansen om de voorsprong te vergroten, maar moest daarvoor wachten tot acht minuten voor tijd. Ruud Kassenaar, in de rust in het veld gekomen, schoot vanaf de rand van het strafschopgebied de bal droog in de touwen. De wedstrijd leek daarmee gespeeld, ware het niet dat Hulshorst vier minuten later met een tegentreffer de wedstrijd opnieuw spannend maakte. Zelfs de 2-2 leek op het bord te komen, maar met een fabelachtige redding in de slotseconden van de wedstrijd hield Sjoerd Kloppenburg namens Hoevelaken de drie punten op Kleinhoven.

Opstelling: Sjoerd Kloppenburg; Jeffrey Duijst, Ewoud van de Brug, Tim van Soeren (46. Ruud Kassenaar), Pascal de Jong; Randy Gerritsen, Rudy Baalman, Michel van de Bunt, Jeffrey Huisman; Lex van Middelaar (87. Calvin Broekhuis), Joeri van den Hoeven.

Scoreverloop: 50. Pascal de Jong 1-0, 82. Ruud Kassenaar 2-0, 86. Hulshorst 2-1.

De Haen Man van de Wedstrijd: Sjoerd Kloppenburg


Nadat Sjoerd Kloppenburg Hoevelaken in de eerste helft al op de been had gehouden en in de slotseconden met een fabelachtige reflex de drie punten op Kleinhoven hield, was het kiezen van “De Man van de Wedstrijd” een eenvoudig klusje. De Hoevelakense doelman poseert met Valentijn van Dijken, de pupil van de week.

JO10-1: WE VATTEN DE KOE BIJ DE HORENS, …..

….. OM VERVOLGENS DIEZELFDE KOE EEN HAAS TE LATEN VANGEN .

Beste lezers, het betreft inderdaad gewoon een wedstrijdverslag zoals u wekelijks gewend bent van onze helden. De kop van dit verslag geeft eigenlijk weer hoe de wedstrijd van de JO10-1 tegen de leeftijdsgenoten van Advendo ’57 JO10-1 zich ontspon.

Door: Jeffrey Forée

Als ik u vertel dat er tussen de tweede en de zevende minuut vier doelpunten vielen te noteren voor de Rood –Witte combinatie (voor deze wedstrijd overigens gehuld in een blauw-wit tenue, vanwege dezelfde clubkleuren van onze voetbalvrienden uit Ederveen) dan zou je welhaast kunnen spreken van een zeer ontspannen, achterover leunende, vermakelijke zaterdagochtend.

Dat doelpunten nummer één en vier van Elijah Marais en Sem van der Linden om in te lijsten waren, wil ik u zeker niet onthouden maar vanaf de tiende minuut diende, hoe toepasselijk, de nummer 10 van Advendo zich aan. Deze speler, zo bleek, was een ware plaaggeest voor de  complete verdediging.

Bij die eerder genoemde 4-0 voorsprong liet het getalenteerde team van scH toch ook meteen hun ontwikkelpunten zien. Posities werden losgelaten, te makkelijk liet men zich in de luren leggen door de tegenstander, de drang naar voren was bij een ieder groot. Dat de 4-1 dan ook viel uit een welhaast vrije doorgang voor de eerder genoemde nummer 10, was dan ook geen toeval.

Advendo had de geest te pakken en zorgde voor een heuse kanteling van de wedstrijd. Voor het verstrijken van de eerste helft wisten onze jongens gelukkig nog tweemaal het net te vinden, zodat er een riante 6-1 ruststand genoteerd kon worden.

De spreekwoordelijke koe (die overigens vanaf de kant toekeek) werd zeker de eerste tien minuten bij de horens gevat. Hoe anders zou het de tweede helft vergaan. Met de wind in de rug kwam onze Rood-Wit-‘’Blauwe” combinatie voortvarend uit de startblokken. De 7-1 werd al vrij rap in het notitieblokje genoteerd. Echter daarna was het Advendo dat indruk maakte en liet zien hoe een koe inderdaad een haas zou kunnen vangen.

Dat er in het vervolg slechts twee tegendoelpunten vielen te noteren heeft ook te maken met onze betrouwbare sluitpost Bram Ledegang.  De 7-3 overwinning was meer dan verdiend, maar het moet gezegd, Advendo ’57 is een niet te onderschatten tegenstander. Ik zeg u dit, daar onze jongens hun laatste uitgestelde bekerwedstrijd in hun poule tegen ditzelfde team mogen spelen. Het betreft hier ook weer een thuiswedstrijd en winst tegen medekoploper Advendo’57 is noodzakelijk voor een vervolg van de Cup met de grote oren.

Volgende week staat de uit(dagende)wedstrijd tegen SDV Barneveld JO10-1 op het programma, één van de drie koplopers in deze uitermate interessante poule.

Uw verslaggever en zijn gezin zullen er niet bij zijn vanwege (herfst)vakantie. Maar volgen de wedstrijd uiteraard wel via de live-stream-app van de JO10-1

Tot over 3 weken!

Wedstrijdverloop: 1-0 en 2-0 Elijah Marais, 3-0 Merlijn Forée, 4-0 Sem van der Linden, 4-1 Advendo ’57, 5-1 Xavi Buis, 6-1 Stijn Simon; 7-1 Xavi Buis, 7-2 en 7-3 Advendo ‘75

Hoevelaken is van de nul af

Voor veel mensen binnen sc Hoevelaken is de zaterdag de mooiste dag van de week. Afgelopen zaterdag was het echter afzien langs de lijnen van de voetbalvelden, want met de aanhoudende regen en de waterkoude temperatuur was het karakter tonen voor de diehards langs de lijn. Het groepje trouwe volgers van de Hoevelakense hoofdmacht was zaterdag in Elspeet dan ook  niet al te groot, maar zij gingen resultaat technisch gezien wel met een tevreden gevoel naar huis. Via een doelpunt van Lex van Middelaar, na ruim een half uur, won Hoevelaken bij de rode lantaarndrager en is daarmee van de nul af.

Elspeet had in de eerste twee wedstrijden al met 6-0 en 8-1 billenkoek gekregen en de hoop was dan ook gevestigd op een hoge score voor Hoevelaken. Die zat er uiteindelijk niet in. De regen maakte het kunstgrasveld erg glad, waardoor ballen doorschoten, ver van de voeten wegrolden en hoog op stuiterden, waardoor ze moeilijk te controleren waren. Hoevelaken creëerde echter wel een aantal goede kansen om de score te vergroten, maar mocht aan de andere kant blij zijn dat Ewoud van de Brug op het juiste moment op de doellijn stond om zijn doelman te helpen het doel schoon te houden.

Opstelling: Sjoerd Kloppenburg; Jeffrey Duijst, Ewoud van de Brug, Joost van den Heuvel, Pascal de Jong; Randy Gerritsen, Rudy Baalman, Michel van de Bunt; Lex van Middelaar, Joeri van den Hoeven, Coen Bos (68. Jeffrey Huisman).

Scoreverloop: 31. Lex van Middelaar 0-1

De Haen terug als sponsor van de “Man van de Wedstrijd”.

Randy Gerritsen is zaterdag als eerste speler van dit seizoen uitgeroepen tot ‘Man van de Wedstrijd’ aan de kant van sc Hoevelaken. Na twee seizoenen kan hij met de bijbehorende cheque echter geen spijkerbroek meer halen bij DUO DUO Fashion. DUO DUO, dat de ‘Man van de Wedstrijd’ twee seizoenen achtereen sponsorde, heeft gekozen voor een andere rol als sponsor binnen sc Hoevelaken. De ‘Man van de Wedstrijd’ wordt daarom komend seizoen gesponsord door een nieuwe sponsor, Grand-Café De Haen. Alhoewel nieuw? Op 5 september 2009, wanneer Jan Weyn als eerste ‘Man van de Wedstrijd’ wordt uitgeroepen in de historie van sc Hoevelaken, is De Haen ook al de sponsor van deze titel. Zes seizoenen lang is het Grand-Café aan De Brink de trouwe hoofdsponsor van de ‘Man van de Wedstrijd’ en na twee seizoenen afwezigheid nu dus weer.
Na twee seizoenen afwezigheid is De Haen terug als sponsor van “The man of the ma(t)ch”. Randy Gerritsen is de eerste, die “op café” mag. De helft van het bedrag mag hij zelf besteden, de andere helft gaat in de gezamenlijke pot. Randy Gerritsen wordt geflankeerd door Joost van Asselt, de pupil van de week.
Op 14 oktober, na de thuiswedstrijd tegen Hulshorst, zal de “Man van de Weds(t)rijd” uiteraard met een vernieuwd bord in zijn handen staan. 

Waar Hoevelaken vorige week in Teuge met het snelle tegendoelpunt  na 56 seconden waarschijnlijk al een seizoenrecord neerzette, daar volgenden er zaterdag tegen Batavia ’90 waarschijnlijk weer twee. Hoevelaken scoorde volgens het horloge van assistent scheidsrechter Jeroen Venema ditmaal zelf al na veertig seconden en zou dat zo maar eveneens een seizoenrecord kunnen worden. Lang kon Hoevelaken van deze voorsprong echter niet genieten, want nog geen twee minuten later stond de gelijkmaker al op het bord. Kortom, waarschijnlijk de snelste 1-1 als tweede seizoenrecord in deze wedstrijd.

Na de twee snelle treffers had Hoevelaken tot aan de rust niet veel in te brengen. Ondanks het harde werken was het technisch sterke Batavia de bovenliggende partij, met de gevaarlijkste kansen. Hoevelaken kon daar twee flitsende aanvallen tegenover zetten, maar bij twee scherpe voorzetten konden Lex van Middelaar, die voor Hoevelaken de score al vroeg opende, en Rudy Baalman net niet met de punt van de schoen bij de bal voor een nieuwe voorsprong.

Na de rust viel er opnieuw al snel een treffer te noteren. Al na vier minuten kwam de ploeg uit Lelystad op voorsprong na een ongelukkig moment van Sjoerd Kloppenburg. De sluitpost van Hoevelaken kreeg op het natte veld de bal niet goed onder controle, waarvan de gasten vol profiteerden.

Hoevelaken probeerde goed tegenspel te blijven bieden en kon in de tweede helft een aantal malen gevaarlijk doorkomen, maar moest een kwartier na de opgelopen achterstand opnieuw het hoofd buigen: 1-3.

Met een drietal aanvallende wissels probeerde hoofdtrainer Harry Oussoren het tij te keren, maar verder dan een tegentreffer (2-3) van Randy Gerritsen, die eerder al een keer vol op de lat had geschoten, in de vierde minuut van de extra tijd kwam Hoevelaken niet. Beide ploegen speelden toen al met tien man. Vanwege een vermeende elleboogstoot in het oog van Joost van den Heuvel kon een speler van Batavia met een tweede gele kaart vertrekken. Joost van den Heuvel (foto) zelf verliet met een dik oog het veld en kon niet meer worden vervangen.

Met dit resultaat start Hoevelaken de competitie met hetzelfde resultaat als in het vorige seizoen: nul uit twee. Vervolgens werd de derde wedstrijd gewonnen en behaalde Hoevelaken, na wisselende resultaten, uiteindelijk de nacompetitie. Met nog 72 punten te verdelen is er derhalve voor dit seizoen nog niets verloren. Het voetbal van Hoevelaken oogt frisser dan bij de start in september 2016 en bovendien heeft Hoevelaken met Teuge en Batavia twee ogenschijnlijke kampioenskandidaten al achter de rug. Kortom: borst vooruit en kop omhoog.

Opstelling: Sjoerd Kloppenburg; Jeffrey Duijst, Ewoud van de Brug, Tim van Soeren (81. Edwin Duijst), Pascal de Jong; Randy Gerritsen, Joost van den Heuvel, Michel van de Bunt (59. Jeffrey Huisman); Lex van Middelaar, Rudy Baalman, Joeri van den Hoeven (68. Ruud Kassenaar).

  Scoreverloop: 1. Lex van Middelaar 1-0, 3. Batavia 1-1; 49./64. Batavia 1-2 en 1-3, 90(+4) Randy Gerritsen 2-3.


De aansluitende treffer van Randy Gerritsen ver in de extra tijd komt te laat om nog eens goed aan te zetten voor een eindspurt.

Hoevelaken JO10-1 – SDVB JO10-2: Kip, ik heb je: 11-1

Het voetbalweekend begon voor uw verslaggever al op vrijdagavond. Om 20.00 uur was daar de  aftrap in de bestuurskamer en vervolgens op het veld onder leiding van De Voetbalschool. Deze avond was georganiseerd voor de coördinatoren en trainers/coaches van de Hummels tot en met J011, evenals de VTZ jeugd.  Met als gezamenlijk doel : basisbeginselen, techniekverbetering, trainingsvormen afgestemd op de leeftijdscategorie en waar het allemaal om draait namelijk PLEZIER.

Door: Jeffrey Forée

Waarom beginnen met deze introductie vraagt u zich wellicht af? Al deze aspecten zijn namelijk ook van toepassing op het team waar wij – als ouder – zo trots op zijn : Onze JO10-1!

Dezelfde 9 spelers stonden, net als vorige week, weer op het wedstrijdformulier vermeld alleen was de opponent nu het team van SDV Barneveld JO10-2. Het team van scH was zich er van bewust dat hier wellicht iets te halen viel. Een stukje arrogantie wellicht, maar je kunt het ook zien als ‘gewoon overtuigd zijn van hun eigen kwaliteiten’. Want dat die er zijn hebben wij afgelopen zaterdag met onze eigen ogen mogen aanschouwen. Nadat er op de valreep nog een referee kon worden ingevlogen (dankzij Raymond en Marijke Buis), kon het duel toch nog op tijd beginnen.

Ik schrijf, jawel, de 25e seconde wanneer Jan-Jelle Faber (JJ voor voetbalintimi) de bal prachtig binnenschiet na een eveneens prachtige pass van Elijah Marais.

Wanneer 4 minuten later Merlijn Forée de bal koeltjes binnenschiet en  het net weet te vinden  gaat het publiek (dat in grote mate aanwezig is) er eens goed voor staan. Zitten is namelijk echt geen optie. Is dit het team dat vorige week nog………………..??? Een klein staaltje van “de rug rechten”, veerkracht tonen en uitgaan van je eigen bijzondere kwaliteiten werd het publiek gratis voorgeschoteld.

Dat in de 5e minuut de 2-1 werd genoteerd was het gevolg van een stukje nonchalance. Maar ook hier laat het team zien met een wekelijkse groei bezig te zijn: een tegenslag(je) als deze verwerken met het beste medicijn dat er is, namelijk met fraaie combinaties, om van te watertanden, de verdedigingsmuur omzeilen en doelpunten maken die de term SCHOONHEID meer dan verdienen. Een een-tweetje tussen Merlijn en Elijah wordt door laatstgenoemde beheerst afgemaakt (3-1), een perfect genomen corner van Stijn Simon verdwijnt rechtstreeks achter de verbouwereerde keeper (4-1) en een snel genomen vrije trap in de 27e minuut!! wordt door Xavi Buis mooi afgerond.  Zodat er een prettige 5-1 ruststand genoteerd mocht worden.

Ik kan me zo voorstellen dat de coaches Jan Simon en Raymond Buis een peptalk in de rust niet in hun woordenboek hadden meegenomen.  De tweede helft was koud begonnen of Stijn Simon liet zijn tweede treffer (6-1) aantekenen. Vloeiende combinaties volgden elkaar in hoog tempo op en een lust voor het oog was toch wel de 7-1, komend van de voet van Elijah Marais na een werkelijk prachtige 3-hoeks combinatie.

Een prachtig schot met veel gevoel van Xavi Buis vloog binnenkant paal binnen (8-1) en wederom een “1x raken uit het boekje aanval” werd door dezelfde Xavi mooi afgerond (9-1). Was de koek nu dan eindelijk op?

Ik kan u goed nieuws brengen: het doelpuntenfeestje ging nog even door. Uit een corner van Stijn Simon liet ons Goudhaantje de 10-1 aantekenen en JJ Faber mocht tekenen voor het slotakkoord. De inmiddels befaamde 3-hoeks combinatie werd met veel gevoel door zijn fluwelen linkervoet schitterend afgerond (11-1).

De einduitslag was met recht een (team)prestatie van formaat, want uiteraard stond de verdediging onder leiding van goalie Bram Ledegang weer als een huis.  Want ook hij toverde deze wedstrijd weer een paar prachtige reddingen uit zijn keepershoed.

De verdedigende muur met aanvoerder Luuk (Koe)Buurman, het fluwelen linker voetje van Tycho Morren en Sem ‘Antilope’ van der Linden zorgden ervoor dat de Barneveldse aanval vroegtijdig in de kiem werd gesmoord.

Zelfs de scout van, jawel, FC Utrecht was onder de indruk van het spel van onze jongens. Volgende week mag het team wederom als gastheer optreden. Advendo 57 zal dan, hopelijk, kennismaken met een team dat zijn supporters weer aangenaam zal verrassen.

De aanvangstijd van 8.45 uur blijft gehandhaafd, evenals wellicht hun “LUCKY” veld 2A.

Een sportieve groet van uw razende reporter.

Hoevelaken strijdend ten onder in Teuge

Het eerste seizoenrecord is voor de hoofdmacht van sc Hoevelaken waarschijnlijk al binnen: het snelste tegendoelpunt van het seizoen. Na 56 tellen lag de eerste bal al achter doelman Sjoerd Kloppenburg en dat betekende, dat Hoevelaken al direct in de achtervolging moest. De mannen van Harry Oussoren deden dat met overtuiging en volledige inzet, en omdat gastheer Teuge dat ook deed, kregen de aanwezigen een wedstrijd voorgeschoteld, die tot ver in de extra tijd boeiend was. Echter: er hing boven het nabijgelegen vliegveld van alles in de lucht, maar niet de gelijkmaker. Hoevelaken kreeg daarvoor voldoende mogelijkheden, net zoals Teuge de kansen kreeg om de score uit te bouwen. Dat deed het echter pas in de tweede minuut van de extra tijd, maar omdat Ruud Kassenaar vervolgens binnen een minuut de marge weer terug op één bracht bleven ook de laatste minuten in de extra tijd spannend. Tot een Hoevelakense treffer kwam het echter niet meer, zodat, na een ongeslagen bekercompetitie, Hoevelaken de competitie met een nederlaag begint.
Er hing van alles in de lucht, maar niet de Hoevelakense gelijkmaker.


Hoevelaken was enige malen dicht bij een gelijkmaker, maar die bleef uiteindelijk uit.


Over inzet niet te klagen. Iedereen vocht voor wat hij waard was.


Sex voor de wedstrijd wordt niet geadviseerd door mensen die daarvoor hebben doorgeleerd. Gezien de reclameborden denken ze daar in Teuge anders over. En voor de prijs hoef je het niet te laten.

Opstelling: Sjoerd Kloppenburg; Dion Metz (54. Rudy Baalman), Jeffrey Duijst, Ewoud van de Brug, Pascal de Jong; Joost van den Heuvel, Michel van de Bunt, Joeri van den Hoeven (70. Ruud Kassenaar); Edwin Duijst, Lex van Middelaar, Jeffrey Huisman (83. Simon de Boer).

Scoreverloop: 1. Teuge 1-0; 90(+2) Teuge 2-0; 90(+3) Ruud Kassenaar 2-1.

Ook voor JO10-1 geldt : elk nadeel…………

…………. (en iets met een Cruyffiaans voordeel)

Een prachtige nazomerse ochtend, de mistdampen van de (kunst)grasmat, een legioen dat weer ruimschoots was vertegenwoordigd en een pracht accommodatie om de eerste competitiewedstrijd te mogen aanvangen. Deze zaterdag, de 23e september, was Sparta Nijkerk gastheer van de JO10-1.

Door Jeffrey Forée

Het vroege tijdstip (8.30 uur) zal niet voor iedereen met gejuich zijn ontvangen, feit blijft wel dat de Oranje – Zwart combinatie al vroeg in de wedstrijd hun eigen feestje ging vieren.

Ondanks de uitstekende verrichtingen van onze jongens in de oefen- en bekerwedstrijden (afgelopen donderdag nog met verve van de JO11-2 met 5-4 gewonnen), bleek Sparta Nijkerk JO10-1 duidelijk een maatje te groot (met name in de eerste helft).

Het team van SCH werd van meet af aan onder druk gezet, van opbouw was geen sprake en het moet gezegd, de doelpunten waren van een hoog niveau. Dat het na 8 minuten 3-0 stond was eigenlijk een logisch gevolg van het uitstekende spel van de tegenstander. Kansen waren er in overvloed, maar gelukkig was daar onze ‘’sta in de weg’’ keeper Bram Ledegang die met mooie saves erger wist te voorkomen.

En hoe zat het dan met de aanvalskrachten van onze Rood-Witte helden hoor ik u hardop denken? Uw verslaggever kan daar, helaas, heel kort in zijn; één uitgelezen mogelijkheid werd in de eerste helft waargenomen door uw reporter.

De rust ging in met een 4-0 achterstand; tja, dan moet je echt van goede huize komen om in een paar minuten de boel weer op de rails te krijgen.

De tweede helft gaf een compleet ander SCH JO10-1 te zien. Er werd gestreden voor elke bal, met de bekende passie en overtuiging werd de tegenstander de wil opgelegd. Kortom: weg viel in één keer alle schroom van de ranke schouders van onze spelertjes.

Kansen waren er nu ook voor SCH en uit één van de vele mogelijkheden wist Merlijn Forée na een mooie actie met een hard geplaatst schot dan eindelijk die hatelijke NUL van het scorebord te poetsen. Goudhaantje Xavi Buis was, met een assist in de diepte,  er als de kippen bij om met een bekeken schot voor het tweede doelpunt te zorgen, maar u zult helaas begrijpen dat de wedstrijd eigenlijk in de eerste helft al gelopen was.

Een eindstand van 7-2 stond er na 2x 25 minuten genoteerd. Het team heeft verloren van een tegenstander die hen vanaf de eerste seconde overrompelde met verzorgd en aanvallend voetbal en SCH constant onder druk plaatste. Een nieuw fenomeen voor onze spelertjes, waar ze in de tweede helft uitstekend lering uit hebben getrokken.

Een compliment ook voor de Technische Staf, om het team in de tweede helft “weer aan het voetballen te krijgen”. Een tweede helft die eindigt in een 3-2 score zegt veel over de mentaliteit en instelling van de spelertjes…Chapeau!

Buiten de (7-2) nederlaag heeft deze wedstrijd ook veel voordelen opgeleverd; raar maar waar.  Wedstrijden als deze daar wordt de JO10-1 alleen maar sterker en beter van. Het niveau ligt hoog in deze competitie (Hoofdklasse met echt hoofdletter H voor degenen die het nog wisten), wat het team ook weer tot grote Hoogte zal doen stijgen. Volgende week zaterdag kunnen zij daar een begin mee maken tegen SDVB JO10-2. Als de tweede helft bij Sparta Nijkerk een graadmeter is voor wat ons te wachten staat……….?

Tot de 30e september aanvang 8.45 uur!

Een sportieve groet van uw razende reporter.

Monsterscore JO10-1: 0-34

JO10-1…Appeltje EITJE in Barneveld…hOUZO??

Beste trouwe lezers, veel verslagen zijn de revue gepasseerd, maar dit verslag zal iets anders aangekleed worden. Hoe dat komt? Nou simpelweg door:
A. De monsterzege van 0-34!! op SDV Barneveld JO10-5…
B. Het surplus aan kwaliteit en techniek dat onze jongens weer eens ten toon spreidden op het regenachtige Sportpark Norschoten.

Verslaggever: Jeffrey Forée

Natuurlijk was daar de overvloedige regen, natuurlijk waren daar de vele paraplu’s, natuurlijk was daar wederom de grote supportersschare (die alleen maar groter wordt) én natuurlijk was de JO10-1 met hun staf wederom tot op het ‘’koude ‘’ bot gemotiveerd.
Bovennatuurlijk is het veldspel, de techniek, de multifunctionele spelers welke het team herbergt, het scorend vermogen van alle spelers (inclusief onze keeper Bram Ledegang) en het tomeloze spelplezier/vreugde dat het team en supporters uitstralen.
Bekerwedstrijden als deze (door de vreemde loting van de KNVB waardoor helaas de niveau verschillen onterecht groot zijn) lenen zich uitstekend als verkapte oefenwedstrijden in aanloop naar de competitie toe. De kunst is om, ondanks het vaak enorme veldoverwicht, vanuit de organisatie te blijven voetballen en elkaar de bal te gunnen. Laat het team juist deze 2 aspecten nu al aardig beheersen; een compliment naar onze jongens en de technische staf
Dat de wedstrijd een soort van walk-over zou worden, daar was iedereen met een Rood-Wit hart wel van overtuigd. Een ruststand van 0-13 en een eindstand van 0-34 is leuk en goed voor het zelfvertrouwen (als dat er al niet was) en het doelsaldo in deze poule. Mooier nog dan de monsterscore waren de, veelal, prachtige doelpunten die het net tartten. Vloeiende aanvallen, steekpasses, voorzetten vanaf de zijkant, schoten die door de geluidsbarrière heen gingen. Het team hield een hartverwarmende galavoorstelling voor hun –o zo- trotse aanhang.
Respect ook voor de wijze waarop de blauw-witte tegenstander en hun leiding met deze forse nederlaag omgingen; de kopjes bleven fier omhoog staan en ondanks de vele tegendoelpunten was het voetbalplezier zichtbaar! Echt chapeau! Zaterdag 16 september aanvang 8.45 uur vindt de beslissing op Sportpark Kleinhoven plaats; de strijd om de felbegeerde 1e plaats in deze bekerpoule.  Advendo ’57 uit Ederveen zal de, laatste, te nemen horde moeten worden op weg naar de volgende ronde in de beker.  Met 6 punten uit 2 wedstrijden, maar een aanzienlijk minder doelsaldo, volstaat een gelijkspel voor onze jongens. Een ieder die het team nauwlettend gevolgd heeft zal begrijpen dat dit geen optie zal zijn.
Ik nodig….NEE….ik daag u uit om te komen genieten van een team, waar Plezier en Prestatie hand in hand gaan. Wij heten u van harte welkom!

Oh ja?!?!  Bent u toch nog benieuwd naar de doelpuntenmakers? Nou IEDEREEN heeft gescoord, zelfs onze keeper Bram!  Maar u wilt dan vast weten hoeveel doelpunten een ieder heeft gemaakt? We konden het nauwelijks bijhouden maar we hebben het toch kunnen regelen, hierbij het overzicht: Stijn Simon 5, Tygo Morren 4, Sem van der Linden 3, Merlijn Forée 5, Xavi Buis 6, Elijah Marais 3, Luuk Buurman 2, Jan-Jelle 5. En last but not least onze sluitpost Bram Ledegang maakte er ook 1, te weten nummer 29.

Tot volgende week! Een sportieve groet van uw razende reporter!

Top